Gevoelige plaat


‘Op een terras F ergens inrankrijk in de zon’


De favoriete plaat van Liz Marquart Scholtz: Het regent zonnestralen – Acda & De Munnik


Liz Marquart Scholtz (47)


MISSIE SFOR 10 (2001, Bosnië) RANG Eerste luitenant, commandant geneeskundig peloton NU Ministerie van Defensie, kolonel, afdelingshoofd cluster gezondheidskundigbeleid


VETERANEN- PLAYLIST OP SPOTIFY:


Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bijzonder moment op je missie? Mail naar: checkpoint@ mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.


‘SFOR 10 in 2001 was mijn eerste missie. Ik was pelotonscommandant van het geneeskundig peloton. Wij waren verantwoordelijk voor alle geneeskundige ondersteuning, dat ging van het regulier spreekuur draaien tot ondersteuning bij schietoefeningen. Daarnaast waren we verantwoordelijk voor de ziekenzorg voor alle deelne- mende nationaliteiten, bij ongelukken of calamiteiten in een bepaald deel van het missiegebied. We kwamen op 2 mei aan in het gebied en op 8 mei hebben we officieel de verantwoordelijkheden overgenomen. Omdat iedereen in principe kan meeluisteren hadden we een code afgesproken om over de portofoon te melden wanneer er iets ernstigs was gebeurd. Dus niet ‘er is een noodgeval’ of iets dergelijks, maar dan spraken we van een A1-melding. Meteen die eerste dag, op 8 mei, kwam er ’s middags een A1-melding binnen en ik weet nog dat ik dacht dat het misschien een oefening was, om te zien of wij er klaar voor waren op onze eerste dag in functie. Met een team renden we naar de plek van het ongeval en daar was meteen duidelijk dat er iets erg was gebeurd. Het CRC (Crowd & Riot Control)- peloton van de 14e Afdeling Veldartillerie was tijdelijk als verster-


king in ons gebied. Zij waren aan het oefenen bij ons op de basis en die dag was het helemaal misgegaan. Het eerste wat ik zag waren twee jongens, compleet in shock. Dan gaat de knop om en ga je aan het werk. Er waren vier jongens aangereden door een bergings- tank. Drie waren lichtgewond geraakt, maar Bas Alsemgeest was overleden. Ik kende hem niet, maar het feit dat hij pas 21 jaar jong was toen zijn leven alweer ophield maakt me intens ver- drietig, tot op de dag van vandaag. Ik kan er ook kwaad om worden. Het was maar een oefening en dan gaat het zo noodlottig mis. Dat geeft maar weer aan dat het risico altijd aanwezig is dat iemand de hoogste prijs betaalt. Voor Bas zijn repatriëring naar Nederland was er een afscheidscere- monie waarbij ‘Het regent zonnestralen’ werd gedraaid. Naar dat nummer luisterde hij vaak. Het gaat over een man die een tweede kans krijgt in het leven, wanneer de rest van de wereld denkt dat hij bij een auto-ongeluk is omgekomen. Dat maakt het extra wrang en verdrietig, want helaas was Bas die tweede kans niet vergund. Ik heb er lang niet naar kunnen luisteren, maar nu, tweeëntwintig jaar later, zing ik wel mee als het voorbijkomt en sta ik even stil bij Bas.’


checkpoint


37


Tekst: Barry Hofstede


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76