search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Persoonlijk


027


023


Brief aan mijn jongere ik


Drie zorgcollega’s (en columnisten) schrijven, met de wijsheid en ervaring van nu, een brief aan de jonge zorgprofessional die ze ooit waren.


Proost op het leven Rinske van de Goor Jennifer Bergkamp Gerard van Eijden


Hoewel ik over het algemeen verstandige en gezonde keuzes probeer te maken, ben ik stiekem ook een échte wijnliefhebber. Tijdens de donke- re wintermaanden ga ik voor de wat zwaardere, rode wijnen, maar mijn favoriet is een lichte blush rosé. Ik was daarom in de zomer van 2022, na een tijd van verplicht binnen zitten tijdens de pandemie, erg blij met een artikel van Han Sjakes over rosé. Nog veel leuker vond ik het dat we een leuke aanbieding konden doen voor VvAA-leden en Arts en Auto- lezers, zodat gelijkgestemden thuis ook nog konden nagenieten. Natuurlijk besef ik dat er geen alcohol nodig is voor een goed aperitief;


Ontroerende brief


In de serie ‘Brief aan mijn jongere ik’ blikten zorgprofessionals terug op de persoon die zij in hun studententijd en aan het begin van hun carrière waren. De bijdrage van dierenarts en schrijver Chris Polanen vond ik ontroerend en eerlijk. Zijn adviezen aan de jongen die hij was, lezen als een dagboek en raken aan de verschil- lende rollen in zijn leven. Hij maakt het per- soonlijk en daardoor voelt het juist universeel aan. ‘Je bent twintig, maar terugkijkend, kan ik zeggen: je weet nog niets van het leven. Je bent een schuchter wezen, pathologisch verlegen, sorry, maar het is zo (je bent zelfs nog maagd, en dat had echt niet gehoeven) en je hebt geen fl auw idee wie je eigenlijk bent. Dat geeft allemaal niet, maar het is wel van het grootste belang dat je de adviezen van mij, je oudere ik, serieus neemt.’ Frederieke van Velzen, online redacteur


daarom hebben we bij Ledenvoordeel ook regelmatig non-alcoholische opties, zoals een heerlijke sparkling tea. Op dit moment is het tijd voor dry january, want er is een tijd van klinken en er is een tijd om te refl ecte- ren en te laten bezinken. Terug te kijken op afgelopen jaar en de balans op te maken. En daar is natuurlijk helemaal geen wijntje voor nodig. Rani Ramjatan, online redacteur Arts en Auto/ Ledenvoordeel


046 Wijn


Voor een zomers proefpakket met


diverse roséwijnen: pagina 81


ROSÉ R


Bijna de helft van de roséwijnen wordt van- daag de dag in een bleekroze kleur op de markt gebracht. Is het inderdaad een kwes- tie van ‘hoe lichter, hoe beter’, of valt er iets te zeggen voor het pleidooi voor robuustere rosés? Wijnjournalist Han Sjakes ontrafelt het geheim achter het succes van de blush.


osé wordt gemaakt van blauwe druiven. Het kleurloze sap en de schillen van de gekneusde druiven hebben kort contact: hoe korter dat contact, hoe lichter de kleur. Ooit was de kleur van rosé


- van oorsprong een Frans wijntype - van geen belang. Lange tijd was het in feite niet meer dan een bijproduct; als het nodig was, kon een wijnboer de gekneusde druiven in de vergis- tingstank aan het begin van het maken van rode wijn laten ‘bloeden’ (saignée). Het licht- gekleurde sap werd afgetapt om zo rode wijn meer kleur en smaak te geven. Tot een jaar of tien geleden was elke roze tint goed, maar van-


Wat is lekker bij rosé?


Als het aan het oog ligt: roze in het glas, roze op het bord. Denk aan gamba’s en toastjes met oranje ‘kaviaar’, tonijnsmeersel en mild gerookte zalm. Of aan een salade met vrolijke kleuren: tomaat, radijs, (rode) paprika. Ook hapjes en gerechten met verfrissende kruiderij zoals gember en sereh doen het verrassend goed bij rosé.


Serieuze rosés & bewaaradvies


Het oog proeft mee


daag de dag is de ‘juiste’ kleur de beste garantie voor verkoopsucces van een roséwijn. Niet alleen kleur, ook tannine en de meeste


smaakstoffen komen uit de schil van de blauwe druif. Dit betekent dat een lichte rosé zacht en subtiel van smaak is. Rosé wordt gemaakt van alle mogelijke blauwe druivenrassen; de zoge- noemde Provence-stijl rosé is meestal een blend van meerdere druiven. Soms wordt wat sap van witte druiven mee vergist. Voor de smaak, de zuurgraad en ook voor de kleur kan het geen kwaad. Want hoe lichter, hoe beter, lijkt vooral het motto. De onweerstaanbare aantrekkingskracht van


die subtiele, verleidelijke blush is fascinerend, door de talloze tinten en subtiele kleurschake- ringen: denk aan baksteen, marmer, uienschil, koper, zalm, perzik en rozenblaadjes. Niet voor niets laat de fles daar zoveel mogelijk van zien. Rosé pronkt trots in chique, kraakheldere flessen, liefst zonder of anders met kleine, door- schijnend witte etiketten, met versiersels in reliëf of de merknaam in gracieuze witte letters rechtstreeks op het glas. Ook de pretentieuze rosémerken uit de Provence van Hollywoodster- ren en andere celebrities illustreren het belang van het uiterlijk van deze populaire stijl rosé. Als reactie op bovengenoemde ontwikkelin-


gen neemt ook de kritiek toe, en daarmee een pleidooi voor robuustere roséwijnen. Terecht, maar ik heb daar ook mijn bedenkingen bij. Het mag dan wel zo zijn dat de smaak van een deel van de nu zo trendy roséwijnen nogal eens ondergeschikt lijkt aan de kleur, maar dat is nog geen reden om de bleekroze baby met het badwater weg te gooien. Op z’n best zijn bij elke wijn alle kenmerken met elkaar in evenwicht. In de mooiste Provence-stijl rosés gaat een laag volume in kleur, geur en smaak gepaard met een eigen unieke, verfijnde en subtiele schoon- heid. Is dat niet juist wat rosé onderscheidt van zijn rode broer en witte zus?


Wilt u de robuustere, volgens de liefhebbers ‘serieuze’ rosés leren kennen? Klassieke regio’s voor rosés met meer gewicht in kleur en smaak zijn onder andere te vinden in de Provence, in Bandol, Bellet en Palette, in de zuidelijke Rhône in Tavel, en in de Langue- doc. Andere kleurrijkere en vol- lere rosés komen uit onder meer Oostenrijk en Spanje. Dankzij hun intensiteit en tannine kunnen deze robuustere rosés bij het di- ner concurreren met zowel witte als rode eetwijnen. Ze gaan soms langer mee dan een jaar, wat niet geldt voor de lichtroze. Daarvoor is het advies: koop oogstjaar 2021 of 2020 en drink ze dit jaar op. Hetzelfde geldt voor goedko- pere rosés die niet meedoen met de bleke mode. ‘Bewaarrosés’ zijn in de minderheid.


Tekst: Han Sjakes Beeld: Shutterstock 047 Met bril op


smaakt álles veel beter


De op het eerste gezicht misschien overdre- ven aandacht voor de kleur is niet zo ver- wonderlijk. Want alle zintuigen bemoeien zich met onze smaak. Zeker het oog drinkt mee. Probeer maar eens geblinddoekt te raden of er rode of witte wijn is ingeschon- ken. Dat valt niet mee! Smaakonderzoekers kleurden witte wijn rood met smaakloze kleurstoffen. De testproevers beschreven de smaak van deze wijn heel anders dan die van de originele versie. Hoe belangrijk het uiterlijk is, besefte ik zelf pas goed na- dat ik mijn eerste leesbril had aangeschaft. Met bril op smaakt álles veel beter.


Individuele ervaring Ook de verwachting op basis van eerdere smaakervaringen speelt een grote rol. Er zijn experimenten gedaan met fruit waar- van de kleur was gemanipuleerd. Het bleek bijvoorbeeld dat er minder hersenactiviteit is wanneer iemand een blauwe aardbei proeft, dan wanneer de vertrouwde rode aardbei wordt geconsumeerd. Ook wordt de geur van een rode aardbei sterker waarge- nomen dan die van een blauwgekleurde. Smaak zit tussen de oren. Smaak is geen eigenschap van het product van dienst, het is grotendeels onze individuele, eigen ervaring en beleving.


<


Congresreis


Tekst: Marcel van Dijk


Lean zien is lean doen


Verschillende ziekenhuizen zijn er al mee bezig, andere willen ermee beginnen; maar dat lean het antwoord is op veel problemen rond de inrichting van de gezond- heidszorg, is vrijwel overal helder. Hoeveel de bedrijfsfilosofie kan bijdragen, wordt niettemin pas écht duidelijk als toepassing ervan in de praktijk zichtbaar wordt. Vertegenwoordigers van drie ziekenhuizen vertrokken eind mei naar hét leancongres, de Lean Healthcare Transformation Summit in Dallas, Texas. Arts en Auto was erbij.


D Roadtrip


Met 1102 bedden, 4912 personeelsleden, 274 medisch speci- alisten en twee hoofdlocaties in Nieuwegein en Utrecht is het St. Antonius Ziekenhuis een van de grotere ziekenhuizen in Ne- derland. Voor Marc Rouppe van der Voort, manager lean en zorglogistiek, ligt er dus op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Maar hij laat zich niet uit het veld slaan. Sterker nog, volgens hem leent het leanconcept zich bij uitstek voor zo’n complexe organisatie: “Ons belangrijkste doel is tot aantoonbaar betere zorg te komen. Wij willen op alle fronten onze proceskwaliteit verbeteren. Daarbij laten we ons bij de logistieke inrichting van ons ziekenhuis inspireren door Toyota. Maar ook op de


e inrichting van de zorg in Nederland is een heet hangijzer. ‘Het roer moet om’, is momenteel een van de meest gehoorde kreten. Ook in ziekenhuizen wordt druk gezocht naar manieren om de organisatie zó in te richten dat


de hoogste kwaliteit tegen de laagste prijs en doorloop- tijd kan worden geboden. Dat wereldwijd steeds meer ziekenhuizen uitkomen bij de leanfilosofie is dus niet zo vreemd. Lean staat immers voor continue verbete- ring. En dat daarmee en passant (doorgaans) ook een substantiële kostenbesparing wordt bereikt, klinkt iedereen die de gezondheidszorg een warm hart toe- draagt als muziek in de oren. Bij LidZ (het netwerk voor Lean in de Zorg in Ne-


derland) weten ze het al lang: lean is het antwoord op de complexe problematiek in onze sector. Ook VvAA’s reisbureau QualityTime heeft lean als filosofie ontdekt en omarmd en dus werd gezamenlijk met LidZ een kennisreis georganiseerd. Met vertegen- woordigers van het Westfriesgasthuis in Hoorn, het Zaans Medisch Centrum in Zaandam en het St.


Het Zaans Medisch Centrum is een ziekenhuis in ontwikkeling. Letterlijk, want naast het oude pand verrijst een gloednieuw ziekenhuis. Maar ook in de zin dat er vanuit een ‘Blijvend Beter’-pro- gramma sinds 2011 wordt gewerkt aan de invoering van een op lean geïnspireerde werkwijze. Hierin is een centrale positie weggelegd voor internist-nefroloog en LidZ-bestuurslid Marja Ho-Dac. Als voorzitter van de stuurgroep kwaliteit heeft zij een verbindende en coördi- nerende rol in het bewerkstelligen van deze cultuuromslag. “Lean is de manier waarop we aan onze waardeformule wer- ken, met als doel optimale toegevoegde


het verhaal stonden de tranen in mijn ogen. Mooi hoe een kleine anekdote je zo diep kan raken. Marte van Santen, redacteur


Als eindredacteur heb je binnen een redactieteam een vrij spe- cifi eke rol. Je bent – samen met de vormgever – het eindstation waar het noeste werk van de redacteuren en freelancers tot het samenhangende geheel wordt gesmeed dat in ons geval tien keer per jaar als Arts en Auto verschijnt. Zelf artikelen schrijven is er over het algemeen niet bij. Des te leuker zijn dan de keren dat je zelf op reportage wordt gestuurd, zoals in 2015, toen ik kon meeliften met een kennisreis van Nederlandse zorgpro- fessionals naar de Lean Healthcare Transformation Summit in Dallas, Texas. Memorabel, omdat we niet alleen het congres bijwoonden, maar ook een roadtrip maakten langs verschillen- de ziekenhuizen én een enorme autofabriek van Toyota, de bakermat van lean werken. Hier konden de deelnemende medisch specialisten de kracht en de mogelijkheden van dit concept aan de bron ervaren. Lean zien bleek lean doen. Marcel van Dijk, eindredacteur


St. Antonius Ziekenhuis: nieuwe inzichten


werkvloer grijpen we terug op lean: door medewerkers meer regelruimte te geven, willen we iedereen betrokken houden en het probleemoplossend vermogen vergroten. Dit traject is vijf jaar geleden ingezet met het Productief Verpleegteam (PV), wat inmiddels als PV+ ziekenhuisbreed wordt uitgerold.” Rouppe van der Voort was als voorzitter van LidZ betrokken


bij de organisatie van de reis. Hoe heeft hij het congres en de ziekenhuisbezoeken ervaren? “Als zeer nuttig en inspirerend. Dat gold met name het bezoek aan Baylor Scott & White Hos- pital, waar we zagen hoe er met ‘daily management huddles’ wordt gewerkt; een soort dagstart waarin de belangrijkste issues van dat moment worden doorgenomen. Daar heb ik eerder varianten van gezien, maar hier zag ik het voor het eerst toegepast als kern van de organisatiestructuur. Op de Summit zelf viel me op dat lean als organisatiemodel enorm aan gezag heeft gewonnen. De twijfel lijkt weg: als je je ziekenhuis op een goede manier wilt organiseren, moet dat lean en niet anders. Verder vond ik het goed dat we er vanuit het St. Antonius als team naartoe zijn gegaan. Zo konden we de nieuwe inzichten direct onderling bespreken en concrete stappen zetten. Dat gold ook voor de andere deelnemende ziekenhuizen: ik heb niet eerder meegemaakt dat er tijdens zo’n reis al zo veel acties in gang zijn gezet.”


Zaans Medisch Centrum: vol passie verbeteren


waarde voor patiënten te creëren. Bij het implementeren hiervan worden we on- dersteund door een bureau innovatie en kwaliteit. Daarin worden ook het ontwerp en de inrichting van onze nieuwbouw meegenomen, middels een projector- ganisatie die geleid wordt door onze leancoördinator. Lean werkt ook door in ons personeelsbeleid; bij de werving van nieuwe artsen en verplegend personeel is de bereidheid om in deze werkwijze mee te gaan een expliciet selectiecriterium.” Dit laatste geldt ook voor de twee net


aangenomen artsen die Ho-Dac vergezel- len op deze leanreis, waar zij vanuit het bestuur van LidZ als begeleider mee was.


“Voor deze twee jonge dokters was dit de eerste echte onderdompeling in lean. En met resultaat: ze kunnen niet wachten om aan de slag te gaan. Zelf heb ik ook veel geleerd, maar vooral veel energie ge- kregen! Met name het bezoek aan Baylor Scott & White was inspirerend, en dan vooral de wijze waarop de hele organisa- tie doordrongen was van dienend leider- schap: ‘How can I help you to do your job?’ Van het congres in Dallas sprak me vooral de sfeer aan van mensen die alle- maal vol passie de zorg willen verbeteren. Binnenkort ga ik deze ervaringen delen met de raad van bestuur en ze motiveren om volgend jaar mee te gaan!”


Teruglezen? Benieuwd naar de


door de redactie- leden genoemde artikelen? Ga naar artsenauto.nl/90 of scan de QR-code en lees ze allemaal.


<


FOTO: DE BEELDREDAKTIE/BAS BEENTJES


FOTO: DE BEELDREDAKTIE/HERBERT WIGGERMAN


Tekst: Marte van Santen Fotografie: Marcel Bakker


013


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92