search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
016 Interview


De huidige organisatievorm in de ggz heeft zijn langste tijd gehad, meent Van den Berg, die gespecialiseerd is in de behandeling van psychosen. “Vanaf de jaren 80 is de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders leidend geworden bij alles wat we doen”, zegt hij. “Een patiënt heeft óf dit óf dat. Deze manier van hokjesdenken strookt simpelweg niet met de complexe werkelijkheid. De ene persoon met een depressielabel heeft een hormoonprobleem na een bevalling. De andere worstelt met een negatief zelfbeeld en loopt langzaam vast. Een derde wordt depressief door een relatiecrisis en te veel blowen. Vaak speelt er een combi- natie van factoren. De DSM biedt echter geen handvatten om die complexiteit in kaart te brengen, noch om te bepalen welke interventie het best passend en meest effectief zal zijn. Met versplinterde en vaak inefficiënte zorg tot ge- volg. Begrijp me goed, classificaties hebben ons vak en het onderzoek ernaar enorm geprofes- sionaliseerd. Maar de klinische bruikbaarheid ervan laat op z’n zachtst gezegd te wensen over. Mensen met ernstige mentale problemen zijn hier het meest de dupe van.”


Deze boodschap is niet nieuw. Hoogleraar psychiatrie Jim van Os verkondigde 10 jaar geleden al dat de DSM in de prullenbak kon. “Helemaal waar. Hij is ook zeker een van mijn inspiratiebronnen. Zelf vertel ik dit verhaal al net zo lang. Het verschil met tien jaar geleden is wel dat de problemen in de ggz sindsdien steeds groter zijn geworden. Het water staat zorgprofessionals en patiënten aan de lippen. Overal om me heen hoor ik collega’s zeggen dat we niet op de huidige manier verder kunnen. Voor mijn gevoel naderen we dan ook een kantelpunt. Ik geloof echt dat we aan de voor- avond staan van een paradigmashift, die ons hele denken over mentaal welzijn en mentale problemen radicaal gaat veranderen.”


Leg eens uit. “Het huidige systeem loopt aan alle kanten vast. Daarom hebben we met de beweging Redesigning Pyschiatry afgelopen jaren een heel nieuwe visie op psychisch welzijn ont- wikkeld. Inclusief een herontwerp van de ggz. Hierin omarmen we de complexiteit van mentale problemen en nemen we die als uit- gangspunt. In plaats van mensen simpelweg te classificeren – iemand heeft óf autisme óf een angststoornis óf borderline – brengen we in kaart hoe biologische, psychologische, soci- ale en culturele factoren op elkaar inwerken en daarmee problemen in stand houden. Het


kan om van alles gaan: van jeugdtrauma tot slaapproblemen en van mentale overtuigingen tot destructieve relaties. Met die patronen gaan we, in nauw overleg met de zorggebruiker, aan de slag.”


CURRICULUM VITAE


David van den Berg (1980) Geboren in Den Haag


1999-2000 studie culturele


antropologie en sociologie, Universiteit Leiden 2001-2006


master klinische en


gezondheidspsychologie, Universiteit Leiden 2008-2010 postdoc


gezondheidspsychologie, Stichting PDO-GGZ 2008-2012


opleiding tot cognitief gedragstherapeut, Stichting PDO-GGZ 2011-2014


GZ-psycholoog in opleiding tot klinisch psycholoog, Parnassia Groep 2011-2017


promotieonderzoek, Vrije Universiteit Amsterdam 2013-heden


initiatiefnemer en trekker van de beweging


Redesigning Psychiatry 2015-heden


klinisch psycholoog, Parnassia Groep 2017-2024


senior researcher, Vrije Universiteit Amsterdam 2019-heden


hoofd Mark van der Gaag Research Centre, Parnassia Groep 2024-heden


bijzonder hoogleraar


klinische psychologie, Vrije Universiteit Amsterdam


Hoe vertaalt zich dat naar de organisatie van de ggz? “Deze nieuwe manier van werken heeft gevolgen voor alle facetten van de geestelijke gezond heidszorg. Hoe we diagnosticeren en behandelen, hoe we ons tot zorggebruikers verhouden, hoe we technologie inzetten en hoe we nieuwe collega’s opleiden. Om hier goed invulling aan te geven, hebben we niet alleen innovatieve ggz-professionals en ervarings- deskundigen nodig, maar ook mensen van buiten. Vandaar dat we ook ontwerpers, data- wetenschappers, programmeurs en filosofen bij onze projecten betrekken. Met zo’n brede groep hebben we bijvoorbeeld Patterns of Life ontwikkeld, een nieuwe, herstelgerichte ma- nier van diagnosticeren. Patiënten en behan- delaren reageren hier heel positief op omdat zorgprofessionals hierdoor weer bezig kunnen zijn met de kern van hun vak: mensen helpen. Ik ben ervan overtuigd dat deze andere manier van werken een gamechanger is, die de effecti- viteit en efficiëntie van de ggz enorm kan vergroten.”


Afgelopen december sprak Van de Berg zijn oratie uit als bijzonder hoogleraar aan de Vrije Universiteit. Daarin stelde hij dat een toekomst- bestendige ggz niet alleen een andere manier van diagnosticeren en behandelen vergt, maar ook dat we als samenleving de weerbaarheid en veerkracht van mensen moeten vergroten om zo langdurige mentale problemen te helpen voorkomen. “Ook hierbij moeten we wegblijven van de


focus op stoornissen. In plaats daarvan zie ik een maatschappij voor me waarin op alle terreinen aandacht is voor mentaal welzijn. Bijvoorbeeld door aanstaande en jonge ouders een gratis opvoed cursus aan te bieden, en laag- drempelige plekken te creëren waar ze terecht- kunnen voor advies. Laten we op de basisschool naast lichamelijke gym ook mentale gym gaan geven. En op de middelbare school levenslessen, waarin jongeren bijvoorbeeld leren hoe je je staande houdt in de sociale jungle. Als mensen toch hulp nodig hebben, dan moeten ze vroeg- tijdig worden door verwezen, zodat ze weer snel doorkunnen met hun levenswandel.” De psycholoog, die zichzelf een activistisch clinicus noemt, benadrukt dat het zeker niet


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92