891 | WEEK 32-33 8 AUGUSTUS 2018


WATERWEGEN GEMODERNISEERD EN OPGESCHAALD Geïsoleerde Italiaanse binnenvaart wil groeien


De belangrijkste rol in de Italiaanse binnen- vaart speelt de rivier de Po. Met zijn 652 ki- lometer lengte is deze meteen ook de lang- ste stroom van Italië. Op haar weg naar de Adriatische Zee neemt de Po een groot aan- tal zijrivieren op, waarvan de belangrijk- ste elk door een van de Noord-Italiaanse Alpenmeren stromen.


De rivier is vanaf Pavia (km 389) bij de mon- ding van de Ticino (die het Lago Maggiore doorstroomt) bevaarbaar voor schepen tot 1300 ton (CEMT-klasse IV). Commerciële bin- nenvaart vindt tot nu toe pas vanaf de haven van Cremona (km 292) plaats, waar de Adda (vanuit het Comomeer) in de Po uitmondt.


Het werfcomplex in Arona van de veerdienst op het Lago Maggiore, compleet met historische stoomveerboten.


Vanaf daar tot aan de Adriatische kust heeſt de rivier CEMT-klasse V. Het beheer, de plan- ning en werkzaamheden met betrekking tot de Po worden gecoördineerd door de AIPo, het Interregionaal Agentschap voor de Po.


Naast deze alles overheersende Po zijn er een aantal klasse IV-waterwegen, zoals het kanaal Mincio-Fissero, de verbinding van Ferrara met de Adriatische Zee en de kustwaterweg die de Po via Venetië met de haven van Triëst en het Noord-Oosten van Italië verbindt.


Mantua centraal Naast de Adriatische zeehavens van Adria, Ravenna en Venetië is Mantua (Mantova in het Italiaans) uitgegroeid tot de belangrijkste bin- nenhaven. Dat is niet zo verwonderlijk, ener- zijds vanwege zijn centrale ligging halverwege de Po en anderzijds vanwege de enorme in- dustrieactiviteiten in en om Mantua.


Een duwboot is in Porto di Mantova voor groot onderhoud op de kade gezet.


Wie de ‘Porto di Mantova’ wil bezoeken, moet dan ook eerst een weg zien te vinden langs een eindeloze rij van olieraffinaderij- en, opslagtanks en industriegebouwen. Deze hoofdhaven van het havencomplex ligt aan de waterweg Mantova-Adriatico; voorheen het kanaal Fissero-Tartaro- Canalbianco-Po Levante.


Dit kanaal dat door de rivier de Mincio (vanuit het Gardameer) wordt gevoed, geeſt Mantua een extra verbinding met de Adriatische Zee. Deze 136 kilometer lange waterweg is met de Po en de Mincio verbonden. De provincie Mantova heeſt recent flink in het kanaal ge- investeerd. Het Mantovese kanaalgedeelte is grondig opgeknapt en op klasse V-standaard gebracht.


In de haven lagen ook een aantal duwbakken, maar er waren nagenoeg geen overslagactiviteiten aan de waterzijde.


MANTUA De Italiaanse waterwegen worden door de Alpen gescheiden van het Noord- Europese vaarwegennet. Ondanks deze ge- isoleerde ligging heeſt Italië een gedegen binnenvaartsysteem ontwikkeld en wordt er hard gewerkt aan de groei van het vervoer over water.


WILFRIED VELDHUIJZEN


Bij ‘scheepvaart in Italië’ denken de mees- te Italië-kenners toch in de eerste plaats aan de grote veerboten en passagiersschepen op de Noord-Italiaanse meren, die in de zomer- maanden talloze toeristen van het ene pitto- reske plaatsje naar het andere brengen. Italië kent behalve deze florerende passagiersvaart echter ook goederenvervoer over de rivieren en kanalen ten zuiden van de Alpen.


Trimodaal Het gehele havencomplex wordt beheerd door het Sistema Portuale Mantovano (SPM), een agentschap van de provincie Mantua. De Porto di Mantova omvat een terrein van 100 hectare en heeſt een kadelengte van 1.500 meter.


De haven is trimodaal, want er is ook een ver- binding met het spoorwegnet. De SPM kent naast de Porto di Mantova nog de kleine- re openbare laadplaatsen van Roncoferraro (3 ha/120 m kade), San Benedetto Po (2,3 ha / 100 m), Ostiglia (20 ha/ 240 m), Revere (1ha/100 m) en de tankhaven met


pijplijnverbinding van Viadana, waar ook een scheepswerf is gevestigd. Daarnaast zijn er nog een zestal particuliere laadplaatsen in de regio.


De Italiaanse binnenvaart betreſt voorname- lijk duwvaart. Dat bleek ook tijdens ons be- zoek aan de haven, waar zelfs een duwboot voor groot onderhoud op de kade was gezet. In de haven lagen ook een aantal duwbakken, maar er waren nagenoeg geen overslagactivi- teiten aan de waterzijde. De bedrijvigheid be- trof voornamelijk af- en aanrijdende vracht- auto’s, waarvan een flink deel tankauto’s van het transportbedrijf Vaccari, dat daar zijn thuisbasis heeſt.


Volgens havendirecteur Gabriele Negrini en zijn team kende de SPM eind jaren ‘90 van de vorige eeuw al een overslag van 600.000 ton per jaar. Ten gevolge van de crisis stagneer- de de groei, maar nu schommelt de jaarlijkse overslag toch rond de 500.000 ton.


Havenstad Milaan Binnenvaart in Italië is bepaald geen nieuw fenomeen. De Oost-Duitse schrijvers Rolf Schönknecht en Armin Gewiese maakten in hun in 1988 verschenen boek ‘Auf Flüssen und Kanälen’ over de binnenvaart in de wereld reeds melding van een Italiaans vaarwegen- net van 2100 kilometer lengte, waarop vol- gens hen toen al vier miljoen ton goederen per jaar werden vervoerd.


Maar ook in vroegere jaren kende Italië al bin- nenvaart, bijvoorbeeld rondom Milaan. Het Naviglio Grande en het Naviglio Pavese in de oude havenwijk Navigli in het zuidwesten van de stad herinneren daar nog aan. Met het eer- ste kanaal werd al in de 12de


eeuw begonnen


en uiteindelijk ontstond een kanalenstelsel van 150 kilometer lengte, waarover in de 14de eeuw onder meer het marmer voor de Dom van Milaan werd vervoerd.


Hoewel de kanalen al in de jaren dertig van de vorige eeuw deels waren gedempt, werden op de overgebleven vaarwegen in de jaren vijſtig toch nog bouwmaterialen voor de na- oorlogse wederopbouw van de zwaar getrof- fen stad aangevoerd. In 1979 werd de scheep- vaart echter geheel gestaakt en thans vormen de kanalen een onderdeel van de uitgaans- wijk Navigli.


Toekomstmuziek Niet alleen de provincie Mantua werkt aan een verbetering van de vaarwegen; ook de zeehavens willen de binnenvaart omarmen. De havens van Triëst (60 miljoen ton overslag per jaar), Venetië en Ravenna (elk ruim 25 mil- joen ton) willen een beter alternatief hebben voor hun verbinding met het achterland.


De eerder genoemde AIPo heeſt onlangs plan- nen gepubliceerd om Milaan met de zee te verbinden via een waterweg naar de Po bij Cremona. Vooraleerst is het bij plannen ge- bleven en ook een verbinding met het water- wegennet in Noord-West Europa, waar wel eens over is gefilosofeerd, blijſt nog (verre) toekomstmuziek. Die Alpen liggen immers in de weg, als een schier onneembare vesting.


17


Beatrixbrug wordt Prinses Amaliabrug


HAARLEM De provincie Noord-Holland gaat de Beatrixbrug (bij Westknollendam) ge- heel vernieuwen en omdopen tot Prinses Amaliabrug. Reden hiervoor is dat slechts een paar kilometer verderop, in de gemeen- te Zaanstad, ook een Beatrixbrug ligt. Het Koninklijk Huis heeſt voor de naamsverande- ring toestemming gegeven.


De nieuwe Beatrixbrug wordt met ingang


van september 2018 goeddeels ter plekke gebouwd en is klaar in april 2019. Hierdoor geldt voor het vaarverkeer op de Tapsloot in de uitvoeringsperiode van augustus 2018 tot en met maart 2019 een hoogtebeperking en van september 2018 tot en met decem- ber 2019 een breedtebeperking. Daarnaast wordt de doorvaart enkele dagen geheel gestremd, omdat de werkzaamheden dit vereisen.


De huidige Beatrixbrug, volgend jaar na renovatie de Amaliabrug.


Foto provincie Noord-Holland


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36