WEEK 06-07 10 FEB 2016


Oud idee opnieuw toegepast


WAAR LIG JE?


Kanaal van Berry op zolder GÉ VAN DE ZON


De familie Verboom van de Wendy Dua heeſt deze ruimschotten sinds kort in gebruik. Vanwege het enkelwandige ruim van dit schip zijn de ruimschotten in een ‘sluisdeurconstructie’ geconstrueerd.


John Verboom van de Wendy Dua en Hein Danser van de Itasca va- ren al jaren voor Water-Land Bevrachtingen BV uit Franeker, een bevrachter die zich heeſt gespecialiseerd in het transport van onder andere constructiedelen. Vanwege de omvang van deze delen gaan deze delen via binnenschepen naar de plaats van bestemming. Maar ook op binnenvaartschepen kunnen deze volumineuze objecten de schippers problemen opleveren. Zelfs met de ballasttanks en bunkers vol, kan de lading soms niet onder een brug door. Ballast zetten in het ruim kan ook al niet vanwege de lading, dus werd er gezocht naar een andere mogelijkheid.


ERIK PENNEKAMP


In de zeevaart, maar ook in de binnen- vaart, is er wel eerder gebruik gemaakt van verplaatsbare ruimschotten, maar deze hadden toch vele beperkingen. Bijvoor- beeld in de handelbaarheid vanwege het gewicht of de grootte, of de ruimschotten waren niet waterdicht genoeg. Het idee van de verplaatsbare ruimschotten liet John Verboom en Hein Danser niet los. Zij hebben het concept zo aangepast dat het een grote toegevoegde waarde heeſt. De oplossing is eigenlijk simpel en goed toepasbaar. Twee ijzeren ruimschotten hebben aan de zij- en onderkant een roestvaststalen profiel, waar een dikke rubberen strip zit. Door het gewicht van de ruimschotten, zakken ze zover in het rubber dat de onderzijde ‘water- dicht’ is. Kleine ‘deukjes’ in de buikdenning worden hier ook mee afgedicht. Door de ruimschotten schuin te plaatsen zoals dat bij sluisdeuren het geval is, duwt het water de ruimschotten als het ware tegen elkaar en klem tegen de keerspanten, waardoor ze rondom afdichten. De ruimschotten zijn demontabel en op meerdere plaatsen in het ruim te gebruiken. Wanneer de ruimschot- ten niet worden gebruikt, kunnen ze met de luikenwagen van hun plek worden gehesen en elders worden opgeborgen.


Het conceptidee hebben Kees Burger en John Verboom verder uitgewerkt. Kees Burger heeſt de opdracht gekregen om deze ruimschotten te fabriceren en bij scheeps- werf de Toekomst in Waspik zijn de ruim- schotten geplaatst. De ruimschotten zijn enkelwandig en wegen circa 1500 kilogram, waardoor ze met de luikenwagen prima te verplaatsen zijn. Ze zijn gemaakt van MC700 staal. Dit wordt in de volksmond ook wel ‘verbeterde Hardox’ genoemd. De ballast- capaciteit is met de ruimschotten enorm toegenomen, waardoor de kans op schades, door bijvoorbeeld lage bruggen, aanzienlijk afneemt, maar ook bijvoorbeeld bij lage


waterstanden. Vanwege de diepgang kan het schip op de rivier zonder ballast varen en op de kanalen met ballast. Door optimaal gebruik te maken van de ruimschotten, kun- nen de constructiedelen op de meest ideale plaats in het ruim geladen worden, zodat het schip, zowel op het kanaal in ballast of op de rivier zonder ballast, zo veilig mogelijk haar reis kan vervolgen.


De familie Verboom van de Wendy Dua heeſt deze ruimschotten sinds kort in gebruik. Vanwege het enkelwandige ruim van dit schip zijn de ruimschotten in een ‘sluis- deurconstructie’ geconstrueerd. Met deze constructie worden de krachten evenredig over de keerspanten verdeeld. Er zijn meer- dere plaatsen in het ruim waar de ruim- schotten op een borgplaats kunnen worden geplaatst. De Itasca heeſt een dubbelwandig ruim en heeſt daarom een ruimschot uit één deel. Hein Danser heeſt dit ruimschot zelf uitgedacht en door scheepswerf Wout Liezen in Meppel laten maken en plaatsen. Voor de optimale afdichting van dit schot, is er een luchtslang geplaatst over het ge- deelte waar ruimschot en ruim met elkaar in contact komen. Met een compressor wordt er 1 Bar druk op de slang gezet, waardoor deze een perfecte afdichting geeſt. Ook dit schot kan middels de luikenwagen ver- plaatst worden.


Maar ook als separatieschot tussen twee verschillende ladingsoorten is een mogelijke toepassing. Hiermee kan een binnenschip met één ruim toch meerdere losse partij- en laden. Het beste van twee werelden. Door het toepassen van nieuwe ideeën en modernere materialen zijn de ruimschotten sterker, lichter en sluiten beter af. De toepas- singen zijn legio, de voordelen ook. De logis- tieke afhandeling van eventuele ballastla- ding is er niet meer, en de vervoersgarantie is hiermee geoptimaliseerd. De schepen zijn dus nog beter inzetbaar geworden door bestaande systemen te moderniseren.


Omdat stadjes en dorpjes in Frankrijk weinig vertier bieden, wordt er veel georgani- seerd om het gevoel van saamhorigheid te versterken. Zo is er op 21 juni het Fête de la musique en natuurlijk viert het hele land op de 14de juli het ontstaan van de republiek. Er zijn ook veel plaatselijke feesten, zoals het feest van de reuzen in Douai, het rood fruit feest in Noyon, het rijstfeest in Arles en het knoflookfeest in Arleux, om er maar een paar te noemen. Bovendien heb je in Frank- rijk een ongelooflijke hoeveelheid markten. Op zondagochtend zijn de markten het meest uitgebreid en is het voor menige Fran- se onderdaan een ontmoetingsplek waarna er vaak ‘s middags uitgebreid (met elkaar) gegeten wordt. Naast de ‘gewone markten’ zijn er de brocantes waar het vooral om antiek en curiosa gaat, maar waar men net zo goed de aardbeien uit de tuin of de rabarber verkoopt, de marché-aux-puces (vlooienmarkten), de vide-greniers (koffer- bak verkoop), en de markten vooral gericht op de professionals. We zagen zelfs een aankondiging van een vide-péniche: oſtewel ‘het opruimen van een schip’: een markt waar allerlei scheepsartikelen verkocht wor- den. Vaak is de plaatselijke horeca enthousi- ast aanwezig en soms zijn er proeverijen van diverse wijnen of kazen. Het leukst zijn de markten rond een kasteel of landhuis op het grasveld. Bij het prachtige kasteel, dat een beschermd monument is uit de twaalfde eeuw, compleet met slotgracht, wasplaats en molen bij Bannegon (departement Cher)


zien we zo’n veld. Het rijtje keurige toiletten maakt duidelijk dat dit terrein voor evene- menten gebruikt wordt maar als wij er zijn wordt er alleen onder luid gejoel pétanque gespeeld door enkele van de slechts 264 inwoners die dit dorp telt. Rond het kasteel en de slotgracht lopend spreken de diverse ophaalbruggetjes, de verschillende bouw- stijlen, de torens en de binnenplaats tot de verbeelding, maar het is in particulier bezit dus ontoegankelijk voor de nieuwsgierige bezoeker. Dus zakken we af van de Berry richting Allier waar we op zo´n vide grenier stuiten. Vide grenier betekent: de zolder leegmaken. Dan weet je dat er van alles en nog wat van die zolders komt, maar dat het meestal datgene is wat daar niet voor niets ooit beland is. Als wij zo’n markt rondlopen lijkt het soms alsof men ’s ochtends de vensterbank heeſt leeggehaald, dat gezellig mee naar de markt neemt, daar al keuve- lend met de buren de dag doorbrengt en aan het eind van de dag dezelfde spullen weer inpakt om ze weer op de vensterbank te plaatsen. Zo is iedereen er weer eens een dagje uit en zijn de spullen afgestoſt weer op hun vertrouwde plekje. Toch struinen we langs al die oude cd’s, muf ruikende kleding, afschuwelijke vazen en talloze kitscherige beeldjes op zoek naar iets wat ons positief kan verrassen. En zo vinden we hier nog een kleinood: een prachtig boekje over het kanaal van Berry, gloed- nieuw uit 1998. Vol foto´s en verhalen. Goed voor een vervolg van onze speuractie over en naar dit verdwenen kanaal. Wordt vervolgd….


25


Carrière


Yvonne van der Laan is op 1 februari in dienst getreden bij het Haven- bedrijf Rotterdam als directeur Procesindustrie & Massagoed. Van der Laan (44) heeſt ruim twintig jaar ervaring in de petrochemie, waarvan de laatste twaalf jaar in diverse managementfuncties. Zij volgt Bas Hennissen op die eerder in 2015 vertrok.


De Raad van Toezicht van de STC-Group heeſt Astrid Kee (1959) be- noemd tot lid College van Bestuur. Astrid Kee begint op 1 maart en volgt Marjolein Jansen op die eind vorig jaar vertrok naar de Vrije Universiteit Amsterdam. Astrid Kee heeſt ruimschoots haar sporen in het maritieme cluster verdiend. Zij was de afgelopen jaren directeur operations bij Koninklijke De Vries Scheepsbouw en werkte daarvoor als Rijks- havenmeester Noordzeekanaal gebied en Havenmeester Amsterdam. Daarnaast heeſt zij jarenlang een bijdrage geleverd aan de Bedrijfstak- commissie Scheepsbouw van de STC-Group.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34