13. CENTRAAL BRABANT REINOUT REIJNEN, COMMISSIEVOORZITTER/LEDENRAADSLID
‘Samenwerking begint met elkaar leren kennen’’
Sinds vorig jaar heeft de KNMT geen afdelingen meer, maar regio’s. Binnen die regio’s worden allerlei activiteiten ontplooid; inhoudelijke maar ook sociale. Voor de KNMT zijn ze een van de middelen om te weten te komen wat er onder
de leden leeft. TEKST: ANITA ZIJLSTRA // BEELD: CURVE
E
en klinische avond in Gelderland, een lezing in Amsterdam, een borrel in Brabant. Constant in contact blijven
staan met de leden, dat is het motto. Dat ge- beurt door onder meer de drie bestuursleden, en door de KNMT-regiocoördinatoren Den- nis Aarnink en Robbie Scheepers. Ze maken allemaal dan ook heel wat kilometers. Want alleen door de haarvaten van de vereniging op te zoeken, kan de KNMT de belangen van haar ruim 10.000 leden optimaal behartigen. Haarvaten die op hun beurt hun stem kunnen laten horen via de 23 vertegenwoordigers in de KNMT ledenraad.
LERINGHE ENDE VERMAECK Om nog wendbaarder en slagvaardiger te
zijn, telt de KNMT in het kader van haar nieu- we verenigingsstructuur sinds vorig jaar geen afdelingen meer maar regio’s. Om de be- trokkenheid van de leden daar te vergroten, worden in sommige regio’s inhoudelijke maar
“Het is altijd belangrijk andere tandartsen te kennen, maar zeker je collega’s binnen de eigen regio. Samen draag je toch de zorg voor de patiënten. Verwijzen doe je immers niet naar de andere kant van het land. Als je weet wie waar zit, kun je optimaal zorg bieden. De kringen spelen daarbij een belangrijke rol. Elkaar aanspreken op diensten en op verantwoordelijkheden. Een goede samenwerking begint simpelweg met elkaar leren kennen. Een in- teressante lezing, een gezellige borrel; het is aan de commissie om aansprekende bijeenkomsten te organiseren. Hopelijk bereiken we hiermee ook bijvoorbeeld de collega’s die wel in de regio in ke- tenverband werken maar er niet wonen.” --------------------
9. ZUID-HOLLAND ZUID YVES SMIT, COMMISSIEVOORZITTER
‘Behoefte aan intercollegiaal sparren’
“Intercollegiaal sparren, daar hebben met name solisten behoefte aan. Dat merk je ook tijdens congressen, lezingen en beurzen. In de wandelgangen worden altijd de beste gesprekken gevoerd. Als bijvoorbeeld een standhouder mij een nieuw product aanbiedt, wil ik toch graag weten wat een andere tandarts daar van vindt. We zijn elkaars concurrenten niet; het gaat om het delen van ervarin- gen. En dat kan toch het beste in een ongedwongen sfeer. Bij- en nascholing is er genoeg in de regio, dus wij willen vooral de gezel- ligheid promoten. En dan is het een enorme uitdaging de jongere tandartsen die in groepspraktijken werken daarbij te betrekken. We kunnen veel van elkaar leren en zo elkaar ook een beetje ont- zorgen.”
--------------------
11. UTRECHT-POLDERLAND ERIC RÖNTGEN, LEDENRAADSLID
‘Af van stoffi g imago’
“Als ledenraadslid ben ik op verzoek nauw betrokken geweest bij het oprichten van een commissie. En dat is gelukt. Een supermix, mag ik wel zeggen: jong, iets ouder, Nederlands, buitenlands, drie heel enthousiaste mensen. Misschien komen we zo ook eens van het stoffi ge imago af dat tandartsen zakkenvullers zijn in plaats van gedreven zorgverleners met nadruk op kwalitatieve zorg voor de patiënt. In deze regio met toch zo’n vierhonderd KNMT-leden
39 NT
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56
