search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
16


volgens Wilbert: GOEDE


LUISTERAAR TROUW DISCREET


Theo


Een blik van herkenning in de deuropening was het begin van een mooie kameraadschap tussen Bosnië- veteranen Theo en Wilbert.


Tekst Anne Salomons Fotografi e Peter Bak


Theo Wittens (48)


BOSNIË 1996


‘ Ik beschouw Wilbert als mijn broer’


Theo: ‘Mijn vrouw verkocht van die loombandjes via Facebook en er kwam een koper aan de deur. We keken elkaar in de ogen en hij vroeg of ik veteraan ben. Dat was Wilbert. Hoe hij dat wist, was me een raadsel. Al snel vertelden we over onze uitzending naar Bosnië, ik in het groen bij IFOR en SFOR, hij in ’t blauw. We spraken af om te bellen en zijn bij elkaar op de koffie gegaan. Dat was zo’n zeven jaar geleden. In het begin spraken we veel over onze uitzending. We weten elk detail in elkaars verhaal. En allebei kampen we met PTSS. Een incident in Bosnië heeft er bij mij flink ingehakt. Daar heb ik 21 jaar meegelopen. Inmiddels ben ik in therapie. We bellen elkaar nu elke dag. Allebei


zijn we truckers. Ik rijd dagelijks met groenteplantjes naar Duitsland en Wilbert zit op de betonmixer. We kunnen dus makkelijk even bellen als we zin hebben om te praten of als een van ons iets dwars zit. Af en toe, als Wilbert vrij heeft, rijdt hij een dagje mee. We gaan ook vaak samen aan het eind van een lange werkweek een biermenuutje drinken. Dan zijn we na een paar uur al flink aangeschoten. Soms komen onze vrouwen ook even naar het café. Verder doen we heel veel samen. Nooit eerder heb ik zo’n vriendschap met iemand gehad. En dat nemen ze me nooit meer af. Ik beschouw Wilbert als mijn broer: we gaan voor elkaar door het vuur. Als ze aan hem komen, komen ze aan mij.


Wilbert heeft mij in contact gebracht met de Vereniging Jonge Veteranen. Vooral daar werd ik ermee geconfronteerd dat ik hulp nodig had. En ik heb Wilbert aangestoken om mee te doen met de jaarlijkse Truckrun. Dan rijden we met geestelijk gehandicapte kinderen in onze trucks door Noord-Limburg. Er doen zo’n driehonderd vrachtwagens aan mee. Zo mooi, onze dag kan dan niet meer kapot.’


FUNCTIE Wapenhersteller


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76