Tekst: Erik van Dam
Ondernemen 037
Uitstel jaarverantwoording: driemaal geen scheepsrecht
De NZa komt met een nieuwe uitstelregeling voor de jaar- verantwoording voor zorgaanbieders. Maar deze tijdelijke regeling zorgt eerder voor meer regeldruk dan dat die de al
jarenlang bekende problemen oplost. I
n de laatste weken van 2024 verraste de Nederlandse Zorgautoriteit de zorgwereld met de publicatie van beleidsregel TH/BR-039. De toezicht- houder beschrij ft hierin een nieuwe
uitstelmogelij kheid voor de jaarverant- woording zorg. En wat blij kt? Het betreft voor de derde keer een tij delij ke regeling sinds de verantwoordingsplicht in 2022 werd verbreed en ook praktij khouders in de eerste lij n ermee van doen kregen. De eerdere uitstelregelingen, zoals ‘de
pauzeknop van minister Helder’, waren automatisch van toepassing op alle zorg- aanbieders die al voor 2022 actief waren en voor het eerst hun jaarverantwoording moesten aanleveren. Het overgrote deel van de eerste lij n dus. De nieuwe rege- ling vraagt echter iedere zorgaanbieder individueel tij dig uitstel aan te vragen. De zorgaanbieder moet vóór 1 april na afl oop van het verantwoordingsjaar het uitstel aanvragen via een daarvoor bestemd aanvraagformulier. Het uitstel geldt dan tot 31 december van dat jaar. Zo houdt Den Haag niet alleen de regel-
druk die de jaarverantwoording met zich meebrengt in stand; de druk neemt zelfs toe voor alle zorgaanbieders die gebruik moeten maken van de nieuwe tij delij ke uitstelregeling.
Onhaalbare deadline De NZa suggereert dat dit uitstel nodig is omdat het zorgveld z’n zaakjes nog niet op orde heeft. Maar dat is niet de kern van het probleem. Wat dan wel? Eerste- lij nszorgaanbieders maken voor hun ‘fi nanciële jaarwerk’ in de regel gebruik van de diensten van accountants- en administratiekantoren gespecialiseerd in de zorg. Onder meer voor de belasting- aangifte. Deze kantoren werken norma-
liter het hele jaar hard om alle zorgaan- bieders hiermee van dienst te zij n. De jaarverantwoording moet echter al voor 1 juni na afl oop van een boekjaar afgelegd zij n. Al het werk moet nu dus voor álle zorgaanbieders in een paar maanden tij d afgerond zij n. Dat maakt het onmogelij k voor iedere jaarverantwoordingsplichtige zorgaanbieder tij dig een valide verant- woording af te leggen. Vorig jaar moesten alleen de vanaf 2022 gestarte eerstelij nszorgaanbieders zich
Er is nog steeds geen structurele oplossing
verantwoorden, een relatief kleine groep. Zelfs toen bleek er al sprake van ontij dige en kwalitatief ondermaatse verantwoor- dingen. Een sombere voorspeller voor het moment waarop de totale groep jaarverantwoordingsplichtigen voor 1 juni moet aanleveren. Dat is in 2025 voor de meesten hun eerste verantwoording,
Erik van Dam is senior consultant kennis- en stakeholdermanagement bij VvAA. Op deze plek bespreekt en duidt hij ontwikkelingen die relevant zijn voor praktijkhouders, zzp’ers en andere ondernemers in de zorg
over boekjaar 2024. En voor het jaar erop geldt hetzelfde, maar dan zonder uitstel- regeling.
Geen doelbijdrage Er is niks mis met het doel van de ver- antwoordingsplicht: toezien op juiste besteding van publieke zorggelden. Maar de deadline móet dus structureel naar een haalbaar moment, wil de regeling ook daadwerkelij k bij dragen aan dat doel. Daarover spraken we met een afvaardi- ging van in zorg gespecialiseerde kan- toren bij na drie jaar geleden al met het ministerie van VWS en de NZa. En nog steeds is er geen structurele oplossing voor dit structurele probleem. Hopelij k geeft de nieuwe uitstel-
regeling in ieder geval ruimte om alsnog te komen tot structurele oplossingen. Laten we van viermaal scheepsrecht maken.
Stelselwijziging in rapportage
Naast de onhaalbare aanleverdeadline is er nog een ander structureel probleem aangaande de jaarverantwoording: de door VWS gestelde stelselwijziging in de rapportage. Ook deze draagt niet bij aan het doel van de jaarverantwoording. VWS wil dat zorgaanbieders de jaarverantwoording ‘commercieel’ rapporteren, in plaats van ‘fi scaal’ zoals te doen gebruikelijk voor de belastingaangifte. Dit vereist extra omrekeningen, maar geeft níet een meer waarheidsgetrouw beeld van de fi nanciële huishouding in de praktijk. Integendeel zelfs, in veel gevallen. Deze stelselwijziging werkt niet alleen verwarrend en vertragend, maar levert dus óók weer extra regel- en kostendruk op.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92