search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
017


alleen maar kommer en kwel is in de ggz. Er gaat volgens hem gelukkig ook veel goed. Hij wil het kind daarom zeker niet met het bad- water weggooien. In plaats daarvoor pleit hij voor een geleidelijke evolutie, waarin ggz- professionals alle vergaarde kennis op een radicaal andere manier gaan gebruiken. “Mijn doel is om ervoor te zorgen dat we de complexe realiteit van mentale problemen gaandeweg steeds meer leidend laten zijn bij alles wat we doen. Natuurlijk realiseer ik me heel goed dat ik nogal megalomane ambities heb, en dat ik zelf slechts een klein radertje ben in het grote geheel. Maar ik wil alles in het werk stellen om die transitie aan te jagen. Dat doe ik met mijn onderzoeksgroepen, waarin we in concrete pro- jecten experimenteren en de uitkomsten waar mogelijk snel doorvertalen naar de praktijk. Verder probeer ik mijn verhaal op zoveel mo- gelijk plekken te vertellen. Hopelijk inspireer ik daarmee collega’s, bestuurders en politici, zodat zij de bal ook oppakken.”


Daarover gesproken: je lijkt het politieke tij niet echt mee te hebben. “Het klopt dat mentaal welzijn in Den Haag momenteel niet erg hoog op de prioriteiten- lijst prijkt. En de investeringen die nodig zijn voor een toekomstbestendige ggz staan enorm onder druk. Aan de andere kant: de politieke discussie gaat constant over hoe we de zorg toegankelijk en betaalbaar kunnen houden. Dus als wij wetenschappelijk aantonen dat onze aanpak werkt en dat die de druk op de zorg vermindert, krijgen we de handen er hopelijk wel voor op elkaar. Want hoewel de verandering van onderaf in gang moet worden gezet, kunnen we zonder steun van bovenaf nooit doorpakken en opschalen.”


Waar kunnen zorgprofessionals morgen zelf mee beginnen? “Met anders te gaan praten. Taal is niet neutraal; we gebruiken die om betekenis te geven aan onze visie en waarden. Classificerend taalgebruik – ‘je hebt een angststoornis’, ‘je lijdt aan schizofrenie’ – versterkt het stigma rond psychische aandoeningen en bemoeilijkt domeinoverstijgende samenwerking. Boven- dien creëer je met deze manier van praten ongelijke machtsverhoudingen. De zorgprofes- sional stelt immers de diagnose en zegt wat de patiënt moet doen om beter te worden. Mijns inziens werkt dat afhankelijkheid in de hand en belemmert het het herstelproces. Benoem in plaats daarvan wat je ziet. Zeg dus gewoon ‘je hoort stemmen’ in plaats van er meteen het


‘Deze manier van werken is een gamechanger’


label ‘pyschose’ op te plakken. Als we anders naar mentale problemen kijken en er anders over spreken, gaan we vanzelf ook andere dingen doen.”


Verandering gaat per definitie gepaard met weerstand. Wat doet die met je? “Het voelt soms heel spannend om op de troepen vooruit te lopen. En het is frustrerend als dingen niet lukken. Maar daar laat ik me niet door ontmoedigen. Toen ik tien jaar gele- den zei dat we van de DSM af moesten, riep dat veel reacties op. Inmiddels wordt deze mening breed gedeeld. De steen die we met steeds meer mensen de berg opduwen, zal uiteindelijk de top overgaan. Ik geloof heilig dat zorggebrui- kers én zorgprofessionals daar beter van gaan worden.”


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92