‘De overstap naar een burgerbaan ging vrij geruisloos. Gezien mij n functie als verpleegkundige was dat logisch. Tij dens mij n stage werkte ik ook al regelmatig in burgerzieken- huizen, ik had dus een goede indruk. Ik ben in 2002 in dienst gegaan en haalde mij n rode baret bij de Luchtmobiele Brigade. Na een paar jaar als verbindelaar bij de brigade kwam ik in aanraking met het medische vak. Ik wist meteen dat ik daarin verder wilde. Daarvoor moest ik naar de KMS en aansluitend startte ik met de verpleegkundige opleiding. Ik wist direct dat ik ooit op de ambulance wilde werken. In 2011 had ik alle benodigde diploma’s. Een jaar nadat ik was afgestudeerd, heb ik deelgenomen aan de Kunduz- trainingsmissie met het 13e infanterie- bataljon LMB. Ik heb daar op de Role 1 en 2 gewerkt. Ook ging ik mee als geneeskundige ondersteuning met de force protection. Eindelij k kon ik doen waarvoor ik was opgeleid! In 2014 ben ik weggaan. Het was de tij d van de grote bezuinigingen. Bij Defensie kon ik geen verschil meer maken. Ik wilde me nuttig gaan maken in de burgermaatschappij . De overstap was niet groot. In ziekenhuizen is er ook een soort hiërarchie. Je merkt wel dat de mensen in de burgerwereld bij tegenslag minder weerbaar zij n. En dat de wereld van Defensie groot is. Je komt nog eens ergens. De laatste zes jaar werk ik op de ambulance, mij n droom is uitgekomen. Het voelt echt als een roeping. Ik heb veel baat van mij n militaire opleiding; je kunt snel beslissingen nemen en wat beter omgaan met (verbaal) agressief gedrag. Ik ben blij dat ik de overstap heb gemaakt.’