Sisters in arms


49


Sisters in arms


en kameraden voor het leven? Meld je dan aan voor deze rubriek. Mail naar


checkpoint@mpg.today o.v.v. BiA.


Korporaal-1 b.d. Inge Keltjens (38) TOEN: hulppostmedewerker 3e peloton 13 GNK NU: eigenaar boscafé Van Moorsel in Lierop (veteranen altijd welkom!) en presentator jongeren- programma L1 MISSIE: Afghanistan OEF-3 (2005) INGE OVER STEPHANIE: ‘Ik heb haar nodig.’


‘Ik ben een kat met zeven levens’


Zijn jullie samen op uitzending geweest? ‘Nee, we waren wel tegelijk weg, zij in Bosnië en ik in Afghanistan. We stuurden elkaar ouderwets lange, handge- schreven brieven. In die tijd had je niet overal wifi. Je moest nog in de rij staan om te bellen. Dan is een brief schrijven en krijgen veel leuker. We zijn natuurlijk wel heel veel samen op oefening geweest. Uren en uren in de viertonner naar Oost- Duitsland. Ik reed en haar taak was mij wakker houden. Veel keihard meezingen met Muse, Coldplay, Keane, Krezip en veel humor. Zij kan dingen zo droog omschrijven, dan weet ze zelf helemaal niet hoe grappig ze is.’


Waar ben je dankbaar voor? ‘Haar eerlijkheid. Haar relativeringsvermogen. Zij kan alles heel duidelijk uiteenzetten zodat ik weer zicht krijg op de dingen.’


Wat is je favoriete herinnering van jullie samen? ‘Toen ze me vertelde dat ze zwanger is. Niks tierelantijn- tjes en happenings, ze drukte gewoon die echo onder mijn neus. Dan besef je dat we niet meer die jonge meiden zijn die we toen waren. Ik vind het prachtig dat ik dit bij haar van een afstandje mag gaan volgen. Ze krijgt een meisje en ik zal dan wel “die gekke tante” worden, een rol die mij past.’


Wat hebben jullie met elkaar gemeen? ‘Humor. En we hebben allebei een nuchtere kijk op het leven; door onze uitzendingen en wat je deelt met je buddy’s, dat is zoveel meer dan in het normale leven. Privé zijn we allebei onze vader verloren. Zij toen ze net bij de compagnie kwam, ik tien jaar geleden. We zijn niet meer zo snel onder de indruk van dingen, dat is soms ook wel jammer. Toch geeft het ook lucht om je te realiseren dat iedereen maar wat doet. Ik heb zelf al regelmatig “terug naar start” moeten gaan. Maar in de veertien jaar dat ik ambulancechauffeur was, heb ik geleerd: zolang er nog lucht in je longen zit, is er niks aan de hand, dan begin je gewoon opnieuw.’


Wat zouden jullie doen op jullie perfecte dag? ‘Samen motorrijden naar de Eiffel, tentje mee, dan biertjes en wijntjes drinken, een lekker hapje in het dorp. En dan zal ik op een gegeven moment wel weer op pad willen en eindigen we in een vreemd dorpscafé.’


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76