Dossier
31
Het was pech hebben als een humanitair hulpkonvooi tegemoetkwam. Dit zorgde voor veel oponthoud omdat er bijna geen passeermogelijkheden waren.
de betrokkenen. Wat hielp was dat de Serviërs niet in de gaten hadden dat het voertuig van de konvooicom- mandant en de ziekenauto waren uitgerust met satellietcommuni- catie. Op die manier konden we toch contact met ze hebben, vooral ’s nachts als de Serviërs sliepen. Ik heb dit niet gemeld bij de crisisstaf, want ik was als de dood dat we dit contact kwijt zouden raken. Vooral onze maatschappelijk werker, majoor De Wolff, heeft de gegijzelden er op deze manier doorheen gesleept. Op 5 december kon ik tijdens ons sinterklaasfeest bekend maken dat zij waren vrijgelaten. Dat was een zeer emotioneel moment.’ In maart 1995 werd het Support Command samengevoegd met het transportbataljon in Midden- Bosnië en ging het verder onder de naam 1 (NL/BE) VN Logistiek en Transportbataljon. Modderman merkte direct een verschil in men- taliteit op. ‘Daar ging het er veel gemoedelijker aan toe. Wij stonden iedere dag paraat. Iedereen was er van overtuigd dat we het infanterie- bataljon moesten helpen. Niks was ons te veel.’
Goed gevoel Het is die mentaliteit, die inzet, waardoor beide oud-commandanten
positief terugkijken op hun missie. Van der Hooft: ‘Ik heb er een goed gevoel aan overgehouden. Ik had het niet willen missen. Aanvankelijk ontkende ik stellig dat ik was veranderd, maar nu nog constateer ik heel regelmatig dat wat er ook gebeurt, het altijd erger kan. Per slot was in Joegoslavië één ding zeker: dat niets zeker was en zelfs dat was niet helemaal zeker. Dat heeft mij wel geleerd om te relativeren.’ Modderman concludeert dat ondanks alle tegenslagen er vele mooie momenten van saamhorigheid en kameraadschap waren. ‘Hoe blij was ik toen ik aan het eind van mijn uitzending met mijn rotatie op Schiphol stond en aan de dienst- doende generaal kon melden dat we allemaal veilig terug waren, zonder dodelijke slachtoffers. Nadat ik deze ernstige woorden had gesproken, zette een kaderlid zijn cassettere- corder aan en zongen we met z’n allen ons lijflied We’ve Gotta Get Out Of This Place. We lieten een verbouwe- reerde generaal achter. Dit was onze ontlading.’
Meer over het Support Command is te lezen op
https://1-nl-vn-supportcommand.nl Op 18 mei vindt er in Garderen een grote reünie voor veteranen van het Support Command plaats.
Oprichting Support
Command
Het Support Command opereerde vanuit Lukavac (Bosnië). Vanuit deze plaats werden de infanterie-
eenheden logistiek verzorgd. Het ging om onderhoud en herstel van het
materieel, geniesteun, geneeskundige verzorging en om transport van voedsel, reserveonderdelen,
brandstoffen, munitie, medische goederen, geld en post. Voor de uitvoering van zijn taken beschikte
Support Command over 420 militairen (van wie er 200 dienstplichtig waren) en 350 voertuigen.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
