891 | WEEK 32-33 8 AUGUSTUS 2018


13


INGE EN EVERT DICHTBIJ EEN MODERNER TWEEDE SCHIP ‘Vaarwens’ bezorgt ernstig zieken en hun naasten een onvergetelijke dag op water


met Jan Visser uit Heeg de ideeën op papier gezet.


Nu is de bouwer aan de beurt. Tiggelaar uit Harlingen is benaderd en de verwachting is dat het schip daar gebouwd gaat worden. Er is min- stens 500.000 euro nodig om de bouw te reali- seren. Giſten zijn binnengekomen uit alle hoe- ken van Nederland. 420.000 euro is binnen, maar dat is niet genoeg.


Het nieuwe schip gaat er komen, daar zijn zij van overtuigd. Met een rotsvast vertrouwen in de toekomst gaan zij door en zullen vast en ze- ker een manier vinden om de laatste ton op een of andere manier binnen te halen. Zij voe- len het als hun plicht tegenover de velen die zij hiermee zoveel plezier doen.


Een paar voorbeelden De binnenschipper die met zijn zoons nog een keer door Amsterdam wilde varen. Evert heeſt alle bekende plekken van Amsterdam laten zien en opgeluisterd met zijn verhalen. De zoons varen nog steeds. Varen met hun binnenschip door Amsterdam is nooit meer hetzelfde.


Evert en Inge aan boord van hun Meander V.


MONNICKENDAM Op een bij uitzonde- ring bewolkte dag loop ik de jachthaven Monnickendam op, om Evert Stel en Inge de Graaf te ontmoeten op de Meander V. Het schip maakt een imposante indruk, stoer, stevig, mooi in de verf. Inge en Evert wonen en wer- ken aan boord. Handig zo, een huis dat overal met je meegaat. Maar gezien het intensieve ge- bruik dat van het schip gemaakt wordt, is het soms schipperen. Op het schip bieden zij men- sen in de laatste levensfase een uitzonderlijke vaardag. Daarvoor zijn alle voorzieningen op het schip aanwezig. De zwaarste rolstoel kan naar boven gebracht in de stuurhut met de liſt, er wordt ruimte gemaakt voor brancard en fa- milie, vrienden en indien nodig verplegend personeel.


TRUUS DEN HARTOG


Evert en Inge zijn bijzondere mensen, een titel die zij beiden zelf ten stelligste zullen ontken- nen: “Wij doen gewoon wat wij kunnen en krij- gen daar zo veel voor terug, dat is ons heel veel waard”. Evert houdt ervan met zijn handen te werken. Hij begon als tandtechnicus en zocht na enige tijd naar een volgende uitdaging en dat is orthopedisch instrumentmakerij geworden. Klein begonnen en uitgegroeid tot een goedlo- pend bedrijf met alle zorgen en werkdruk die er- bij horen.


Intussen stortte Evert zich ook op het ontwerp van een schip dat de zee in alle omstandigheden kan trotseren. Zoals hij het zelf uitlegt: “Wanneer de uien over de dijk waaien en de uiers dwars onder de koeien hangen, moet het schip uit kun- nen varen”. Het leidde tot het ‘No Limit Ship’ met als eerste uitgevoerd ontwerp: de snelste peil- boot ter wereld, in alle weersomstandigheden inzetbaar. Een prachtig ontwerp.


De knop om Ontspanning zocht hij intussen op het water. Dat had hij met de genen meegekregen, en voor- al gemotoriseerd. Zijn beste vriend lag met zijn zeilschip in dezelfde haven. Helaas, zijn vriend kreeg kanker en op het eind van zijn leven gaf hij Evert de raad: “Wanneer ga jij nou eens van het leven genieten Evert! Je laatste pyjama heeſt geen zakken”. Dat zinnetje plus een heſtige burn- out zette de knop om.


Het orthopedisch bedrijf en het bedrijf ‘NoLimitShips’ werden verkocht. Wat nu? Een huis of een boot? Het werd een schip. De kot- ter waarmee het stel al geregeld op stap gingen,


was de eerste stap. Daarvoor in de plaats kwam de Meander. Een loodstender die tegen een boei was gevaren en lag te verpieteren, ergens op de wal bij Franeker.


De romp was behoorlijk gebutst, de kajuit ver- wijderd, maar verder nog intact. Veertien maan- den is aan het schip gewerkt. Wonend op de werf in een oud campertje is er hard getimmerd en gelast om het schip vaar- klaar te maken. En toen het zo ver was, zijn Evert en Inge naar de Oostzee gevaren en hebben er drie jaar rondgezworven. Een prachtige tijd. Denen zijn relaxt, Zweden be- hulpzaam, de Oostzee is prachtig om te varen.


Foto’s Routard


aanvragen. Van de 115 wensen van vorig jaar zijn er 87 vervuld. Het gaat altijd door. Slechts tweemaal in de elf jaar dat zij dit doen, moest afgebeld worden. De verhalen op de website vaarwens.nl spreken boekdelen. En iedere keer weer weten Evert en Inge de juiste toon te vin- den en de meest uiteenlopende gezelschappen een bijzondere dag te bezorgen.


Wij doen gewoon wat wij kunnen en krijgen daar zo veel voor terug, dat is ons heel veel waard


Terug in Groningen Een naast familielid van Inge was intussen ern- stig ziek geworden. Inge had de taak op zich ge- nomen hem thuis te verzorgen. Tegelijkertijd was een goede vriendin van haar terminaal ziek geworden. Beiden heeſt zij tot het einde van hun levensdagen begeleid. Het gaf haar voldoening iets te betekenen voor degenen die aan het eind van het leven zijn gekomen. Zij besloot vrijwil- liger te worden in een hospice. Maar dat schept verplichtingen en je kunt dan niet meer zomaar wegvaren wanneer je wilt.


Een meisje van zestien dat stervende was, bracht haar op het idee haar uit te nodigen voor een vaardag door Groningen, de plaats waar zij was opgegroeid. Samen met haar familie heeſt het meisje een fantastische dag beleefd. Deze herinnering aan de laatste levensfase van hun geliefde in een bijzondere sfeer neemt de fami- lie mee. Daarna zijn meerdere mensen uit het hospice een dag meegevaren. Ondernemend als zij beiden zijn, hebben Evert en Inge hun leven omgegooid en zijn zij volledig met deze invulling aan de slag gegaan. Het schip werd steeds meer aangepast aan het doel waarvoor zij het wilden inzetten.


Bekendheid Eerst twee maanden per jaar en toen door de mond-tot-mond-reclame steeds meer. En nu kan het stel bijna niet meer voldoen aan het aantal


’s Avonds - wanneer de gasten vertrokken zijn - is het weer stil aan boord en tijd voor reflectie. Evert schrijſt de dag van zich af. Prachtige verhalen zijn in zijn eigen boeiende vertelstijl opgeschre- ven. Dat hij schrijven kan, heeſt hij al bewe- zen met de uitgave van een aantal boeken.


‘Raasdonders & Bramstaglopers’, ‘Wie vaart, be- leeſt’ en ‘Schipperslatijn en ander ongein’ zijn boeken van zijn hand die spannende vaaravon- turen vertellen over het leven op het water.


Nieuw schip


En nu ligt er een nieuwe uitdaging. Om 52 weken per jaar te kunnen varen, is een tweede schip de eigen vaarwens geworden. Een schip dat sterk lijkt op de Meander V, met alle moderne facilitei- ten aan boord en dezelfde stabiliteit. Het ligt al op de tekentafel. Evert heeſt in samenwerking


De familie die al ruziënd aan boord stapte met hun op sterven zijnde vader. De vete ging te- rug naar lang geleden. Aan het eind van de dag was de ruzie overgegaan in een mild oordeel. De foto’s? Nee, die wilden zij niet. De volgende dag ging de telefoon. Familie in Canada wilde toch de foto’s zien. En ja vooruit dan maar, het mocht wel op internet. Vele dankbare reacties ontvingen zij.


De zeer rijke beurshandelaar die zelfs in die laatste dagen van zijn leven al telefonerend met een ‘put’, een ‘call’ of een of andere deal bezig was, had een prachtige dag gehad.


De oud-marineman was meegevaren naar ‘het paard van Marken’, de vuurtoren. Niemand mag daar aanleggen, behalve prinses Beatrix met de Groene Draeck en… de Meander V. En toen zij daar lagen, kwam een bevriend schip aanva- ren met een kanon aan boord voor saluutscho- ten. Via de marifoon vertelde Evert wie hij aan boord had. De schipper aarzelde geen ogenblik en langsvarend schoot hij zes saluutschoten af voor de marineman. Met zijn laatste krachten kwam hij overeind en salueerde met de tranen in de ogen.


Zo weten Evert en Inge samen met alle vrij- willigers die zich voor dit goede doel inzetten, steeds de juiste snaar te raken.


Meer informatie: Stichting Vaarwens.nl


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36