H


et zonovergoten glooiende landschap van Huelva staat vol groene mandarijnen- en sinaasappelbomen zover het


oog reikt. In de verte stroomt de rivier Odiel langs de bossen. Dat is de dagelijkse werkplek van Emilio Martín Gonzales. De citrusboer werkt sinds 2013 bij Martinavarro en vertelt enthousiast: ‘Ik hou van mijn werk, omdat ik altijd in contact ben met de natuur.’


Sinds de sixties De Martinavarro-groep (ontstaan uit drie samenwerkende families) werd opgericht in 1946 in Valencia, in het oosten van Spanje. Jaarrond hetzelfde klimaat – warme dagen, koude nachten – is perfect voor de groei van mandarijnen en sinaasappelen. Het bedrijf floreerde en


toen in de jaren zestig de nieuwe generatie aan het roer kwam, ging die zich richten op het buitenland. Sinds die tijd werkt Martinavarro al samen met Albert Heijn.


Klimaat Hoog in het vaandel staan de waarden: kwaliteit, voedselveiligheid, goede service en duurzaamheid. Bij Martinavarro zijn ze altijd bezig met het ontwikkelen van nieuwe rassen en het vinden van nieuwe gebieden waar rassen beter groeien. Emilio vertelt trots: ‘We hebben land langs de hele Middellandse Zeekust van Spanje, van Tarragona tot Huelva. Elk gebied heeft zijn eigen kracht. In Castel- lon groeien de beste mandarijnen en dan met name het clemenules-ras, in Valencia en Andalusië de lekkerste sinaasappelen.’ Emilio weet precies wanneer de vruchten rijp zijn. Dat is per mandarijnenras verschillend. ‘Ik zie het aan de kleur, maar we meten bijvoorbeeld ook het suiker- gehalte. Alles hangt af van het klimaat, de wisselingen in temperatuur, de vochtig- heid en de zonuren. In deze omgeving zijn over het hele jaar gemeten geen grote temperatuurverschillen, dat zorgt ervoor dat de mandarijnen beter rijpen.’


Even proeven Mandarijnen zijn overal ter wereld populair. Ze hebben veel smaak, bevatten vitamine C, zijn sappig, lekker fris en makkelijk te eten. In december stijgt de vraag in Nederland enorm en dan vooral naar de soort clemenules. Emilio: ‘We hebben veel verschillende soorten, elke soort is in een andere periode op zijn best. Clemenules hebben een verfijnde zoetzure smaak, clemenvilla’s zijn fel van kleur en vol van smaak, maar laten zich weer iets minder makkelijk pellen. Ten slotte de nadorcott. Die is dieporanje en heel sappig, ook heeft hij bijna geen pitjes. Dat is mijn persoonlijke favoriet. En ja, ik proef altijd zelf !’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83