Dossier
51
Nieuw-Guineaveteraan Jan Verkuijlen (77) ‘Goede herinneringen’
Jan Verkuijlen ging in 1962 als dienstplichtig soldaat met zijn eenheid, 41 Infanteriebataljon Stoottroepen naar Nieuw- Guinea. Er werden steeds meer Indonesische infiltranten gedropt en er dreigde een openlijke oorlog. Verkuijlen was met een groep van tien man gelegerd in een kampong nabij de plaats Kaimana aan de zuidkust van het eiland. ‘We moesten veel wachtlopen, we gingen op patrouille en legden hinderlagen voor mogelijke infiltranten.’ Zelf bewaart Jan Verkuijlen goede herinneringen aan Nieuw-Guinea: ‘Het landschap was schitterend en
de Papoeagidsen waren vrien- delijk en behulpzaam.’ Verkuijlen was niet betrokken bij gevechtsacties. Maar dat het ernst kon zijn, bleek toen een korporaal, die was uitgeleend aan een ander peloton, sneuvelde. ‘Ik had hem op de heenreis leren kennen en na thuiskomst ben ik met de kapitein bij de nabestaanden op bezoek geweest. Zo’n tien jaar geleden was in het gemeentehuis van de woonplaats van de korporaal een herdenkingsplechtigheid. Dat werd door de familie zeer gewaardeerd, de burgemeester sprak en ik heb er ook een
woordje gesproken, het was een emotionele bijeenkomst. Tijdens mijn diensttijd zei het woord stoottroepen mij niet zoveel. Terug in Nederland ging ik wel naar reünies maar was ik vooral druk met mijn werk als verpleegkundige’, aldus Verkuijlen. Dat veranderde in 2005 toen hij betrokken was bij de oprichting van het Eindhovense veteranencafé. Nog steeds is hij voorzitter van de kring Eindhoven van BOSS: ‘We hebben veertig leden, ons oudste lid is 101 en fit, een stoottroeper van het eerste uur.’
Spencer Pattiwael van Westerloo (51) ‘Sitting ducks’
Adjudant Spencer Pattiwael van Westerloo stamt uit een KNIL-familie. Zijn over- grootvader kreeg in Indië een Militaire Willems-Orde uitgereikt. Zelf werkt hij op de Koninklijke Militaire School, locatie Assen. Pattiwael diende in Bosnië met Dutchbat III en daarna in SFOR, maar werd ook uitgezonden naar Irak en Afghanistan. Als militair van 13 Infanteriebataljon Luchtmobiel voelt hij zich nauw verbonden met de traditie van het Regiment Stoottroepen. Op eigen verzoek werd Pattiwael in 1995 met Dutchbat III uitgezonden naar Srebrenica: ‘Ik was instructeur bij de Luchtmobiele Brigade
en dan voelt het raar dat je zelf geen uitzendervaring hebt opgedaan.’ Hij kwam terecht bij de observatiepost November. ‘We werden voortdurend beschoten, soms schoten we terug maar met ons beperkte mandaat en onze blauwe helmen waren we eigenlijk sitting ducks.’ Uiteindelijk werd Pattiwael gevangengenomen en was hij een van de dertig gegijzelde Nederlandse militairen die door generaal Mladić werden gebruikt als pressiemiddel om verdere luchtaanvallen te voorkomen. ‘Bij onze gevan- genneming mochten we wat spullen meenemen. Ik koos voor de VN-vlag die vanaf het begin van de missie boven onze post had gewapperd’,
herinnert hij zich. De vlag werd later meegenomen naar Nederland. Het leverde een iconisch mediabeeld op: een Dutchbatter met een gehavende VN-vlag als symbool van het falen van de internationale gemeenschap. ‘Maar,’ zo constateert Pattiwael, ‘er is een groot verschil tussen toen en nu. We gaan gelukkig niet meer op pad met zo’n gebrekkig mandaat en krijgen de middelen mee om zo nodig robuust op te treden.’
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
