060 Mijn huis
binnenkijken Terugblik
150 keer
Al ruim 15 jaar kunt u op deze pagina’s binnen- kijken bij collega’s. Redacteur Monique Bowman blikt terug op 150 afleveringen van ‘Mijn huis’.
Samen met fotograaf Ed van Rijswijk ben ik de afgelopen jaren in alle uithoeken van ons land gastvrij onthaald om voor Arts en Auto uw woonverhaal op te tekenen en u vast te leggen op de plek waar u na een werkdag ontspant, uw hobby’s uitoefent en het leven viert met uw dierbaren. Of u nu groot(s), bescheiden, historisch of modern woont:
uw home is uw castle. Dat laatste soms (bijna) letterlijk: een paar keer mochten we een kijkje nemen in adellijke buiten- huizen en koetshuizen bij kasteeltjes. Verder passeerden één keer een molen, diverse woonarken en tot woonhuis getransformeerde voormalige fabriekjes, scholen, laboratoria, schuren, kerkjes en kloosters de revue. We proefden de sfeer van weleer in oude burgemeesters- en dokterswoningen, en bewonderden ingenieus ingedeelde tiny houses, soms zelfs eigenhandig door de bewoners in elkaar geklikt en getimmerd. Maar we gingen voor deze rubriek ook vaak langs bij
‘gewone’ maar minstens zo leuke twee-onder-een-kappers, hoekhuizen en doorzonwoningen. We constateerden dat zorgprofessionals graag de verfroller hanteren: zo kwamen er, bij het terugzien van al die afleveringen, herinneringen boven aan woonkamers met felgele kasten en zuurstokroze muren. En aan uw verzamelpassies (vaak betrof dat kunst) en creativiteit: menig huis kon zó in een woontijdschrift. Zo- als dat van een gezin dat een muur helemaal had volgehan- gen met opmerkelijke attributen die stuk voor stuk stonden voor persoonlijke herinneringen. Of dat van lezers die geen tegels hadden op de muur van toilet en badkamer, maar afbeeldingen van levensgrote apen. Het gebeurde vaker wel dan niet dat we wegreden vol inspiratie voor ons eigen huis. In veel huishoudens werden we ook enthousiast verwel-
komd door huisdieren. Uw honden en katten mochten niet ontbreken op het bewonersportret. Sommige poseerden gewillig, bij andere kostte het soms nogal wat kunst- en vliegwerk om poes of viervoeter (en zelfs een keer een alpaca en pony’s) voor de lens te krijgen (en vooral te houden). De ligging, de geschiedenis, het comfort, het karakter:
het waren door u veelgenoemde redenen waarom het klokje nergens tikt zoals het thuis tikt. Bij jonge gezinnen kwamen er soms verrassende antwoorden op onze vraag aan de kinderen wat ze het állerleukste vonden aan hun huis. Eén antwoord willen we u niet onthouden: ‘de trampoline’.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92