Een rauwe wond in W


Ruim zes jaar geleden schudde de aarde in Midden-Italië. De desastreuze gevolgen zijn in de regio Abruzzo nog altijd meer dan zichtbaar. In de hoofdstad L’Aquila keert het leven langzaam weer, maar volledig herstel zal nog vele jaren duren.


at doen we? Glaasje in de late middagzon bij de camper, of nog even naar het dorp dat daar zo uitnodigend ietsje


boven de camping ligt? Castelnuovo, Abruzzo. Een van die duizenden stokoude in zichzelf verscholen dorpjes, waar Italië zo rijk aan is. De geschiedenis druipt er van de gevels, echoot nog wat na in de steegjes en altijd is er wel een terras of een bankje waar de oude mannen van het dorp de dingen van deze ook bijna weer voorbije dag doornemen. En die van de vorige dag en van vorige weken en maanden. De tijd heeft er geen haast. Zo’n dorp dus. We gaan. Als het een beetje meezit, hebben ze er wel een vino bianco. En zo niet, dan hebben we in elk geval gezien waar we deze stralende dag in mei 2012 terecht zijn gekomen.


64 | Kampeerauto nr. 2/2016 NKC


De hoofdweg zag er daarnet vanuit de camper nog redelijk uit, althans voor Zuid- Italiaanse begrippen. Het zijweggetje omhoog naar het centrum van Castelnuovo is al een stuk beroerder: scheuren in het asfalt, vrij spel voor gras en beginnend struikgewas. De eerste schuren en huizen. Onbewoond, lijkt het wel. Verbrokkeld pleisterwerk, losgeraakte stenen onder aan de gevels, vuile, gebarsten ruiten.


De hoek om


Niet geheel ongebruikelijk in dit deel van Italië, waar onderhoud met heel kleine letters wordt geschreven. Geen mens op straat, zelfs geen hond, geen kat. De steeg sukkelt richting centrum. De hoek om. Er is geen terras, geen bankje. Er zijn geen oude mannen. De dorps- straat ligt bezaaid met puin. Een kinderfi etsje geplet onder een brok steen, versplinterd


meubilair hangt uit de huizen als de ingewan- den uit een slachtvarken. Daken zijn ingestort, eeuwenoude balken geknakt. Muren zijn opengereten. In de verte hangt op de verdie- ping een radiator doelloos in de lucht. Hier moet, gezien de gebarsten tegelwand, ooit de badkamer zijn geweest. Voorzichtig lopen. Glas knerpt onder je voeten. En dan dringt het langzaam door. We zijn bij toeval - op weg naar huis vanuit Puglia, nog verder zuidwaarts - in het gebied rond L’Aquila terecht gekomen. L’Aquila, de hoofd- stad van de regio Abruzzo, werd in de nacht van 5 op 6 april 2009 getroffen door een zware aardbeving. Ook in de wijde omgeving schokte de aarde. Er vielen 309 doden. Ruim duizend mensen raakten gewond. Vele tien- duizenden waren van het ene op het andere moment dakloos. De schade was enorm. En is


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84