Gevoelige plaat
19
harsh term don’t you think?’
‘Darkness is a
De favoriete plaat van Hans Nagtegaal: Roll away your stone van Mumford & Sons
OVER Hans
Hans is als infocollator uitgezonden naar Bosnië van juli 2006 tot januari 2007 met EUFOR-4. Daarna diende hij als GPC-PSYOPS bij ISAF in Afghanistan, van juli 2008 tot december 2008. Hans is oprichter van No Worries Company.
Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bijzonder moment op je missie? Mail naar:
checkpoint@mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.
‘Ik werkte bij inlichtingen tijdens mijn uitzendingen. Daar hing altijd een waas van geheimzinnigheid en mysterie omheen. Zo van: vertel maar niet te veel over wat je doet en wat je werk inhoudt. Met die instelling ben ik ook teruggekomen. Maar jaren later merkte ik dat ik dat verhaal wel kwijt moest. Het was een hoge drempel voor mij om overheen te stappen. Roll away your stone ... Die steen is een barrière, een blokkade die je ervan weerhoudt bij elkaar te komen. Toen ik mijn huidige vrouw ontmoette was ik al hard aan het werk met mezelf. Zij vroeg of ik over mijn uitzendingen wilde ver- tellen. Dat begon met één dingetje, en al gauw kon ik niet meer stoppen met praten. Iedere keer dat ik iets deelde, voelde dat als een enorme opluchting. Ik heb daar heel bewust voor gekozen. Ik wilde een gezin en ik wilde ook echt een partner zijn. Dat zijn verantwoorde- lijkheden voor het leven. Ik wil op haar kunnen leunen, maar ik wil ook dat zij op mij kan leunen. Inmiddels hebben we een zoon. “The welcome I receive with every start ...” Op de meest onmogelijke momenten voelde ik de aandrang om te delen. Dan ging ze ervoor zitten en liet alles los waar ze mee bezig was. Kom
maar, vertel maar. Leg het maar bij me neer. Ze luisterde zonder oordeel. “Darkness is a harsh term don’t you think? And yet it dominates the things I see.” Die zin symboliseert voor mij de donkere kamer waarin ik mezelf had opgesloten. En de vraag was of ik haar wilde toelaten in die donkere ruimte … Zij verlichtte de kamer, in plaats van dat we met zijn tweeën in het donker kwamen te zitten. Het is een moeilijke stap, toegeven dat je een probleem hebt. Het is misschien wel het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Maar als je dat eenmaal hebt gedaan dan kan je gaan werken aan innerlijke groei en alle kansen en mogelijkheden die je daarmee voor jezelf creëert. Zo interpreteer ik de laatste zin van het liedje ook: “With which to take this soul that is so rightfully mine.” Het is jouw ziel en het is jouw mentale gezondheid. Het is jouw leven, en het is aan jezelf om dat op te eisen en er zorg voor te dragen. Dan kun je verder en dan kan je nieuwe avonturen aangaan.’
Tekst Barry Hofstede
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
