16 opinie OPINIE
Vrijheid blijheid? De patiënt is de dupe!
Het gaat bergafwaarts met de beroepsmoraal van de tandarts, signaleert Albert Feilzer. Niet verhoging van het eigen inkomen, maar de toegankelijkheid van de mondzorg zou voorop moeten staan. Om dat te bereiken moet een groter deel van die mondzorg weer onderdeel worden van de basisverzekering.
D
e tandheelkunde zit nog midden in een roerige periode die lijkt te zijn begonnen door het vroegtijdig afreken in 2012 van het experiment
met vrije tarieven in de mondzorg. Behalve vrije tarie- ven spelen ook andere ontwikkelingen een rol, zoals de slepende discussie over de taakverdeling met de mondhygiënisten en de regeldruk door de overheid. Ook lijkt de collegiale cultuur onder tandartsen te verande- ren door het toenemend aantal buitenlandse collega’s. Door het onder druk staan van de oude vertrouwde waarden lijkt de beroepsmoraal in een vrije val terecht te zijn gekomen. Deze bereikte (vooralsnog) een diepte- punt toen op 17 maart tijdens een bijeenkomst van het Keurmerk Onafankelijke Mondzorg (KOM) tachtig pro- cent van de aanwezige tandartsen toegaf te ‘frauderen’ om toch een kwalitatief goede mondzorgbehandeling te kunnen geven.
De Stichting Onafankelijke Hulpverlening (SOH), die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van dit keur- merk, strijdt al jaren voor vrije tarieven in de mondzorg, voor hoge kwaliteit en voor zo min mogelijk invloed van overheid en verzekeraars in de relatie tussen tandarts en patiënt. Onderwerpen die nu ook bij onze beroepsorga- nisaties KNMT en ANT de boventoon lijken te voeren in hun belangenbehartiging. Zonder een oordeel te willen geven over de rechtmatigheid van, en de redenen om deze strijd te voeren, maak ik mij enorme zorgen over de effecten die deze opstelling heeſt. Want politiek en overheid verwachten van de professie een beleid dat aantoonbaar is gericht op het verlenen van betaalbare zorg van goede kwaliteit die toegankelijk en bereikbaar is voor alle Nederlanders. Dit wordt alleen bereikt bij
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 13 mei 2016
samenwerking door de professie in en rond de praktijk. Door de uitspraken tijdens de KOM-bijeenkomst voel ik me (en vele tandartsen met mij) ten onrechte in de hoek gezet. Daarnaast ben ik er nog steeds van over- tuigd dat met de huidige tarieven kwalitatief goede mondzorg kan worden geleverd, waarbij het norminko- men kan worden gehaald. Want of wij het nu leuk vin- den of niet, de realiteit van de dag is dat de overheid een norminkomen en maximum tarieven vaststelt. Ook is het een gegeven dat in de Zorgverzekeringswet de po- sitie van de verzekeraar als vertegenwoordiger van de patiënt zodanig is beschreven, dat deze de directe rela- tie tussen zorgverlener en patiënt beïnvloedt. Pas wan- neer de professie transparant kan aantonen dat bij nor- male praktijkvoering op basis van goede klinische richtlijnen het norminkomen niet meer haalbaar is, zal een basis ontstaan voor het overtuigen van de overheid dat tarieven moeten worden aangepast. Het oppoetsen van de omzet – en daarmee van het inkomen – zal ave- rechts uitwerken. Zolang het rekenkundige praktijkre- sultaat van alle praktijken het politiek bepaalde norm- inkomen blijſt overstijgen, zijn tariefdalingen een reëel gevaar.
Rechtvaardig Een discussie van een heel andere orde is of de hoogte van het norminkomen rechtvaardig is. Dit betreſt een politieke discussie waarvoor de Wet Normering Topin- komens het referentiekader vormt. Ik ben zelf van me- ning dat een norminkomen niet past bij marktwerking in de zorg. Het behoort alleen op tandartsen in loon- dienst te worden toegepast. In de hoogte van het norm-
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 13 mei 2016
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48
