42


Vrijwilligers voor


vrijheid


Veteranen zetten zich bovengemiddeld vaak in bij de organisatie van herdenkingen en vieringen op 4 en 5 mei.


Checkpoint vroeg aan drie van hen naar hun drij fveren. Tekst Sanne van de Grift Fotografi e Marcel Bakker


‘Ik vind het belangrij k om kinderen over de Tweede Wereldoorlog te vertellen. De volgende generatie moet hier ook van weten. Het moment dat ik besloot me hiervoor te gaan inzetten, was in 2012 in Wageningen. Ik liep daar voor het eerst mee in het defilé, samen met mij n vader en de Canadese D-dayveteraan Okill Stuart. Wat was dát mooi, al die kinderen langs de kant met bloemen en snoepjes. Vrij heid op die manier


I checkpoint


samen vieren, dat deed me echt iets. Inmiddels leid ik schoolklassen rond in het Verscholen Dorp bij Nunspeet. Daar zaten tussen maart 1943 en oktober 1944 zo’n honderd mensen ondergedoken. Drie van die hutten zij n nagebouwd. Als ik in zo’n hut zit met een klas van dertig leerlingen – het is er koud en nat – dan beleven de kinderen echt hoe moeilij k het was om onder te duiken. Ze zitten vol vragen. Laatst was de klas van mij n kleinzoon mee op excursie. In de dagen erna hoorde ik van de juf hoelang de klas nog bezig is geweest met mij n verhaal. Prachtig! Op 4 mei neem ik ook kinderen mee naar de herdenking. Van tevoren vraag ik op een basis- school wie er mee wil helpen, meestal willen er zo’n zes tot negen kinderen


mee. Ik vertel ze dan verhalen over de zeven gecrashte vliegers, de kinderen staan tij dens het defilé achter hun graven. En ik vertel ze over het verzet en opa Bakker en tante Cor. Op school laat ik weleens beelden zien van het bombardement op Rotterdam. En vraag ze dan wat het verschil is met de beelden uit Oekraïne die ze zelf op het Jeugdjournaal zien. ‘Het ene is zwart-wit, het andere is in kleur’, antwoordde een meisje. Dat vond ik zo sterk. Nee, er is inderdaad nog niet veel veranderd. We moeten onze vrij heid koesteren. Zeker als ik het vergelij k met mij n missie naar Bosnië. Daar vertrouwde niemand elkaar en kon je vermoord worden door je buren.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76