praktijk 25
Op ACTA kan men de differentiatieopleiding tandarts- geriatrie volgen, in Groningen de masterclass gerodon- tologie. De theoretische modules op ACTA zijn ook los van elkaar te volgen. Informatie over het programma:
m.tromp@
acta.nl.
www.demondnietvergeten.nl
te nemen. Dan zie je wat er achterblijft, dat is zo slecht voor het tandvlees. Ik had laatst een meneer die graag zelfstandig wilde zijn en niet wilde dat ik in zijn mond keek. Dat accepteer en respecteer je dan. Ik denk dat het deels schaamte is, maar ook zelfstandigheid: angst dat wij het over gaan nemen. Ook kan het misschien betutte- lend overkomen als iemand aan je vraagt hoe jij je tanden poetst. Het is goed bedoeld, maar men kan ook denken: het is een van de weinige dingen die ik zelf nog kan. We zien soms mensen die al jaren niet naar de tandarts zijn geweest en daar een grote drempel bij ervaren. In samen- spraak met ons gaan ze dan vaak toch als ze horen dat we een tandarts hebben die gespecialiseerd is in ouderen.
Doortje Blumendal wijkverpleegkundige Buurtzorg Hilversum
VEEL ALERTER
Ik vond het in het begin heel lastig om de mondzorg- screening aan de werkzaamheden toe te voegen, want je hebt een strakke planning en zo’n screeningslijst invullen kost gewoon tijd. Ik denk dat we er nu zo’n tien minuten mee bezig zijn. Die tijd moet je daar ook voor nemen. Het grappige vind ik dat het ook andersom werkt: nu ik die screeningslijst invul, ben ik veel alerter op mensen. Daarvoor dacht ik wel eens: ‘ze doen het zelf maar’, maar het is echt onderdeel geworden van de routine. Dat zie ik bij andere collega’s ook. Als ’s avonds het eten voor een cliënt in de magnetron staat, doe ik ondertussen de screening. Het is er echt bij gaan horen. Bij veel mensen is de mond toch vaak een vergeten deel van de dagelijkse verzorging. Toch vond ik dat veel mensen een goed verzorgd (kunst) gebit hebben. We vragen altijd of we bij iemand in de mond mogen kijken. Soms is het antwoord ‘nee’. Niet vaak hoor, misschien bij vijf procent van onze cliënten. Ik denk dat sommige mensen zich schamen om hun gebit uit te doen. We zien onze cliënten ook bloot, maar zonder gebit voelen ze zich misschien nog wel kwetsbaarder dan zonder kleren. Sommige mensen zijn niet te enthousiasmeren en dat zal altijd zo blijven. Wij zorgprofessionals vinden dat mensen goed moeten eten en aan tafel moeten gaan zitten, maar dan moet wel dat gebit goed zijn. Het gebeurt wel eens dat men- sen hun gebit even onder een kleedje schuiven als ze gaan eten, omdat het niet lekker zit.
Sytske van Woersem wijkverpleegkundige Buurtzorg Hilversum
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 72/20, 8 december 2017,
www.ntdigitaal.nl
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 72/20, 8 december 2017,
www.ntdigitaal.nl
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52
