varia
Effect geweerschoten op vogelsoorten
Meer onderzoek van BIJ12. De uitvoeringsorganisatie van de provincie liet ook onderzoek doen naar het (verstorende) effect van geweerschoten op (beschermde) vogelsoorten in en rond natuurgebieden. Het onderzoek werd uitgevoerd door onderzoeksbureau Altenburg & Wymenga en Sovon Vogelon- derzoek Nederland. De onderzoekers hebben alle beschikbare informatie uit literatuur bijeengebracht en geanalyseerd. Daarvan is bepaald welk type verstoring op kan treden en hoe die in het veld is waar te nemen. Er is onderscheid in directe effecten na het lossen van het schot (opkijken, opvliegen, wegvliegen) en effecten op de populatie (het verlaten van nesten en geschikt leefgebied, verlies van conditie vanwege veelvuldig opvliegen en afname van de populatie in algemene zin).
aangesproken
dorien van dijk Teamleider
communicatie bij de Jagersvereniging
foto anoeska vermeij ‘DIVERSITEITSDRIFT’ foto pavel rodimov
Rond twee natuurgebieden in Noord-Holland hebben de onderzoekers gedurende twee winterperioden in het veld het gedrag van vogels geobserveerd terwijl een jager in de lucht geweerschoten loste. Er is gekeken naar de afstand tussen de vogels en de jager en de reactie van de vogels (niets doen, opkijken en opvliegen).
VEEL VARIATIE De onderzoekers hebben in totaal het gedrag van 28 vogel- soorten kunnen bestuderen. De belangrijkste soorten zijn grauwe gans, wilde eend, smient, kolgans, brandgans, nijlgans en bergeend. Er zit veel variatie in de reacties van vogels op het schot. Sommige soorten reageren sneller dan andere soorten. Ook binnen een soort is veel variatie te vinden. Ganzen kunnen op 50 meter blijven zitten, maar ook op 800 meter afstand nog opvliegen. Vogels in grote groepen vliegen eerder op dan vogels in kleine groepen. Ook omgevingskenmerken zoals windrichting, vegetatie en achtergrondgeluid zijn van invloed. Kortom, het blijkt lastig om de grote variatie van de reacties op het schot goed te verklaren. Voor de vastgestelde variatie in reacties is het niet mogelijk om een eenduidige afstand per soort te bepalen waarmee negatieve effecten op de soort en de instandhou- dingsdoelstellingen kunnen worden uitgesloten. Bron: Bij12
Meer diversiteit of inclusiviteit. Onze maatschappij is er maar druk mee. De berichten hierover in de media volgen elkaar in rap tempo op. In het Eindhovens Dagblad stond twee weken geleden dat elf elfes van de bekende attractie ‘Droomvlucht’ in de Eſteling een andere huidskleur hebben gekregen. Kort daarvoor haalde de Roald Dahl Foundation, vernoemd naar de legendarische Britse schrijver van onder meer Sjakie en de Chocoladefabriek, De Grote Vriendelijke Reus (De GVR) en Mathilda, de nationale pers. In de herdruk van de populaire kinder- boeken zijn honderden wijzigingen aangebracht. Het ging om aanpas- singen waar anderen aanstoot aan zouden kunnen geven, zoals verwij- zingen naar ‘dik’ of ‘lelijk’. De kinderboeken moesten zogezegd meer ‘van deze tijd’ worden gemaakt, om ze verkoopbaar te houden. Ook wij ontkomen niet aan de ‘diversiteitsdriſt’ en hang naar inclusiviteit van onze huidige maatschappij. Waarschijnlijk daarom wordt ook het faunabeleid steeds verder gedecentraliseerd, dat levert tenminste een lekker divers beeld op, want logisch is het lang niet altijd. Collega-jagers met jachtvelden in de verschillende provincies kunnen erover meepraten. Je hebt onderhand een Excel-sheet nodig waarop je alle varianten van ontheffingen en mogelijkheden tot schadebestrijding kunt bijhouden. Tegelijkertijd zien we ook dat ‘de maatschappij’ steeds sneller ergens aanstoot aan geeſt.
Mensen willen geen leed meer zien, vooral geen dierenleed. Het hele verwerkingsproces van vee tot consumptievlees is netjes verstopt achter een dikke muur. We willen het niet zien, maar wel genieten van een lekker stukje vlees op het bord. Het gebrek aan realiteits zin en geen verantwoordelijkheid durven nemen, lijkt steeds meer de norm te worden. Het veranderen van kinderboeken en het overschilderen van elfes komt dan misschien wel tegemoet aan de wens voor meer diversiteit en inclusiviteit, maar het willen wegnemen van mogelijk aanstootgevende situaties slaat volledig door en is niet bevorderlijk voor de broodnodige realiteitszin. Diversiteit is straks een containerbegrip dat waarschijnlijk in elke sector in de top drie van meest gebruikte woorden staat. Ook in de groene sector. Terwijl we allemaal weten dat die diversiteit in de natuur er niet vanzelf komt in Nederland. Het beschermen van de zwakkere soorten, de zorg voor bosverjonging, het voorkomen aan schade aan de landbouw: het vraagt veel inspanning en kennis van de natuur. Wij leveren die inspanning vanuit onze passie en beschikken over die kennis. Hopelijk biedt het nieuwe politieke landschap straks wat meer realiteitszin. En wat mij betreſt kan dat soms best hand in hand gaan met de diversiteitswens: neem bijvoorbeeld het uitbreiden van de wildlijst met diverse wildsoorten. Dat zou al een mooie stap zijn. •
maart 2023 - #3 |
| 7
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52
