Ooggetuige
51
Frans van der Meeren (93) uit Bergen op Zoom is veteraan van de Prinses Irene Brigade. Hij nam als ‘aanvuller’ in april 1945 deel aan de Slag om Hedel.
Tekst Bram de Graaf Fotografi e Milan Vermeulen W
‘“Wir kommen durch”, riepen de Duitsers. En daar kwamen ze. Tientallen, met ware doodsverachting.’ Het is maandag 23 april 1945. Frans van der Meeren van de 1e sectie, 1e peloton, 1e gevechtsgroep is 19 jaar als hij de vijand op zich af ziet komen. Hij is die nacht met de Prinses Irene Brigade westelijk van Hedel geland, aan de noordzijde van de Maas. Zes kilometer oostelijker bij Alem zijn Britse Royal Marines overgestoken. ‘Ik lag in dekking achter een dijk en vuurde met mijn Lee Enfield-geweer. Er bloeiden overal gele bloemen. Elke keer als een Duitser zijn kop boven die gele bloemenzee uitstak, schoot ik. Ik stond er niet bij stil of ik iemand raakte. Het verbaasde me hoe fanatiek deze soldaten nog waren. De oorlog was immers zo goed als voorbij.’ Op 9 november 1944 meldt Frans zich aan bij het Militair Gezag als oor- logsvrijwilliger. Twee weken ervoor is
Bergen op Zoom door de Canadezen bevrijd. ‘Die Duitsers zaten nog steeds in ons land’, zegt Van der Meeren. ‘Ze moesten eruit! We waren met vijftien jongens uit de stad. Gekeurd werden we nauwelijks, iedereen was welkom; groot en klein, dik en dun.’ Pas in februari 1945 krijgt hij een oproep. In zes weken wordt hij klaar- gestoomd voor de strijd. ‘Ik leerde hoe ik de vijand buiten gevecht moest stellen – over “doden” sprak je niet. We oefenden met geweer, stengun en brengun en droegen Engelse bat- tledresses. We vonden het spannend en waren trots dat we iets konden betekenen.’ Begin april 1945 wordt Frans met andere ‘aanvullers’ naar de frontlinie bij Den Bosch gestuurd. De Prinses Irene Brigade is hier vanuit Zeeland naartoe gedirigeerd, als onderdeel van de Britse 116de Brigade. De ‘aan- vullers’ vervangen honderd geharde mariniers die bij de Irenebrigade hadden gediend en die nu naar de Verenigde Staten vertrekken om na verdere opleiding bij te kunnen dragen aan de bevrijding van Nederlands- Indië. Frans is de enige nieuweling in zijn peloton. ‘We werden “eigen teelt” genoemd. Ik heb nooit gemerkt dat ervaren soldaten – de meeste waren in augustus 1944 in Normandië geland – op ons neerkeken. Later is daar veel over gesproken. We zouden onvoldoende zijn getraind en niet eens met handgranaten overweg hebben gekund. Onzin.’
De Maas over Terwijl met de Duitsers wordt onder- handeld over een wapenstilstand, zodat er voedseltransporten naar hongerend West-Nederland kunnen plaatsvinden, krijgt de Prinses Irene Brigade het bevel om in de nacht van 22 op 23 april de Maas over te steken. Het doel is nog snel de Bommelerwaard te bevrijden. Omdat er tyfus heerst, wordt daar nauwe- lijks Duitse tegenstand verwacht. Verkenningen in de nachten ervoor hebben dat bevestigd. Gevechtsgroep 1 gaat als eerste. ‘Voor ik de Engelse stormboot instapte, deed ik een schietgebedje’, zegt Van der Meeren. ‘Zouden we worden beschoten? Maar rond een uur ’s nachts kwamen we veilig aan land bij Paal 26.1 tussen Hedel en Ammerzoden.’ Het eerste peloton krijgt de opdracht de landingsplaats bezet te houden, de andere pelotons gaan Hedel in. ‘Het was een spookdorp. De verkennings- groep had aangeven waar mijnen en boobytraps lagen. Ook de Duitsers
Frans OV van der Meeren
ER
Tijdens de Duitse bezetting duikt de 18-jarige Frans uit Bergen op Zoom onder omdat hij niet voor de vijand wenst te werken. Als zijn stad in oktober 1944 is bevrijd, treedt hij vrijwillig in dienst van de Prinses Irene Brigade. Hij neemt eind april 1945 deel aan de gevechten om Hedel. Na de oorlog doorloopt hij de mijnenschool en is tot 1947 sergeant-instructeur bij diverse Landmachtonderdelen, daarna wordt hij veilingmeester. Van der Meeren is secretaris van de Vereniging van Oud Strijders van de Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene (VOS KNBP), die momementeel bestaat uit dertig leden. Met zijn vrouw Isabel woont hij in Bergen op Zoom.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
