interview 15
“ Je eed is je beroepsethiek in een notendop”
CV
Jos Kole (1968) Studie: studeerde theologie in Kampen en fi lo- sofi e in Utrecht. Is gepromoveerd in de ethiek. Werk: docent en onderzoeker bij diverse uni- versiteiten en hogescholen. Specialiseerde zich in de beroepsethiek. Sinds vier jaar verbonden aan IQ Healthcare, een afdeling van het Rad- boudumc in Nijmegen die ethiekonderwijs verzorgt voor studenten geneeskunde, biomedi- sche wetenschappen en tandheelkunde.
bij men wel eens vergeet hoe gedrag is ontstaan. Verder is gezondheid een bijna absolute waarde geworden. Dus gaan we meer en meer collectief bepalen dat iedereen zijn levensstijl moet aanpassen. De individuele vrijheid van patiënten om hun eigen leven te leiden kan daar- mee in het gedrang komen. Wie ben jij, dat je een ander mag voorschrijven hoe hij moet leven? De tandarts heeſt de plicht om de patiënt goed in te lichten, maar hoe dwingend of drukkend mag of kan hij zijn in het overtuigen om echt een andere leefstijl te gaan volgen? Daar zijn geen wet en en regels voor. Ook hier moet je kunnen uitleggen hoe je met een patiënt bent omge- gaan.”
Ethiek is wel heel erg maatwerk, begrijp ik… “Zeker, het gaat om de moed om iets aan de orde te stellen, om maat houden en een goed inschat ings- en oordeelsvermogen. Die ontwikkel je door met elkaar over kwesties te spreken. Als professional oordeel je namelijk, als het goed is, niet op basis van subjectieve uitgangspunten. Als je vindt dat iets niet deugt, kun je er niet mee aankomen dat het ‘niet goed voelt’. Daar- mee maak je jezelf kwetsbaar. Je hebt redenen en argu- menten die verwijzen naar uitgangspunten die we delen en die verwijzen naar zaken waaraan we recht willen doen. De taal van moraal is een gedeelde taal. De
afgelegde eed is niet iets subjectiefs. Die geeſt aan waar je samen voor staat en waar je op mag worden aange- sproken. Je eed is je beroepsethiek in een notendop.”
Lopen tandartsen bij het overleggen over patiënten of het delen van ervaringen niet snel aan tegen de grenzen van het beroepsgeheim? “Het beroepsgeheim noem ik het kroonjuweel van de beroepsethiek. Je moet er alert op zijn. Je moet heel goed voor ogen houden wat er op het spel staat. Wat mag ik wet elijk en hoe pak ik het aan? Overleg is geen probleem als een collega tot hetzelfde behandelende team behoort. Voor overleg met andere zorgverleners heb je in principe toestemming nodig van de patiënt. Je mag casuïstiek delen met collega’s als je geen tot de patiënt herleidbare gegevens ventileert. Alles over de patiënt is van de patiënt. Door recht te doen aan het beroepsgeheim investeer je in je relatie met je patiënt. Een testvraag is hoe jij het zelf, als patiënt, zou vinden als een ander, bijvoorbeeld je tandarts, over je praat zonder dat je het weet. De vertrouwensrelatie met de patiënt is zeer kostbaar en staat op het spel. Als mensen je niet vertrouwen, vertellen ze je niet alles en kun je geen maatwerk meer bieden. Vertrouwen is het smeer- middel voor een goede intermenselijke en professionele relatie. Ethiek is eigenlijk relatiebeheer.”
NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 71/19, 25 november 2016,
www.ntdigitaal.nl NEDERLANDS TANDARTSENBLAD jaargang 71/19, 25 november 2016,
www.ntdigitaal.nl
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52
