030 Achtergrond
peiling onder 562 artsen over (online) be- dreiging en intimatie. Ruim eenderde (36 procent) had daarmee te maken gehad. Van deze groep was 33 procent via sociale media bedreigd. In bij na de helft van de gevallen ging het om ‘het verspreiden van valse informatie over mij of mij n werk- plek’. Van de betreff ende artsen besprak slechts 26 procent het incident met de werkgever, 10 procent deed een melding bij de politie, 6 procent deed aangifte. Berlee: “Het probleem van doxing
neemt toe. Online laten we allemaal veel data achter en het wordt ook steeds makkelij ker om al die informatie te ver- zamelen. Daar kunnen kwaadwillenden makkelij k mee aan de haal gaan.”
Alleen nog voornaam Verpleegkundige Jessica besprak het incident met collega’s en voelde zich gesteund door haar ziekenhuis. “Iedereen vroeg hoe het met me ging, ook collega’s van andere disciplines. De familie van de patiënt spande inderdaad een tuchtzaak aan. Die verloren ze, omdat we konden bewij zen dat ik volgens de protocollen had gehandeld. Het ziekenhuis heeft me goed bij gestaan in die zaak. De procedure duurde wel heel lang. Al die tij d voelde ik me erg kwetsbaar, ook doordat mij n gegevens op straat lagen en ik er niets tegen kon doen.” Nu, een paar jaar later, heeft ze wel
stappen ondernomen om te voorkomen dat zoiets nog een keer kan gebeuren. “Omdat ik mij n voor- en achternaam op mij n badge had staan, vond de familie me makkelij k terug op Facebook. Vandaar dat ik op mij n werk nu alleen nog mij n voornaam gebruik.”
Zelf regie houden Bij veel zorginstellingen is het nog steeds gebruikelij k: voor- en achternamen van medewerkers op badges, foto’s met na- men erbij bij de ingang van een afdeling, namen in online (patiënten)systemen. Maar anno 2025 zou dat geen automa- tisme meer moeten zij n, vindt NU’91, beroepsorganisatie voor zorgpersoneel. Münire Manisa, cao-onderhandelaar
voor NU'91: “In een ledenpeiling vroegen we afgelopen jaar of het een eigen keuze moet zij n of je met voor- en achternaam vermeld wilt worden. Ruim 90 procent
Anti-doxingtips
• U kunt niet altijd voorkomen dat u slachtoffer wordt van doxing. Wel zijn er een paar dingen die u preventief kunt doen. Wees kritisch over welke informatie u online deelt, bijvoorbeeld op sociale media. Hoogleraar Anna Berlee: “Onder- zoek welke gegevens u ‘besloten’ kunt zetten. En: bekijk wat ernaar bovenkomt wanneer mensen uw naam googelen.”
• U kunt Google en andere zoek- machines laten weten dat links met persoonlijke informatie niet in de zoekresultaten naar bo- ven mogen komen. Google op ‘aanvraag formulier voor verwijde- ring van persoonsgegevens’ om het aanvraagformulier te vinden. Op
veiliginternetten.nl treft u informatie over andere zoekmachines.
• Slachtofferhulp Nederland heeft een stappenplan voor wat te doen als u slachtoffer bent van doxing:
slachtofferhulp.nl/gebeurtenissen/ hulp-na-doxing.
In geval van doxing kunt u ook terecht bij
helpwanted.nl, van Helpwanted, een organisatie die helpt bij online grensoverschrijdend gedrag. Daar staat beschreven hoe informatie te laten verwijderen, bijvoorbeeld van X (voorheen Twitter).
antwoordde ‘ja’. Medewerkers willen zelf de regie hebben over welke gegevens openbaar zij n.” De organisatie bespreekt het onder-
werp nu in cao-onderhandelingen, als onderdeel van andere afspraken over vei- ligheid. “Het lij kt een vanzelfsprekend- heid dat namen overal te zien zij n. Maar dat kan doxing in de hand werken.” In patiëntendossiers staan altij d de
namen van behandelaars. En wanneer patiënten of familieleden een klacht indienen, worden ook de namen van bij voorbeeld het verpleegkundig perso- neel bekend. Maar, zo zegt Manisa: “Als je de drempel verhoogt om informatie op te zoeken, zullen mensen dat ook minder snel gaan doen.”
‘Bij een hogere drempel, gaan mensen minder snel informatie zoeken’
Ook Anna Berlee denkt dat ziekenhuizen, verpleeghuizen, tandartspraktij ken en andere zorgverlenende instanties kritisch moeten kij ken naar welke data ze zélf over hun medewerkers delen. “Als ik zelf patiënt ben, vind ik het ook prettig dat ik online precies kan opzoeken welke artsen er op een afdeling werken, hoe ze heten en wat hun specialismen zij n. Maar het maakt wel dat ze kwetsbaarder zij n voor doxing. Daarna is het vaak een koud kunstje om heel veel meer informatie te vinden over iemand zelf, soms zelfs een woonadres en of iemand kinderen heeft. Is het echt nodig om al die data te delen? De informatie kan natuurlij k ook algeme- ner, bij voorbeeld door alleen te vermel- den hoeveel mensen bij een instelling een bepaald specialisme hebben.”
Doxing van binnenuit Hoe groot de impact van doxing kan zij n op zorgprofessionals, weten ze ook bij JTV Mondzorg voor Kids in Nij megen. Afgelopen oktober pakte de politie een
<
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92