opinie 19 OPINIE Streepjeszetters
Na hun afstuderen gaan veel tandartsen eerst ervaring opdoen. Na enige tijd ontwikkelen sommige collega ‘s een affiniteit met een bepaald deelgebied. Ze volgen ex- tra cursussen en worden zeer ervaren in dit specifieke gebied van de tandheelkunde. Dit wordt ook door tand- artsen in de buurt opgemerkt. Ze gaan patiënten verwij- zen waardoor de collega in kwestie steeds beter wordt. Soms vinden die deze specialisatie zo leuk dat ze de al- gemene praktijk aan de kant zetten. Dit succesvolle mo- del bestaat al lang, tot grote tevredenheid van de tand- artsen. De huistandarts blijft de regie houden en een collega met een deelgebied kan bepalen hoe hij dit in- richt. Echter, er zijn ontwikkelingen die dit model finaal ondersteboven gaan gooien. Verzekeraars gaan in hun aanvullende verzekeringen allerlei extra eisen stellen waaraan de deelgebied-collega moet voldoen. De be- handeling wordt alleen nog aan de patiënt vergoed als de deelgebied-collega in registers en kwaliteitslijstjes staat. Vervelend is dat de vergoeding die de patiënt krijgt, ook nog afhangt of de arme deelgebied-collega bereid is een contract af te sluiten voor de aanvullende verzekering. Nog bedenkelijker is het dat ik bespeur dat de tandartsen die bij de registers betrokken zijn, de eisen aan het opschroeven zijn. Dat betekent dat de tandart- sen die al in het lijstje staan gratis nieuwe patiënten krij- gen (de patiënt krijgt alleen bij hen de behandeling im- mers vergoed) en dat zij alle nieuwe toetreders kunnen tegenhouden! De eisen zijn namelijk qua te behandelen aantallen patiënten zodanig hoog dat dit alleen te halen is met verwijzingen. Zich bekwamen in een deelgebied gaat niet, omdat de patiënt geen vergoeding krijgt! Het klassieke voorbeeld van een marktafscherming. Dit gaat zich, vrees ik, op veel gebieden herhalen. We krijgen twee soorten tandartsen. De eerste wordt de streepjeszetter van wie anderen denken dat een extractie van een meer- wortelig element al teveel is. Ook een endo met meer dan een kanaal mag de collega niet meer doen. De vier- vlaks composietvulling zal ook wel als te specialistisch worden beschouwd. En daarnaast hebben we de gespe- cialiseerde kwaliteitstandarts die gedekt door verzeke- raars en zijn registervrienden vrolijk de kwaliteitsbehan- deling doet. Ik roep collega ‘s en de KNMT op om in het geweer te komen tegen deze slechte ontwikkeling.
ONNO KROESE tandarts in Leersum
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 71/16, 7 oktober 2016,
www.ntdigitaal.nl
LAURENS TINSEL
Indicatie H
et is een bekend fenomeen, een patiënt die maar niet aan zijn prothese kan wennen. Dus wat doe je: je bespreekt met de patiënt de alternatieven en komt samen uit bij een klikgebit. De aangevraagde im- plantaten worden door de zorgverze- keraar echter afgewezen, op voorspraak van de adviserend tandarts. Over het hoe en waarom tast je in het duister, de patiënt heeft toch een functioneel probleem? Wat het antwoord betreft, er zijn twee duidelijk ver- schillende vertrekpunten. De zorginhoudelijke indica- tie vertrekt vanuit de stand van de wetenschap, im- plantaten kunnen hier een heel goede oplossing zijn. De verzekeringstechnisch indicatie vertrekt vanuit het juridisch kader, in het bijzonder de afbakening van de bijzondere tandheelkunde in de basisverzekering. Een positieve zorginhoudelijke indicatie houdt niet per definitie in dat er ook een verzekeringstechnische indi- catie is waarmee de behandeling in aanmerking komt voor vergoeding vanuit de basisverzekering. Een machtigingsaanvraag voor implantaten in een edenta- te kaak wordt getoetst op de aanwezigheid van een zeer ernstig geslonken tandeloze kaak en op de vraag of de verzekerde redelijkerwijze op de aangevraagde behandeling is aangewezen1
. Hier is dit blijkbaar niet
het geval. Het betekent dat de tandarts best implanta- ten mag plaatsen – een afwijzing van een machtiging zegt immers niets over het zorginhoudelijk plan – maar de kosten van die implantaten komen echter ten laste van de patiënt of diens aanvullende tandartsverzeke- ring. En wat als de patiënt die kosten niet kan betalen? Implantologie vormt geen uitzondering, net als meer (kostbare) behandelingen in de tandheelkunde. Deze situatie is het gevolg van een politieke keuze. Tijdens de stelselwijziging in 2005 is tandheelkunde groten- deels buiten het basispakket geplaatst, waardoor de patiënt slechts in bijzondere gevallen aanspraak maakt op vergoeding vanuit de basisverzekering.
1Artikel 2.7 lid 2 Besluit zorgverzekering
Laurens Tinsel is adviserend tandarts bij Zilveren Kruis. In deze column, die vooralsnog vier keer per jaar in het Nt zal verschijnen, bespreekt hij verzekerings- technische zaken die ivoor tandartsen onduidelijk zijn of vragen bij hen oproepen.
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 71/16, 7 oktober 2016,
www.ntdigitaal.nl
COLUMN KLIP EN KLAAR
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52
