melk minder geven. Maar dat doet ze hier niet hoor’, verwijst Cor naar de gemiddelde productie van ruim 10.000 kilo melk.


De beste stieren per ras


Met name de laatrijpheid van kruislingkoeien spreekt de familie Hendriksen, die streeft naar een hoge levenspro- ductie, aan. Bij het selecteren van stieren zoeken ze de absolute topstieren binnen het ras uit. ‘Het is niet waar dat bij kruisen door heterosis opeens het niveau van de stieren niet meer belangrijk is. We zoeken echt de beste stieren die ook nog eens allemaal bovengemiddeld sco- ren voor de uiervererving, omdat dit een zwak punt is bij kruisen met andere rassen’, vervolgt Cor. Hij neemt al een groot gedeelte van de fokkerijbeslissingen voor zijn rekening. Binnen holstein worden stieren gebruikt als Bookem, Malki, Saxobeat en Bonaparte. Bij fleckvieh zijn dat bijvoorbeeld Raldy, Pandora en Walot en bij brown swiss Vigor, Cadence en Payssli.


De bruikbaarheid van de fokwaarden van de koeien valt volgens vader en zoon bij kruisen volledig weg. ‘Als je kijkt welk niveau de koeien hebben, dan zouden ze geen drup melk kunnen geven. Maar heterosis verstoort de normale rekensom van fokwaarden volledig.’ Het is de reden waarom de melkveehouders fokwaarden nauwe- lijks gebruiken. Om ondanks het gebruik van de diverse rassen een meer uniforme veestapel te krijgen, zijn de melkveehouders inmiddels een paar jaar enthousiast gebruiker van het aAa-systeem.


Details maken het verschil


Binnen de bedrijfsvoering zijn details dus heel belangrijk en daar draagt de totale familie aan bij. ‘We zitten hier ruim in onze arbeid met drie generaties die in meer of mindere mate meehelpen. We hebben ook een bovenge- middeld bedrijf qua omvang, omdat we er door de jaren heen altijd met twee gezinnen van moesten leven’, ver- telt Jan Hendriksen.


Onder andere op het gebied van ruwvoer staat Jan geen versloffing toe. ‘Met het afdekken van de kuil moeten we allemaal helpen en dat gebeurt dan zeer precies, waardoor het vaak tot in de late uurtjes wordt. Slapen doen jullie morgen maar weer, redeneert Jan dan altijd’, zo vertelt Giesela met een glimlach. Geen steken laten vallen komt ook tot uiting in de jong- veeopfok. De kalversterfte bij geboorte ligt op zo’n vier procent en het aantal stuks jongvee dat na geboorte sterft, is ‘hooguit één of twee per jaar’. Jan Hendriksen ziet ieder kalf geboren worden en kalveren krijgen drie keer per dag melk. Niet gek dus dat de gemiddelde afge- leverde nuka bij Hendriksen 65 kilo weegt en meer dan 200 euro opbrengt. Doordat Jan een verleden als klauw- verzorger heeft, zal het niet langer dan een dag duren voordat een kreupele koe wordt uitgesneden.


Geen robot om weidegang De ontwikkeling van het bedrijf kenmerkt zich door een continue, maar geleidelijke groei. Familie Hendriksen boerde van origine in Twente op zand- en leemgrond, maar vertrok twintig jaar geleden in ruilverkavelingsver- band naar de huidige plek, grenzend aan de Noordoost- polder en de Weerribben en gelegen op vruchtbare klei- op veengrond. Doordat er zich telkens weer kansen voordeden, groeide Hendriksen in grond en quotum


door, zodat bij het einde van de quotering er 1,5 miljoen liter melk werd geproduceerd. In 2009 werd de ligboxen- stal verlengd zodat er 195 koeien in passen. Er werden ruime strohokken voor de transitiekoeien gemaakt en er is gebouwd met oog voor korte looplijnen. Ook werd er een nieuwe melkstal gebouwd: een 2x14 zij-aan-zij-rapid-exitstal. ‘We hebben bewust niet voor robots gekozen destijds, omdat wij het niet zo zagen zitten om met drie robots te melken en dat te combine- ren met goed weiden. Bovendien zitten we ruim in onze mensen die allemaal kunnen en willen melken.


Fosfaat gekocht voor 22 koeien Geleidelijk groeien, dat is de strategie van Hendriksen. Dat geldt ook voor dit jaar en het betekent dus fosfaat- rechten kopen. In vier porties hebben ze inmiddels voor 22 grootvee-eenheden fosfaatrechten gekocht. ‘Door de korting van 8,3 procent en doordat we na de referentie- datum nog land hadden gekocht, was ons bedrijf uit balans geraakt. We willen in ieder geval de korting er weer bij hebben. We hebben voer, stalruimte en arbeid. De investering in fosfaatrechten is echt niet gelijk recht te rekenen, maar dat was het bij quotum ook niet’, stelt Jan. ‘Maar als we toen nooit wat hadden gedaan, dan waren we nu geen boer meer geweest. Bovendien hoef- den we voor de fosfaatrechten geen geld te lenen, dus wat is dan het risico? Aan het einde van het jaar willen we weer 170 koeien melken, dus we moeten nog een keer wat rechten kopen.’


Met de ruimte voor 195 koeien in de ligboxenstal zijn er de komende jaren nog mogelijkheden voor geleidelijke groei. ‘Maar arbeidsvreugde en geld verdienen staan voorop. Het aantal koeien is van ondergeschikt belang wat ons betreft’, stelt Jan. ‘En de volgende generatie – of het nu één of misschien zelfs twee opvolgers zijn – mag zelf beslissen hoe die wil doorontwikkelen.’ Grote veranderingen voorspelt Cor niet. ‘Het zal alle- maal wat extensiever moeten te zijner tijd, maar we behoren al jaren bij de beste 25 procent wat duurzaam- heidsscore van FrieslandCampina betreft. De uitdaging wordt nu hoe we een goed verdienmodel krijgen onder die duurzaamheidsprestaties.’ l


veeteelt SEPTEMBER 1 2018 17


Trees 99 eindigde als reservekampioene tijdens de verkiezing fleckviehkoe van het jaar


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60