18


Zoeken jullie specifieke vaardigheden en skills? ‘De marinier van de toekomst heeft hetzelfde DNA als de marinier van vandaag, maar heeft wel specifieke kennis en training nodig van de nieuwe technolo- gieën, systemen en middelen. Die nieuwe manier van opereren is een aanvulling op wat het korps nu kenmerkt en sterk maakt. Daarom moeten we ook gebruikmaken van de ervaring van collega’s als het gaat om het militair optreden en leiderschap. Dat betekent dus ook dat we ervaren collega’s op verschil- lende plekken binnen de organisatie gaan inzetten om kennis en ervaring over te dragen en te borgen. Maar ook iedereen van buiten die denkt dat hij of zij ook een waardevolle bijdrage kan leveren, is meer dan welkom.’


Is de oorlog in Oekraïne bepalend voor de plannen die nu gemaakt worden? ‘De voorbereidingen voor de transformatie van het korps zijn al gestart ruim voordat de oorlog in Oekraïne begon, in 2017. Ook toen was al duidelijk dat we vele combinaties van oorlogsvoering zullen zien bij


‘Steeds vaker zien we een combinatie van soorten oorlogsvoering’


toekomstige conflicten en crises. Denk aan conventi- onele aspecten, zoals loopgraven, tanks en artillerie – iets wat we nu ook in Oekraïne zien – in combinatie met innovatieve middelen, zoals snelle drones en de toepassing van sensoren, elektronische oorlogs- voering, InfoOps en PsyOps. We zien dat strijdende partijen met behulp van drones kunnen identificeren waar eenheden zich bevinden. Om vervolgens met een ander type drone munitie naar binnen te vliegen en die boven eenheden los te laten. Al die elementen nemen we mee in de samenstelling van onze toolbox.’


Wat zou een uitdaging zijn voor de marinier van de toekomst? ‘Mariniers leveren, als specialisten in het optreden onder extreme omstandigheden, een essentiële bijdrage aan de verdediging en afschrikking op de noordflank van het NAVO-grondgebied. Ook onder extreem klimatologische omstandigheden in het Arctisch gebied zullen eenheden zich zeven dagen lang moeten redden. Ook wanneer een teamlid (ernstig) gewond raakt. Dat is anders dan wat we


checkpoint


gewend waren. Bij een hoofdtaak 2-missie was er vaak een internationaal kampement met een veldhospitaal. Was je bijvoorbeeld in Afghanistan buiten de poort met je eenheid en iemand raakte gewond, dan vroeg je over de radio om dekkingsvuur. Dan kwamen Apachehelikopters om het gebied te beveiligen. Jij kon je met je eenheid terugtrekken en de gewonde collega werd met een andere helikopter afgevoerd om op het kamp geopereerd te worden door een specialistisch chirurgisch team. Een optimale geneeskundige afvoerketen in feite. In een hoofdtaak 1-missie, waar het gaat om de verdediging van ons eigen of bondgenootschappelijk grondgebied, is dit waarschijnlijk niet altijd mogelijk. Als je met een kleine groep in vijandelijk gebied bent en de amfibische taakgroep ligt ver van de kust, dan is het de vraag of je met een helikopter een gewonde kunt ophalen. Dit betekent automatisch dat onze mensen zelf een gewond teamlid stabiel moeten houden. Dat vraagt om aanvullende specifieke medische vaardigheden en skills in het team.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76