Met FLO gaan
13
‘Jongelui spraken me steeds vaker aan met u’
Ton van Mastrigt is sinds 2018
met FLO Na veertig jaar trouwe dienst mocht Ton van Mastrigt afhangen. Nog steeds zet hij zich in voor Defensie, maar moe- ten is mogen geworden. Hij zou niet meer anders willen.
‘Het besef van mijn aanstaande pen- sioen groeide geleidelijk in de laatste twee jaar van mijn loopbaan. Op druk- ke dagen verzuchtte ik steeds vaker: nog eventjes. In de verstandhouding met collega’s van mijn leeftijd maakten rangen en standen plaats voor een ge- lijkwaardiger ‘wij mensen met rimpels’. De jongelui namen juist meer afstand. Ze spraken me steeds vaker aan met “u”; als een man van de generatie van hun vader, ook al was ik een collega als alle anderen. Veertig jaar was ik militair. Met af- scheid nemen had ik geen moeite. Ik mag afhangen, voelde ik. Hoe leuk je werk ook is, je doet het toch vooral om- dat er brood op de plank moet komen. Het is prettig om moeten in te kunnen ruilen voor mogen. Wie met pensioen gaat moet wel dingen om handen hebben, leerde ik tijdens de voorlichtingsbijeenkomst over leef- tijdsontslag. Een les die ik vroeger thuis al meekreeg. In mijn familie doet het verhaal de ronde dat mijn opa na zijn pensioen als een bezetene ging poetsen en klussen. Daar werd mijn oma zo gek van, dat hij in no time weer een part- time baan had.
Ton van Mastrigt (63)
MISSIES UNTSO (1986/1988), IMAT (2005/2006), USSC (2010)
RANG Luitenant-kolonel LAATSTE FUNCTIE Stafofficier Veteranenzaken IGK
Zover is het bij mij niet gekomen. Defensie vraagt me nog regelmatig om als burger een klus voor ze te doen. Daar ben ik zo’n tien uur per week mee bezig. Ik voel me vrij om een verzoek naast me neer te leggen als ik er geen zin in heb. Ik zit ook in het bestuur van de Stichting Vrienden van Bronbeek en ondersteun het bestuur van de Stichting Veteranenkunst met hand-en-spandien- sten. Van mijn plannen om m’n tanden te zetten in boeken, klusjes en mijn hobby modelbouwen is nog niet veel gekomen. Dat heeft ook te maken met het behalen van mijn motorrijbewijs;
een spontaan plan dat na mijn pensioen ontstond. Doet zich een noodsituatie voor waar- door oud-militairen worden teruggeroe- pen, dan zou ik daar natuurlijk gehoor aan geven uit plichtsbesef en liefde voor de organisatie. Maar zou Defensie willen dat ik weer fulltime ga werken vanwege bijvoorbeeld een oplopend personeelstekort? Dan bedank ik. Ik ga niet meer druk zitten zijn.’
checkpoint
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
