IJSLANDEROPUIT
Het warme bad blijkt een ontmoetingsplek.
Drogende haaienhompen: fascinerend en afstotend tegelijk.
Als we echt te warm worden, nemen we een duik bij
de walvissen in het ijskoude zeewater
bij het geluid van een stromende beek. We zijn de enigen op de camping en starten de volgende ochtend met een warme douche in het gezellige, ver- warmde sanitairgebouw, dat is ingericht met een brandschoon aanrechtblok en een Perzisch tapijt op de grond. Dat blijkt een voorbode voor de campings die we op onze route treffen. Sanitair is schoon, verwarmd en er zijn veel comfortabele faciliteiten als waterkokers, wasmachi- nes, verwarmde binnenruimtes en vooral veel heet bronwater, waarbij het even wennen is aan de zwavellucht.
Slecht weer geen vat Overdag ontvouwt zich van bocht tot
Campings hebben prima voorzieningen.
Een nieuw landschap van bocht tot bocht.
26
bocht steeds weer een nieuw landschap, het ene nog mooier dan het andere. Klif- fen, bergweides, watervallen, gletsjers, pittoreske dorpjes, vulkaanlandschap- pen en kuddes schapen volgen elkaar op in minder dan een halfuur tijd. Het is zo mooi, dat ik voor de eerste keer in mijn leven ervaar dat het slechte weer geen vat op me heeſt. In de camper hangt continu wasgoed te drogen, omdat we meerdere keren op een dag natregenen. We worden regelmatig verrast door de elementen. Een forse windvlaag die ook de warme donsjas van Viktor heeſt weggeblazen, heeſt de luifel opgetild en over het dak van de camper doen klappen, waardoor we het de rest van de
reis zonder luifel moeten stellen. En de elementen zijn overweldigend. Nabij de gletsjer Falljökull en bij de ijsschotsen van Jökulsárlón voel je de kilte je lijf insluipen. Aan de kust kan het zo hard waaien, dat je bij het hardlopen geen meter vooruit lijkt te komen, terwijl de vogels woest boven je hoofd cirkelen. In de hete baden treedt de ontspanning in en is het fijn je over te geven aan de warmte.
Bultruggen Na een bezoek aan Reykjavík rijden we
richting het noorden, waar het warmer en minder nat is. De regenjassen en zelfs de truien kunnen uit. Door een tip van een in IJsland wonende Française, die we treffen in de gemeenschapshot- tub van Laugerbakki, koersen we aan op Hjalteyri om walvissen te gaan kijken, in plaats van de bekende plaatsen Hús- avík of Akureyri. We kunnen er meteen vertrekken met de middagboot. Op het schip raak ik ontroerd door de manier waarop de bemanning op betrokken wijze speurt naar walvissen en ze respectvol nadert, door de motor af te zetten. We boffen en zien meer dan tien bultruggen gracieus door het water van het mooie ford glijden. De bemanning kent de migratieroute door het ford en kan vaak goed inschatten waar de walvissen weer opduiken om te ademen
KAMPEERAUTO 6 - 2018
WWW.NKC.NL
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92
