IJSLAND EROPUIT
Door de midzomerzon verliezen we alle besef van tijd en schrikken als het ineens tien uur ’s avonds is
den mij met foto’s en de beloſt e van een IJslandse trui. Meer was er niet nodig. De voorbereidingen konden beginnen. Om de voorpret wat te verhogen besloot ik IJslandse romans te gaan lezen. Die bleken prachtig, maar schetsten ook een huiveringwekkend beeld van de IJslandse geschiedenis. Er ging geen hoofdstuk voorbij zonder verdrinking, bevriezing, verdwaalden in een sneeuw- storm, doodzieke kinderen of andere ijzige beproevingen. Dat was het signaal om ondergoed van merinoswol in te slaan en de oude schapenwollen deken van opa op te zoeken.
Ruige auto’s
Na een dag Legoland komen we aan in Hirtshals in Denemarken en gaan de veerboot op die ons naar IJsland brengt. Aan boord is het moeilijk kiezen hoe ons te vermaken. Er is een voetbalveld op het dek, een binnenspeeltuin, een bioscoop, een game-room, een sauna, een fi tnesszaal en er zijn verschillende restaurants. Hoofdattractie is het zwem- bad, dat bij een wat ruigere zee een spectaculair golfslagbad wordt. Er blijkt geen betere manier om aan de reis te beginnen dan met 48 uur luieren, lezen en spelen. Als we aankomen in IJsland, banen we ons via een kruip-door-sluip- doorpaadje een weg naar de geparkeerde
camper, die met spanbanden is vastge- zet. Ons klassieke campertje staat wat bescheiden tussen een verzameling ruige auto’s, die gezien de stickers vele continenten hebben doorkruist. Met draaiende motor en een van verwachting kloppend hart, staan we te wachten tot we het sein krijgen om aan land te gaan.
Adembenemend uitzicht Seyðisf örður blijkt een bloeiende
havenplaats met hippe winkeltjes, waar de frequent aanmerende cruiseschepen hun lading passagiers voor een paar uurtjes uitspugen. Voor ons is het de eerste kennismaking met IJsland en we kijken onze ogen uit. De douane zien we met vertrouwen tegemoet, omdat we geen gram meer dan de maximaal toegestane drie kilogram voedsel per persoon invoeren. Als we Seyðisf örður uitrijden, komen we al snel in een dikke mist terecht. Met lichte spanning maken we bocht na bocht, waarbij onze camper moeite heeſt om een beetje tempo te maken op de steile wegen. De ruige voertuigen waar we ons in het ruim van het schip aan vergaapt hebben, rijden in een bonte stoet achter ons aan. Even vragen we ons bezorgd af of het wel verstandig is om hier met onze dertig jaar oude Volkswagen T3 naartoe af te reizen.
Gespannen bestijgen we de ruige pas met adembenemend uitzicht. Eenmaal op de ringweg N1 gaan we richting het zuiden en na enige tijd maakt het asfalt plaats voor een modde- rige onverharde weg. In het eerste dorp aan de kust vieren we onze aankomst op IJsland met taart en thee. We schrikken wat van de prijzen, maar later ontdek- ken we dat er meerdere supermarktke- tens zijn waar alles betaalbaar is. Ons voorraadje onder de bank hebben we eigenlijk niet nodig.
Om de hoek van het café blijkt een parkeerplaats te zijn met een tuinslang met zachte borstel om de auto schoon te boenen. Dat is wel nodig, want de camper is door het onverharde traject bedekt met een laag bruine modder en de fi etsen zijn nog nauwelijks als zodanig te herkennen. Terwijl wij de camper schoonspuiten, speelt Viktor op de omliggende rotsen in het feeërieke groen. We voelen ons welkom.
Stromende beek We overnachten op een sprookjesachtige
Korting met Campingcard De IJslandse Campingcard biedt korting op een aantal campings, maar leidt wel naar de meer
gebaande paden. Wij kozen ervoor om de kampeerkaart niet te kopen en waren gedurende de reis van twee weken niet duurder uit, mede doordat we drie nachten met toestemming wild hebben gekampeerd aan het f ord bij Hjalteyri. Zomaar overal wild kamperen mag niet meer.
24
camping in de mist. Door de midzomer- zon verliezen we alle besef van tijd en schrikken als het ineens tien uur in de avonds is. Viktor wilde even bij een waterval gaan kijken en zo zijn we deze avond van het ene naar het andere mooie plekje gewandeld. We zijn verwonderd en verrukt over de ongerepte IJslandse schoonheid in het mooie midzomer- avondlicht. Viktor lijkt in het IJslandse landschap gedragen te worden door zijn verwondering en de gretigheid om alle rotsformaties op te klauteren. Als we moe de camper inkruipen, blijkt de verduisteringsconstructie met magneten prima te werken. We slapen snel in,
KAMPEERAUTO 6 - 2018
WWW.NKC.NL
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92
