search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Ooggetuige


59


Wim Wertheim werkte als militair arts voor Defensie en ging vier keer op uitzending. ‘Toen een van mij n uitzendingen als contraproductief werd beoordeeld, moest ik wel


even slikken.’ Tekst Else de Jonge Fotografi e Jeroen Dietz


Libanon, 1984.


U bent in 1984 uitgezonden naar Libanon. Waarom ging u? ‘Als je een opleiding hebt gedaan tot militair arts, moet je adequaat om kunnen gaan met crisissituaties. Ik wilde toetsen of ik dat kon. Daarnaast vond ik het interessant om een tij dje in het gebied te zij n. Ik heb een joodse achtergrond en dacht met mij n deelname iets te kunnen betekenen voor Israël. Na Libanon ben ik nog drie


U


keer uitgezonden. Mij n belangrij kste drij fveer bij die latere missies was steeds dat ik er als arts op een heel praktische manier van nut kon zij n. En ik ben avontuurlij k aangelegd.’


In 1994 zat u in Goma, Congo, op de grens met Rwanda. Nederlandse militairen boden in kampen noodhulp aan Hutu’s die uit Rwanda waren gevlucht. Die missie is achteraf contraproductief genoemd. Hoe was dat voor u? ‘Ik moest slikken toen ik dat hoorde. Historicus Bart Nauta heeft onderzoek gedaan naar die missie en heeft mij geïnterviewd. Dat was ruim twintig jaar nadat ik er was geweest. Hij was toen al bij verschillende andere mensen geweest en vertelde me dat


er grote twij fels waren over het nut van die missie. De hulp die we boden, bleek vooral gunstig te zij n geweest voor milities die de situatie van de burgerbevolking in Rwanda er niet beter op maakten. Ik schrok daarvan. Hoewel het al even is geleden, draag ik die missie altij d met me mee. Er waren veel dreigende situaties. Collega’s hebben het daar moeilij k mee, tot op de dag van vandaag. Ik had ter plekke soms ook twij fels, maar ik zag ook dat er mensen in leven bleven door onze inspanningen. Het is een pij nlij ke gedachte dat er door onze steun, ook aan gevluchte milities, misschien onder de streep wel meer mensen zij n omgekomen dan het geval was geweest als we niet waren gegaan. Het is een heel lastige discussie.’


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76