48


Sisters in arms


Inge en Stephanie zaten uren en uren samen in een viertonner, gingen samen op vakantie en dronken Malibu-Cola met hun derde buddy Sasha. Een


onverwoestbare vriendschap. Tekst Sanne van de Grift Fotografie Niels Blekemolen


‘Agree to disagree is een groot goed’


Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? ‘In 2004 kwam ik – net van de AMO – terecht bij de verbandplaats. Zo heette toen het onderdeel van 13 Geneeskundige Compagnie van (destijds) 13 MechBrig in Oirschot dat onder andere de tenten bouwde. Inge was net 19 en ik was 21. Zij ving mij meteen op, dat was zo fijn. Mijn vader was een paar maanden daarvoor plotseling overleden en ik had nog geen tijd gehad om te rouwen. Inge ging dat niet uit de weg en stipte het soms aan, maar niet op een zware manier. Dat was perfect en ik ben haar daar nóg dankbaar voor.’


Noem eens drie dingen uit jullie vriendschap waarvoor je dankbaar bent. ‘Wij kunnen het heel erg met elkaar eens zijn, maar ook heel erg van mening verschillen. Op een gegeven moment komen we uit op ‘agree to disagree’. In corona- tijd hebben we onze verschillen op een gegeven moment echt moeten laten rusten. Anders maak je samen een waardevolle vriendschap kapot. Verder lopen we de deur niet plat bij elkaar, maar laten elkaar vrij. Voor ons is de inhoud belangrijker dan de frequentie. En ten derde houd ik van haar spontaniteit en energie.’


Wat is je favoriete herinnering? ‘We hebben zoveel leuke momenten meegemaakt. Als militairen zaten we heel vaak samen op een viertonner. We hebben weleens een complete colonne verkeerd


checkpoint


Korporaal-1 b.d. Stephanie Cath (40) TOEN: administratief medewerker 13 Stafcompagnie NU: re-integratiebegeleider en jobcoach MISSIES: EUFOR-3 Bosnië (2006), PRT-3/TFU-3 Uruzgan (2010) STEPHANIE OVER INGE: ‘Zij doet dingen waar anderen van dromen.’


laten rijden. We reden met oorlogsverlichting en raakten het voertuig voor ons kwijt, maar wilden dat niet toegeven. We hebben toen letterlijk iedereen het bos in gestuurd. Of samen een tentje opzetten in de winter. De grond was bevroren, het lukte ons niet om de haringen erin te krijgen. Toen zijn we maar op de tent gaan liggen. In de ochtend werden we ijskoud wakker, alles was doorweekt. Een ander magisch moment was na een nacht in een club op Ibiza samen op het strand de zon zien opkomen, met een fles goedkope supermarktprosecco.’


Heeft zij je leven veranderd? ‘Ze heeft mij laten zien dat het leven niet onder controle te houden is en dat je moet meebewegen. Dat is verfris- send, want ik ben meer van vooruitdenken en mogelijke problemen alvast ondervangen.’


Wie vertrouwt zij het meest? ‘Inge heeft een groot netwerk, maar vertrouwt het meest op zichzelf en haar intuïtie, ze heeft daar niemand anders voor nodig.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76