WEEK 30-31 27 JULI 2016


Natuurlijk varen vrouwen altijd al met het schip waar ze op wonen en steeds vaker zien we een vrouwelijke kapitein, een stuurvrouw en vrouwelijke matrozen. Maar op de wal was er tot voor enkele jaren geleden, nauwelijks een vrouw te bekennen in de scheepvaartwereld. Op de vrouwelijke minister na, want die post wordt al de- cennialang door vrouwen bezet. De laatste jaren verandert dat snel en zien we va- ker vrouwen op cruciale posities: de directeur van het Amsterdamse Havenbedrijf, de directeur van BLN/ESO, de voorzitter van ASV, allemaal vrouwen. Het Noord-Hol- lands Kanaal springt eruit: drie vrouwelijke havenmeesters op een rij: Amsterdam, Alkmaar en Den Helder. Drie vrouwen van stavast, die dezelfde ti- tel dragen, maar die toch heel verschil- lende banen hebben. Hieronder deel 1 van een korte zomerserie.


Door Tina Reinders


het bericht binnen dat Olympisch zwemmer Maarten van der Weijden een zwembad ging openen en vanaf de Zaanse Schans naar Schagen wilde zwemmen. Ondertussen wa- ren er ook flyboarders bezig en de brandweer hield een demonstratie met een blusboot. Dan probeer je dat te regelen zodat ieder- een z’n ding kan doen en alles veilig is en de stremming die nodig is voor de wandelaars toch niet te lang duurt”.


Beroepsvaart “Ik stem alles altijd zo af dat de beroepsvaart er altijd doorheen kan. Dat is onze opzet. Wekelijks zijn er evenementen op het water, maar de brugwachters en de havendienst zorgen er altijd voor dat binnenvaart er door- heen kan. Er komt natuurlijk ook niet zoveel beroepsvaart door de stad maar wat er komt, dat moet door kunnen. Op een zaterdag komen er gemiddeld zo’n vier door. Dat zeggen we van tevoren ook tegen de or- ganisatie van de evenementen, zodat een


wedstrijd even stilgelegd kan worden. De brugwachters weten wie er aankomt en kun- half uur van tevoren marifoon doorgeven een schip langs-


komt”.


natuurlijk nen een via de


hoe laat er


Het werk is een samenspel Facturering, verordeningen aanpassen, advi- sering; allemaal onderdeel van het dagelijkse werk. Het netwerk aan de wal en het onder- houden van alle contacten ziet Jackelien als haar belangrijkste taak. Continu is ze in over- leg met de gebruikers van de haven, maar ook met de gemeente, de provincie, BLN-Schutte- vaer, de bedrijven en alle vaarwegbeheerders in de regio. “Stel dat er een stremming komt voor werkzaamheden, dan probeer ik een oplossing te vinden om te zorgen dat er wel doorvaart mogelijk is. Tegelijkertijd zorg ik dat er ruimte is om te wachten. Of ik bel met de bedrijven. Is de stremming lang, dan vraag ik bijvoorbeeld aan de huisvuilcentrale of een cruiseschip bij hen mag aanleggen en of de passagiers dan vast van boord mogen”. Wanneer het remmingwerk moet worden aangepast of een kade verlaagd moet wor- den, dan gaat dat in samenwerking met de afdeling kunstwerken van de gemeente. Deze afdeling is verantwoordelijk voor het nau- tisch technische gedeelte van de haven van Alkmaar en ook de brugwachters vallen onder deze afdeling. Jackelien praat overal mee. “Een aantal jaar geleden kwam er hier aan de Bierkade een nieuwe steiger. Er moesten nog wiggen op de meerpalen en inmiddels weet ik dat ik dan even op moet letten. Inderdaad kwam de aannemer aanzetten met joekels van wiggen. Dat is helemaal niet nodig en ook niet mooi. Dan overleg ik, maak een voorbeeldje en nu zijn er mooie, passende wiggen”.


11


Loopbaan Jackelien is haar loopbaan begonnen bij de politie en via enkele omzwervingen bij gemeente terecht gekomen. Haar ervaring bij de politie komt haar goed van pas: “je moet sterk in je schoenen staan, in de openbare ruimte praktisch kunnen zijn en te allen tijde moet veiligheid voorop staan. En je moet graag service verlenen. Mensen moeten gewoon kunnen binnenlopen of even kunnen bellen als ze met hun boot binnenkomen. Een flinke dosis mensenkennis is ook handig: je weet nooit wat je aantreſt. Je hebt in deze baan met mensen in allerlei situaties te maken. Mensen kunnen opeens compleet ontploffen omdat ze voor de brug moeten wachten. Of er is heel veel spanning aan boord en dan kan je ze beter rustig even laten dobberen”. Affiniteit met water is natuurlijk een eerste vereiste voor een havenmeester en Jackelien heeſt de vaarbewijzen I en 2, Nautop en Marifoon. Dat is voldoende: de Alkmaarse havendienst doet alles op de fiets en heeſt geen eigen bootje. Mocht het echt nodig zijn, dan hebben de politie van Alkmaar en de brandweer van Akersloot boten.


Riviercruisevaart Er komt dan wel niet zo heel veel binnenvaart in Alkmaar, de laatste jaren is de cruisevaart enorm in opkomst. De riviercruises zijn zowel de schepen die over de Rijn gaan maar vooral schepen die van Amsterdam naar Den Helder varen via de Zaanse Schans, de bollenstreek, molens en de kaasmarkt naar Texel en dan terug via Hoorn en Volendam naar Amster- dam. Passagiers hebben fietsen aan boord om overdag de omgeving te verkennen. Het Mps Serena en het Mps Angela Esmee


komen allebei één keer per week. Vanwege de stremming bij de Wilhelminasluis in Zaan- dam komen de grootste riviercruiseschepen momenteel niet naar Alkmaar. Het Noord-Hol- lands Kanaal is een Klasse IV traject. Dat betekent dat grotere schepen elke keer dat ze in Alkmaar komen, toestemming moeten vra- gen aan de provincie. Zoals de Henry Dunant, die 97 meter lang is en heel wat manoeuvres moet uitvoeren voor de Kanaalkade bereikt is. De kapitein van de Henry Dunant, Joke Raaijmakers, draait het schip bij het Zeglis en vaart dan achteruit Alkmaar binnen. Twee scherpe bochten door, langs het pontje en door de Friesebrug, om dan aan de Kanaal- kade aan te leggen. Dat vereist vakmanschap en ervaring. Vakvrouwschap dus eigenlijk. Riviercruiseschepen en binnenvaartschepen kunnen in Alkmaar in het centrum van de stad liggen, aan de Kanaalkade en aan de Voormeer. Makkelijk om even boodschappen te doen en op loopafstand van de wekelijkse kaasmarkt. Op deze ligplaatsen staan ook de water- en elektravoorzieningen . De gemeente is bezig powerlocks aan te leggen, omdat dat een gewenste uitbreiding is van de huidige faciliteiten. Jackelien: “We hebben veel mogelijkheden om schepen neer te leggen. We hebben geen echte haven, maar voldoende ligplaatsen langs het kanaal en in de stad. We zijn heel flexibel, gewoon zoals het uitkomt. Neem bijvoorbeeld de Turfhaven, daar kan een klein binnenvaartschip ook prima liggen. Om daar te liggen moet je wel een goede schipper zijn. Er zijn schippers die we de Turfhaven liever niet als ligplaats aanbieden, maar goede schippers van bijvoorbeeld het varend erfgoed liggen daar graag”.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32