Herdenken


‘Wij maken er altij d een moment met het gezin van. Dat doen we al sinds de kinderen klein zij n (inmiddels zij n het grote pubers). We praten over wat het is om veteraan te zij n. We vinden het belangrij k dat onze kinderen weten dat vrij heid niet gratis is geweest voor ons. We laten zien, voelen en ervaren dat dit niet vergeten mag worden en alle gevallenen voor ons allemaal hebben gestreden. Elk op hun eigen manier hier op aarde.’ TAMARA HEIJ STER-MULDER


‘Ik zou zo graag eens een babbeltje willen maken met de gevallenen. Dat zou een heel nieuw licht werpen op het verleden. Geschiedenis wordt nu eenmaal geschreven door de over- levenden.’ GERT JANSEN


‘Dit jaar ben ik op Harley Davidson- weekend. Ik ben uiteraard twee minuten stil en denk aan alle maten die niet meer onder ons zij n op het aardse.’ TOM SCHRIEL


‘Ik ben twee minuten stil en denk aan de mensen die vallen in naam van de vrede. Ook denk ik aan de huidige geopolitieke situatie, en hoe men van bovenaf achteloos en zonder enige vorm van respect met het leven van anderen speelt. Dat allemaal met de gedachte dat we dit nooit meer zover zouden laten komen na de Tweede Wereldoorlog. De huidige en vorige leiders hebben helaas de lessen niet voldoende meegekregen, zo lij kt het.’ FRED MOULIS


‘Ik ben op de Waalsdorpervlakte. Voor mij is dit de enige echte nationale herdenking. Hier heerst stilte en contemplatie, in plaats van ij delheid en politiek zoals in Amsterdam. Bovendien sta je op de plaats der offers in plaats van in het altij d rumoerige hoofdstedelij ke theater.’ ALLERT GOOSSENS


‘Op 4 mei herdenk ik de mensen die gevallen zij n voor onze vrij heid, tij dens en soms ver na de oorlog. Met name de Indiëveteranen, zoals mij n vader, die tot aan hun dood de trauma’s met zich meedroegen.’ JACQUELINE BOS


Opa ‘Ik ben op de begraafplaats in Heukelum (West Betuwe). Er liggen daar


drie verzetsmensen die aan het einde van de oorlog zij n gefusilleerd. Verder ben ik stil. Ik denk aan alle gevallenen die wel of niet in dienst zij n gesneuveld en net als ikzelf in 1994 deden wat gedaan moest worden voor de vrij heid. Ik zal zeker ook mij n opa herdenken die dit jaar is overleden. Tij dens de Tweede Wereldoorlog heeft ook hij gedaan wat hij kon. Als lid van de KP Soest heeft hij het de Duitsers erg moeilij k gemaakt. Hij heeft er tot aan zij n dood onder geleden. Bij na 102 worden en dan nog regelmatig met een geweer in je handen wakker worden. Herkenbaar gevoel.’ JAN WILLEM VAN ZEITVELD


47


Samen herdenken ‘Ik herdenk alle mensen die onder oorlogsomstandigheden zij n


omgekomen. In het bij zonder Remco Heij mans, die op 3 oktober 1995 in Bosnië om het leven kwam terwij l we daar op uitzending waren. Ook gaan mij n gedachten uit naar de slachtoffers van vlucht MH17, die door een oorlogsdaad om het leven kwamen. Zelf heb ik een rol gehad in het identificatieproces op de kazerne in Hilversum destij ds. Tot slot herdenk ik de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog en alle daaropvolgende oorlogen en missies. Meestal neem ik deel aan de kranslegging in Montfoort. Een fysieke herdenking bij wonen, samen met vele anderen, maakt dat moment heel bij zonder. Zolang we blij ven herdenken, zal oorlog nooit overwinnen.’ JEROEN HEUTS


Veteranen een gezicht


Vrede Ze zoekt naar vrede in zij n ogen


geven ‘Overdag ben ik in Loenen met Peter de Boer en ’s avonds in Deventer. Hopelij k staan we daar weer, zoals vorig jaar, met veteranen van verschillende missies. We staan naast de erewacht van de Natres naast het Verzetsmonument op het Grote Kerkhof. En mogen we namens alle Deventer veteranen een krans leggen voor alle omgekomen militairen tij dens een van de vele vredesmissies en -operaties. We gedenken hen die zij n gevallen voor onze vrij heid. En we geven veteranen van nu een gezicht.’ NIELS VAN BOCKEL


maar hij kent de vrij heid niet en zij n arme oude hart zit vol met stil verdriet hij zoekt de taal om uit te leggen waar zij n gedachten zij n maar ze begrij pt hem niet en weet niet van de pij n hij zoekt naar vrede in zij n leven maar vindt de vrij heid niet die heeft hij daar verloren toen hij het land verliet hij heeft de rust nu wel gevonden voorbij zij n alle boze dromen maar elk geheim, en al het duister heeft hij voor altij d meegenomen zij zoekt de waarheid in de boeken en staart naar foto’s, urenlang en wat zij vindt brengt geen verlossing het brengt verdriet en maakt haar bang ze zoekt niet langer naar de vrede en van vrij heid spreekt ze niet want haar eenzaam oude hart is vol van zij n verdriet JACQUELINE BOS


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76