72
Uw mening
Zonder respect ook geen orde
De beer Woitek
en eenheid Ik ben een voorstander van het verbod op alcohol bij alle legeronderdelen. Tijdens mijn diensttijd in Nieuw-Guinea in de late jaren vrijftig, heb ik persoon- lijk ervaren waartoe alcohol kan leiden. Na twee tot drie weken van uitputtende patrouilles door de hete jungle van dit eiland, keerden we terug naar de kazerne om te herstellen. We wasten ons, verwijderden alles wat niet op ons lichaam thuishoorde en rustten uit. De volgende dag dronken we, zoals gebruikelijk, met onze kameraden. Na een paar biertjes strompelden we rond 23.00 uur naar onze slaapplaatsen, verre van fi t. Rond 1.00 uur ’s nachts luidde de scheepsbel: groot alarm. Zes van ons gingen volgens protocol naar de botenloods, onze post tijdens een alarm, drie van ons waren nog dronken. Ik weigerde om met mijn aangeschoten hoofd aan boord van een Zodiac (rub- berboot) te gaan voor een grootschalige oefening. Naar mijn mening was dat onverantwoord. Ik bedreigde zelfs een meerdere. Vervolgens werd ik buiten westen geslagen en geboeid afgevoerd naar een nabijgelegen vliegveld. Het incident was nog veel uitgebreider, maar kort gezegd dacht ik dat ik voor de krijgsraad moest verschijnen vanwege mijn gedrag. Tot mijn grote verbazing heb ik er echter niets meer over gehoord. Kennelijk heeft men destijds besloten om het incident door de vingers te zien, wellicht omdat het onacceptabel was om ons direct na terugkeer van een uitputtende patrouille in te zetten. PIET STOUTJESDIJ K, EINDHOVEN
Met grote belangstelling lees ik altijd Checkpoint, zo ook CP01 waarin het verhaal over dieren bij de krijgsmacht wordt verteld. Hierbij viel mij op dat het beroemde verhaal over de beer Woitek ontbrak. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trok een groep Polen vanuit Rusland over de Kaukasus om zich bij de geallieerden in Noord-Afrika aan te sluiten. In Iran zagen ze een jongen met een onder- voede jonge beer, besloten het beertje van het jongetje te kopen en maakten vervolgens contact met de Engelsen. Ze werden ingelijfd bij een Pools bataljon onder leiding van de Engelsen. Woitek, zoals ze de beer noemden, groeide uit tot een imposante beer die de groep vergezelde en zelfs meedeed met wachtdiensten. Na de nederlaag van
de Duitsers in Noord-Afrika moesten de Engelsen naar Sicilië en later naar het Italiaanse vasteland. De Engelsen verboden echter het meenemen van dieren aan boord. De commandant van de eenheid loste dit op door Woitek offi cieel in te schrijven als soldaat, inclusief legernummer. Tijdens de slag om Montecassino liep Woitek volop wacht en sjouwde hij zelfs munitie. Na demobilisatie in Engeland konden de Poolse soldaten niet naar huis en ver- bleven ze jarenlang in een legerkamp in Schotland. Langzamerhand trouwden de Polen met Engelse meisjes en verlie- ten het kamp. Woitek werd uiteindelijk ondergebracht in een dierentuin, moge- lijk in Edinburgh, waar hij vele jaren be- zoekers trok en in de jaren 60 overleed. Opmerkelijk was Woiteks voorliefde voor bier en zijn liefde voor sigaretten, die hij opat! J.P. VAN DER LOO
checkpoint
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
