VERSLAG HZG
Mand met zelfgeverfde lontwol (foto Martin de Vries).
worden op een met berkenblad geverfde strook vilt gelegd en daarna stevig om een pvc-buis gerold. Een katoenen draad houdt alles op zijn plaats. Als de pan met water op de kachel begint te stomen mag mijn rol er in. Deksel erop en wachten. Al snel begint het heerlijk te geuren uit mijn eigen pan. Dat geldt ook voor de pan ernaast, met strengen lontwol in een kamillebad. Het ruikt als in een theehuis. Als mijn rol is klaargestoomd mag ik hem helaas nog niet openmaken. De afdruk wordt veel mooier als je hem een week laat staan, weet Anja uit ervaring. Zelf blijft ze experimenteren. “Altijd hetzelfde doen is niets voor mij. Ik wil steeds nieuwe dingen proberen: wat gebeurt er als ik dit of dat doe?”
ACHTERSTE VAN HET SCHAAP Met natuurlijke verfstoffen kun je niet elke denkbare kleur maken. Voor Anja een uitdaging; ze moet het doen met wat de natuur biedt. Ze pakt een paarse linnen sjaal met stippen en een bak gedroogde schild- luizen (cochenilles). “Die stippen zijn van de luizen die, in de stof gerold, zijn meegeverfd. Helaas zijn niet alle natuurlijke kleurstoffen kleurecht. Bieten en vlierbessen leveren mooie kleuren, maar verbleken vrij snel. Overigens is verven lang niet altijd nodig; wol heeft van zichzelf vaak al prachtige kleuren.
‘Wol heeft van zichzelf vaak al
prachtige kleuren’ 26 HZG
Papier van plantenvezels.
Kijk naar deze witte tas: de uiteinden van de krullen zijn prachtig lichtbruin. Ze komen van het achter- deel van het schaap en die ‘natuurlijke’ kleur krijg je er nooit meer uitgewassen.” Het liefst zou Anja wol van eigen schapen gebruiken, maar daarvoor moet ze een hele kudde hebben en de verzorging kost veel tijd. En dus koopt ze wol in van onder meer het Oostenrijkse Bergschaap, waarvan de wat stuggere vacht uitstekend geschikt is. Zachte Australische merinowol koopt ze niet meer. Voor een schonere vacht wordt soms van het achterste van de schapen een plak wol afgehaald, inclusief de staart. De schapen hebben daar altijd last van ongedierte en op deze manier verminder je het probleem. De dieren lijden echter onder die behandeling of gaan er zelfs aan dood. Als alternatief gebruikt Anja inmiddels een aantal andere zachte wolsoorten.
PUUR NATUUR!
Afgelopen december 2013 verscheen Eco-vilt. Puur natuur!, een prachtig boek dat Anja Schrik met fotograaf Martin de Vries samenstelde. Ze legt stap voor stap door haar ontwikkelde technieken uit. Denk bijvoorbeeld aan verven met berkenbladeren, papier scheppen als jasje om een vaas en bladaf- drukken maken. Ook komt vachten vervilten aan bod, evenals bloemen aan een sjaal vilten. Het boek nodigt uit om onmiddellijk aan de slag te gaan. Wie daarbij wel wat hulp kan gebruiken, kan terecht in Anja’s Viltwerkplaats in het buitengebied van het Utrechtse Odijk, waar ze om de zaterdag een work- shop geeft. |
Meer informatie:
www.viltwerkplaats.nl
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72