Uw mening post


Deel uw mening in de brievenrubriek. Mail de redactie: checkpoint@ mpg.today o.v.v. brieven. Of stuur uw brief naar Checkpoint, rubriek brieven, Postbus 862, 1180 AW Amstelveen. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te redigeren, in te korten of niet te plaatsen.


Indië onafhankelijk(1) Ik ben het helemaal eens met Freek


Maatman (CP05, pag. 68). Mark Rutte moest beter weten. Hij geeft met zijn uitspraak niet alleen de militairen een klap in hun gezicht, maar ook de mensen die uit Nederlands-Indië zijn geboren en later naar Nederland zijn gekomen. U kunt mijn verhaal lezen op https://oorlogsverhalen.com/oorlogs- verhalen/paul-van-geldere/. PAUL VAN GELDERE, NIEUW-GUINEAVETERAAN


Indië onafhankelijk(2) Ook ik werd in augustus 1949 gedwon-


gen naar Nederlands-Indië gestuurd (met de Zuiderkruis. Garderegiment Grenadiers 431 Bataljon Staf Cie). Ook ik voelde boosheid, verontwaardigding en groot ‘ongenoegen’ na de uitspraak van Mark Rutte. Het is ongelooflijk. En dan te bedenken dat zoveel kamera- den daar het leven lieten. Jaren nadien, tijdens de herdenking op Veteranendag, komt alles boven. Tel daarbij op het verdriet van de nabestaanden. Mijn vader werd in WO II opgepakt omdat we Joden onderdak gaven. Hij liet het leven in 1944. Als oudste zoon was ik mijn moeder en zussen tot steun. Ik heb van alles geprobeerd, maar ik werd zonder pardon naar Nederlands-Indië gestuurd. Het moest, er was dwang. Een kameraad van mij kwam achter slot en grendel terecht met de mede- deling: ‘Nu mee of blijven zitten tot ze terug zijn.’ En dan alsnog dienen. Voor de tegemoetkoming kwam ik zoge- zegd niet in aanmerking, want net een maand te kort gediend. Nee, het is om te huilen dat je niet erkend wordt. Dat gaat niet over het geld. Er wordt voor- bijgegaan aan wat wij meemaakten en wat de familie thuis moest doorstaan. JOOP BOOGAARD, INDIËVETERAAN


Indië onafhankelijk(3) Waarom moet meneer Rutte, gesteund


door een meerderheid van de Tweede Kamer, opnieuw de Indische Neder- landers en de Indiëveteranen en hun nabestaanden tegen zich in het harnas jagen? Dat deed hij door de volledige erkenning uit te spreken voor de datum van de uitroeping van de republiek Indonesia door Soekarno op 17 augus- tus 1945. Hij weet dat dit juridisch niet mogelijk is. Hij beweert hiermee een gebaar te willen maken naar de huidige Indo- nesische regering, maar deze excuses voor structureel excessief geweld zijn al eerder en voldoende uitgesproken door koning Willem-Alexander bij zijn bezoek aan Indonesië. Tot slot nog het volgende. Van de minis- ter van Defensie, mevrouw Ollongren, heb ik al meerdere malen een brief ont- vangen met woorden van dank namens de regering voor mijn inzet in Neder- lands-Indië. Dat is voor mij voldoende. Wat echter blijft staan, is de opinie van het Nederlandse volk. Door de publi- caties van de omstreden uitkomsten van het Indiëonderzoek en berichten in de pers en op televisie worden wij nog steeds afgeschilderd als oorlogs- misdadigers. Het is aan meneer Rutte en mevrouw Ollengren om dit recht te trekken. Zij krijgen hiervoor een unieke kans. Meneer Rutte op 15 augustus bij het Indiëmonument in Den Haag en mevrouw Ollongren bij de jaarlijkse dodenherdenking begin september in Roermond op zaterdag 2 september. Als dat gebeurt, dan keert de rust weer enigszins terug bij de betrokkenen. A. VAN DRUTEN, 423 BATALJON INFANTERIE


Complimenten voor


marinemannen De fotoreportage Alle hens aan dek in CP03 toont mooie beelden van de Koninklijke Marine, waar ik van 1955 tot 1986 ook deel van heb uitgemaakt. Wat mij opviel was dat ik op vijf van de schepen die in reportage zijn te zien, heb gevaren. Te beginnen met Hr.Ms. De Ruyter (1956–1957), daarna op de Karel Doorman (1962–1963), de Hr.Ms. Limburg (1970), Hr.Ms. Van Versendaal (1976) en als laatste de Poolster van 1982 tot en met 1984. Het bijschrift bij De Poolster vind ik wat verwarrend. De boot zelf is niet te zien, alleen een slaapverblijf, maar dat kan ook van een ander schip zijn. Wat ik mis zijn de ver- halen van de opvarenden uit die tijd, er zijn er niet meer zoveel. Ik ben zelf ook al 87. Ook verhalen van het thuisfront zijn zeer belangrijk. Wij als opvarenden waren veel van huis. Ik mag wel zeggen dat mijn vrouw voor het grootste deel onze kinderen heeft opgevoed. Onze jongste dochter was zes weken oud voor ik haar voor het eerst zag. Een paar jaar was ik de man die alleen het vlees kwam snijden. Mijn vrouw heeft het goed gedaan. We hebben twee lieve dochters. Daarom vind ik dat alle marinemannen een groot compliment verdienen. H.J. BAKKER, OUD-SMJ, ODND


Goed voorbereid


op uitzending? Met belangstelling het artikel Goed voorbereid op uitzending in CP05 gelezen. Ik moest meteen terugdenken aan de manier waarop ik werd ‘voorbe- reid’ op de uitzending in 1991. Het was op een zaterdagavond om 19.45 uur en ik zat rustig met mijn vrouw naar het nieuws te kijken. Daar was net te zien


checkpoint


67


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76