12


‘Je raakt in jezelf gekeerd’


Ezra (begin vij ftig)


MISSIES Cambodja, Irak, Afghanistan


RANG Sergeant-majoor, marinier NU Gedetacheerd bij DSI


‘Ik ben opgehouden te vertellen over mijn missies. En over mijn werk nu. Ik werk nu bij de DSI, de overkoepelende dienst die de leiding heeft bij nationale operaties van de speciale eenheden van politie en Defensie. De DSI kan snel optreden bij bijvoorbeeld een terroristi- sche aanslag. Iedere inzet nu voelt als een uitzending. Natuurlijk praat ik wel over mijn werk met mijn collega’s en met een paar goe- de burgervrienden. We hebben daarin een modus gevonden. Maar ik zal er niet uit mezelf over beginnen. Ik zeg ook niet meer dat ik veteraan ben als ik mensen pas ontmoet heb. Het eerste wat ze dan vragen is of ik iemand heb doodgeschoten. Het zijn vragen waar ik niets mee kan. En als ik een keer eens wat beeldender vertel over wat ik heb meegemaakt tijdens mijn missies, dan kunnen ze dat niet aan. Weten ze niet wat ze moeten zeggen, hoe ze moeten reageren. Ze klappen dicht. Of ze vinden me stom dat ik überhaupt op uitzending ben gegaan. Dus vertel ik niets meer. Vriendschappen zijn zo doodgebloed. Ook relaties waren lastig. Je raakt in jezelf gekeerd.


checkpoint


Toen ik begin jaren negentig terug- kwam uit Cambodja, deed ik mee aan een onderzoek van de Radboud Universiteit. Militairen die waren uitgezonden, werd gevraagd naar hun ervaringen. En of ze zorg nodig hadden. Defensie gaf me geen toestemming om mee te doen met het vervolgonderzoek. Vanuit Defensie was er in die tijd vrij- wel geen nazorg. Terwijl het een heftige missie was geweest. Mensen in mijn omgeving wisten niet zo goed raad met me in die tijd. In de Verenigde Staten is het een heel ander verhaal. ‘Thank you for your service.’ Dat zeggen mensen tegen je. Als je in een restaurant eet, hebben ze soms de rekening al betaald. Iets meer waardering en respect voor wat je doet zou ik op prijs stellen. Mijn zoon neemt regelmatig studievrienden mee naar huis. Het valt me op dat deze jonge mensen echt geïnteresseerd zijn in wat ik meemaak en heb meegemaakt. Ze luisteren, stellen normale vragen, niet uit sensatie maar uit echte belangstel- ling. Dat geeft me hoop. Maar tegen mensen vertellen dat ik veteraan ben, doe ik niet meer.’ (Ezra’s echte naam is bekend bij de redactie).


Erwin Uiterwij k (53)


MISSIE KFOR1


RANG Korporaal 1 NU Logistiek medewerker


‘Ik doe niet geheimzinnig over het feit dat ik veteraan ben. Ik draag zelfs regelmatig een petje met de batons en naam van mijn missie. Dan kijk ik hoe mensen reageren op een relatief jonge veteraan. Het is niet mijn bedoeling om vragen uit te lokken. In tegendeel: ik ben juist terughoudend in het vertellen over mijn ervaringen.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76