search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
verenigingsnieuws


LEZER AAN HET WOORD


Wat vindt u eigenlijk van een bepaald onderwerp of artikel dat in de Jager werd gepubliceerd? De redactie is geïnteresseerd in uw mening, mits deze natuurlijk leesbaar en inhoudelijk verwoord is. Heeſt u een aanvulling op een artikel, een compliment of een kritisch tegengeluid? Laat het ons weten via redactie@jagersvereniging.nl. De redactie maakt een selectie uit het aanbod en het betreſt een persoonlijke opinie.


John Halmans (lid van de Jagersvereniging en als natuurgids al vele jaren betrokken bij het IVN Vijlen/Vaals) pleit voor een ander beleid ten aanzien van de wolf.


foto pixabay Wolf aan de Wandel


De wolf heeſt zich teruggemeld in een land dat sterk afwijkt van waaruit het rond 1875 verdween. Het land herbergt inmiddels 18 miljoen mensen die in steden en dorpen wonen die in de afgelopen 150 jaar een explosieve expansie hebben ondergaan. Ook de functie van de ‘buitengebieden’ is veranderd. De bezoekersdruk is inmiddels zo groot dat er niet alleen regels nodig zijn om flora en fauna te beschermen, maar ook om de co-existentie van verschillende groepen recreanten, zoals wandelaars, ruiters, trimmers en mountainbikers, in goede banen te leiden. In het huidige wolvenbeleid staat de onvoor- waardelijke bescherming van de veestapel middels afscherming centraal. Door het gedomesticeerde dier minder toegankelijk te maken, zo is de gedachte, zal de wolf weer het wild opzoeken en de weide links laat liggen. BIJ12 adviseert daarvoor een heel pakket van maatregelen: visuele verstoring middels fladderlinten, ophokken van dieren, verplaatsbare stroomgeleide afrasteringen, permanente gaasrasters met een hoogte van 140 cm en zogenaamde kudde waakhonden. Ongetwijfeld zal een dergelijk rigoureuze en verstrekkende interventie in het (Limburgs) landschap effect sorteren, maar zulke


maatregelen hebben ook onvoorziene en mogelijk onomkeerbare gevolgen voor reeds gevestigde fauna. Voor grotere zoogdieren zoals dassen, vossen, reeën en zwartwild zijn de rasters vrijwel ondoordringbaar en blokkeren ze oeroude wissels. Of erger nog, dieren raken erin verstrikt met een pijnlijke dood tot gevolg. Ook de aantasting van het landschap door deze rasters is niet te onderschatten. In het hele land worden momenteel kilometerslang wolfwerend raster geplaatst, voor een deel voorzien van schrikdraad. De laatste relatief vrije natuur wordt kunstmatig afgekaveld in de naam van natuurbeheer. Goed natuurbeheer is alleen niet gebaat bij een exclusieve focus op één diersoort, maar vraagt om een holistisch perspectief en soms moeilijke besluiten.


Is het niet verstandiger de wolf in zekere zin tegen zichzelf in bescherming te nemen? Is een beleid zoals het momenteel voor zwartwild geldt, met leef- en nul-optie gebieden, niet realistischer en beter voor het buitengebied waar natuurbeheer, recreatie en exploitatie in de vorm van landbouw en veeteelt op elkaars lip zitten? Hoogste tijd dus voor ander beleid nu het nog kan. Bijvoorbeeld door te faciliteren op die plaatsen waar voorwaarden voor blijvende


vestiging van de wolf nog enigszins aanwezig zijn. De Veluwe, een enkel gebied in het oosten van ons land en de Oostvaardersplassen schijnen volgens deskundigen in beginsel geschikt. Maar laten we ook de moed hebben om uitzwervende jonge wolven buiten die mogelijke kerngebieden daadkrachtig te weren door vangen of desnoods afschot. We kunnen ook accepteren dat met grote regelmaat gedomesticeerde dieren ten prooi vallen aan de wolf om vervolgens hun eigenaren ruimhartig te compenseren, maar het huidige beleid om een heel het land met rasters, optische- en akoestische afweermiddelen en kuddehonden wolf-proof te maken ten gunste van een enkele soort is verwerpelijk en een goed voorbeeld van het paard achter de wagen spannen.


John Halmans


Voor een plek in deze rubriek kunt u een ingezonden brief mailen naar: redactie@jagersvereniging.nl (max. 550 woorden). De redactie houdt zich het voorrecht om brieven niet te plaatsen of om deze in te korten.


48 |


| maart 2023 - #3


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52