PORTRET INA PINXTERHUIS


In Nieuw-Zeeland worden zoveel mogelijk de voordelen van vers gras en weidegang benut door niet of zeer beperkt op te stallen


gang benutten. Volledig opstallen kan ge- woon helemaal niet uit.’ Contact met collega-onderzoekers in Neder- land is er nog steeds, zo geeft ze aan. ‘De vraagstukken zijn gelijk, de marges mini- maal. We staan voor dezelfde uitdagingen.’ Ook in Nieuw-Zeeland wordt er gewerkt met een soort KringloopWijzer. ‘Het is een model, maar als onderzoeker durf ik wel te zeggen dat de uitkomsten op veel goed onderzoek zijn gebaseerd en zeer illustra- tief zijn. Het geeft goed aan waar het beter kan.’ Het model geeft handvatten voor het verminderen van nitraatuitspoeling en emissie van broeikasgassen, zoals lachgas en methaan. ‘Er wordt hier ook op output gereguleerd. Veehouders kiezen zelf hoe ze het gaan managen om de doelstellingen te behalen.’


Smalle weegbree


De waarde van zeewier wordt onderzocht om methaan te reduceren en Pinxterhuis ziet meer innovaties komen. ‘Vaccinaties en bolussen kunnen wellicht helpen bij het verlagen van de emissies.’ En dan vervolgt ze kritisch: ‘Het kan goed werken, maar we moeten ook goed naar de bijwerkingen kijken. Wat betekenen alle rantsoentoevoe- gingen voor de pens, de gezondheid en het welzijn? Daar zijn we nog lang niet uit.’ Ondertussen zijn de wettelijke regelingen in Nieuw-Zeeland streng. ‘Melkvee mag niet meer bij sloten, stroompjes of rivieren ko- men’, noemt ze als voorbeeld. ‘Alles is afge- rasterd, duizenden kilometers.’ In het graslandbeheer in Nieuw-Zeeland heeft de smalle weegbree als voedergewas een vaste plek verworven. ‘Het produceert ook goed onder droge omstandigheden, dus


16 veeteeltGRAS MAART 2021


het is heel geschikt voor droge gebieden waar geen irrigatie is. Wij merken hier ook dat de zomers droger en heter worden. Smalle weegbree pakt de groei snel weer op wanneer er weer water komt’, weet Pinx- terhuis, die aangeeft de voorkeur te geven aan het inzaaien van smalle weegbree met klaver en gras. ‘Dat levert voor alle drie de soorten voordeel. Maar dan is het een uitda- ging om het aandeel van de smalle weeg- bree en de klaver op peil te houden.’


Hyperdivers grasland


Percelen met monocultuur smalle weegbree zijn er ook. ‘Uit proeven blijkt dat ook bij 60 procent smalle weegbree, van goede kwa- liteit, in het rantsoen de melkproductie op peil blijft’, vertelt de onderzoekster. ‘Opval- lend was dat de koeien veel minder water dronken. In smalle weegbree zit veel water.’ Een lagere stikstofexcretie krijg je door het voeren van smalle weegbree overigens niet. ‘Er is een lager stikstofgehalte in de urine, maar de hoeveelheid urine is meer bij een rantsoen met smalle weegbree.’ Volgens Pinxterhuis kan weegbree wel eens het antwoord zijn op het veranderde kli- maat, waarin droogtes een grotere rol spe- len. Samen met haar collega’s kijkt ze ech- ter verder: ‘Misschien moeten we wel naar subtropische gewassen kijken? Of leren van de graslandteelt in Australië.’ Onderzoekers stellen momenteel ook vra- gen bij het ‘hyperdivers grasland’, zoals Pinxterhuis het noemt. ‘De claim is dat je met 80 verschillende soorten in het gras- land meer koolstof vastlegt en met minder kunstmest dezelfde productie kunt halen.’ Ze lacht. ‘Dat moet eerst bewezen worden, door op bedrijven te monitoren en ook


effecten op het vee en het milieu te on- derzoeken.’ Het is vergelijkbaar met de aandacht in Nederland voor kruidenrijk grasland.


Jezelf regelmatig kalibreren ‘Grasland gaat allang niet meer alleen over kwaliteit en productie’, geeft Pinxterhuis aan. ‘Maar de economie is wel de basis om al deze veranderingen in gang te kunnen zetten. Melkveebedrijven moeten wel kun- nen blijven voortbestaan en daar zijn wel zorgen over.’


Ondanks alle uitdagingen die er zijn op de vele terreinen rondom de teelt en het ma- nagement van gras, blijft Pinxterhuis ook aandacht vragen voor het ambacht van graslandbeheer. Ze geeft het advies: doe regelmatig een farmwalk. ‘Daarmee krijg je het graslandbeheer beter onder controle, kun je gras beter benutten en stijgt de melkproductie.’ Leer je percelen kennen, kijk naar de groei en meet de grashoogte. ‘Vraag je af waarom een perceel niet ge- presteerd heeft. Is het de soortensamenstel- ling of bodemvruchtbaarheid? Een verdich- te zode? Is het te nat? Met cijfers neem je andere beslissingen dan wanneer je het op het oog bekijkt. Eigenlijk moet je jezelf regelmatig kalibreren.’


Dat doet Pinxterhuis in Nieuw-Zeeland dan ook, eigenlijk al vanaf haar eerste stage- periode met het voor Nieuw-Zeeland grens- verleggende kunstmestgebruik. ‘Ik heb nog steeds wel een beetje andere ideeën door mijn achtergrond’, erkent ze lachend. ‘Je moet de boel een beetje opschudden af en toe. En ja, voor Nieuw-Zeelandse begrippen ben ik vrij direct. In Nederland zouden ze me eerder diplomatiek noemen.’ l


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52