Brothers in arms


33


volgens Norbert


KNUFFELKONT BETROUWBAAR ECHTE VRIEND


Inno


i Inno Rutting (51)


BOSNIË 2001 IRAK 2004 AFGHANISTAN 2006


FUNCTIE Loadmaster Chinook


Oproep


Brothers in arms en kameraden voor het leven? Meld je dan aan voor deze rubriek. Mail naar checkpoint@mpg.today o.v.v. BiA.


‘ We stonden continu in de vechtmodus’


Inno: ‘Ik was aanvankelijk monteur bij de F-16 op Volkel, maar miste de betrokkenheid. We waren toch luxepaardjes. Ik wilde meer militair worden en met zeven man in een tent slapen. Op Soesterberg heb ik toen de opleiding voor loadmaster gedaan en daar ontmoette ik Norbert. Het klikte meteen. Het is toch een machocultuur, maar wij konden persoonlijk met elkaar praten. Ik vond onze missies confronterend en had er vaak een negatief gevoel bij. Gelukkig hadden Norbert en ik veel steun aan elkaar. Na de vlucht was er altijd een debriefing, maar ook daarna spraken we er nog over. We zijn elkaars vangnet.


Uiteraard hebben we veel geintjes uitgehaald. Zo takelden we bedden omhoog zodat jongens de weg helemaal kwijtraakten en we vertelden een nieuwe collega, een boomlange vent, dat de slaapzakken nogal klein uitgevallen waren. Toen hij onder de douche stond hebben we snel allemaal spullen onder in zijn slaapzak gepropt. Dat ding kwam net tot over zijn middel. En hij maar klagen: hoe kunnen ze ons zulke slaapzakken geven. Pas na tien dagen kreeg hij het eindelijk door. Afghanistan was een heel ander verhaal. Dat was een smerig gebeuren. En de spanning was heel


hoog. We stonden continu in de vechtmodus. De uitzenddruk bij ons squadron was al erg groot. We waren net klaar in Irak, konden we alweer door naar Afghanistan. Ik ben er drie keer achter elkaar geweest en kon mijn spullen daar gewoon laten staan. Op een gegeven moment ben ik ingestort en heb een tijdje in het revalidatiecentrum gezeten. Vanwege mijn PTSS ben ik door Defensie ontslagen. Toch mis ik mijn werk nog elke dag. Inmiddels heb ik een hulphond, Henk. Dat is mijn buddy. Nee, Norbert is daar niet jaloers op. Hij heeft zelf een “gewone” hond die hem veel goed doet.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76