Kees Boon is voorzitter van PEFC Nederland, een van de clubs die keurmerken afgeeft voor goed bosbeheer. In tegenstelling tot wat soms wordt gedacht, ziet hij andere keurmerken niet als concurrenten. “Opdrachtgevers in de GWW moeten niet kiezen voor een certifi caat, maar voor producten die afkomstig zijn uit duurzaam bosbeheer. Just do it!”


Tekst: Astrid Melger P


EFC (Programme for the Endor- sement of Forest Certifi cation) is een wereldwijd non-profi t, on- afhankelijk keurmerk ter bevordering van duurzaam bosbeheer. Het uiteinde- lijke doel van PEFC is dat alle bossen ter wereld op een goede manier worden beheerd. Door certifi cering kunnen bos- eigenaren laten zien dat zij hun bos vol- gens de eisen van PEFC beheren.


Maar de wereld van de houtcertifi cering is niet altijd even overzichtelijk. Er zijn verschillende organisaties die bekijken of hout uit een bos komt dat op de juiste manier wordt beheerd. Naast PEFC is bijvoorbeeld ook FSC (Forest Stewardship Council) een bekend keurmerk. Daarnaast is er TPAC (Timber Procurement Assessment Committee) die certifi ceringssystemen toetst. Hoe werken deze partijen samen?


“FSC en PEFC staan allebei voor duur- zaam bosbeheer. We hebben dezelfde doelstelling, dus waarom zouden we niet samenwerken? Onlangs hebben we in Oslo bij een ministeriële confe- rentie van EU-landen samen een state- ment afgegeven om duurzaam bosbe- heer in de toekomst wettelijk te regelen.


Want, omdat het niet wettelijk is gere- geld, zijn er verschillende interpretaties. Daarnaast is er de TPAC, een commis- sie die in opdracht van het ministerie van VROM is opgezet door Stichting Milieukeur (SMK). Dit is een toetsings- commissie die als taak heeft certifi ce- ringssystemen voor duurzaam bosbe- heer te toetsen aan de Nederlandse Inkoopcriteria voor Duurzaam Hout. Deze club geeft zelf dus geen certifi ce- ring uit.”


Maar wat is dan het verschil? “Duurzaam bosbeheer is niet bij wet geregeld, dus zijn er verschillende inter- pretaties. FSC is de eerste organisatie die wereldwijd heeft georganiseerd dat er een systeem kwam voor duurzaam bosbeheer. Later kwam PEFC daarbij, waar veel andere certifi ceringen on- der vielen. Eigenlijk kwamen er door de komst van PEFC dus minder verschil- lende soorten keurmerken. Het maakt de markt een stuk overzichtelijker. Een boseigenaar kan zelf kiezen via welk systeem hij zijn bos gecertifi ceerd wil krijgen. De eisen verschillen niet erg.”


Maar hoe zit het dan met het hout uit Maleisië, dat jullie goedkeurden, maar waar veel bezwaren tegen kwamen? “Maleisië heeft een eigen certifi cerings-


systeem. Dat werkt grotendeels vol- gens het format van FSC en de bos- eigenaren hebben dat laten erkennen door PEFC. TPAC keurde het eerst goed. Een aantal NGO’s kwam met be- zwaren, toen trok TPAC de goedkeuring in. Maleisië was het daar niet mee eens en is in beroep gegaan. Ook de Neder- landse regering vindt het deugdelijk en wil erkenning. Het is goed hout, het is volledig geaccepteerd door de EU.”


Is het voor de markt niet verwarrend dat er meerdere organisaties actief zijn op het gebied van duurzaam hout? “Nee, dat maakt niet uit. Het punt is dat opdrachtgevers in de GWW niet moe- ten kiezen voor een certifi caat, maar dat zij moeten kiezen voor producten die afkomstig zijn uit duurzaam bosbe- heer. Welke organisatie dat certifi ceert doet er eigenlijk niet toe. Belangrijk is dat een opdrachtgever in de opdracht specifi ceert dat er gecertifi ceerd hout gebruikt moet worden. De aannemer moet maar zien dat hij die spullen le- veren kan. Soms zal hij FSC gecertifi - ceerd-hout gebruiken, in andere geval- len PEFC en soms combinaties ervan.”


‘FSC EN PEFC HEBBEN DEZELFDE DOELSTELLING, DUS WAAROM ZOUDEN WE NIET SAMENWERKEN?’


Dus het maakt niet uit als er verschillende certifi caten door elkaar heen worden gebruikt? “Nee, absoluut niet. Als je bijvoorbeeld een damwand aanlegt, kan het prima zijn dat de gordingen van PEFC-gecer- tifi ceerd hout afkomstig zijn en de wan- den van FSC. Het gaat erom dat het hout van de constructie afkomstig is uit Nr.5 - 2011 OTAR


OTAR Nr.5 - 2011 5


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48