PASEN I 58
In onze streken, waar vier seizoenen zijn, is die cirkel van leven en dood te zien in de natuur. Hoe oud je ook wordt: de explosie van kleur en licht in de lente blijft een verrukking, na het grijze en doodse van de winter. In tal van Euro- pese culturen werd het begin van de lente het moment om dit wonder te vieren. Dit bewust- zijn is in de geschiedenis samengegaan met de joodse en de christelijke viering van Pasen.
Hoop op verlossing Toen Jezus samenkwam met zijn leerlingen om het laat- ste avondmaal te vieren, daags voor hij werd gemarteld en vermoord, vierden zij zoals alle Joden het begin van het feest van Pesach. Dit is het grootste Joodse feest en herinnert aan de uittocht uit Egypte. Onder leiding van Mozes bevrijdde God het volk uit zijn slavernij. Ze trokken dwars door de zee en in lange jaren door de woestijn, op weg naar het beloofde land.
Bij het Joodse Paasfeest wordt plat, ongerezen brood ge- deeld, ter herinnering aan de vlucht uit Egypte. Die vond zo plotseling plaats dat er geen tijd was om het deeg te laten rijzen. Ook het brood dat Jezus deelde was plat, ongerezen brood. Ongetwijfeld vertelde hij zijn vrienden het verhaal van de uittocht, voor hij het brood en de wijn zegende en deelde.
De leerlingen van Jezus gingen na zijn dood en verrijzenis begrijpen dat dit ook op zijn leven sloeg: hij moest door lijden en dood heen om tot nieuw leven te komen. Het Joodse feest van Pasen gaat immers ook gepaard met de hoop dat er een Messias zal komen om opnieuw het volk te verlossen.
De zondag na de eerste volle maan in de lente De eerste christenen bleven hun joodse Paasfeest vieren én Jezus herdenken. In de loop van de tijd gingen echter steeds meer niet-joden bij de christelijke gemeenschap- pen horen. Zeker is dat bij het concilie van Nicea (het huidige Turkije) in 325 na Christus besloten werd om de data van het joodse en christelijke Paasfeest los te kop-
Magazine van KBO-PCOB april 2020
pelen. Sindsdien valt het christelijke Paasfeest op de zondag na de eerste volle maan in de lente.
Het joods-christelijke verhaal is in de loop van eeuwen allerlei ver- bindingen aangegaan met Griekse, Romeinse, Germaanse en Noorse gebruiken. Deze hebben vooral met vruchtbaarheid te maken en met de hoop op een nieuw jaar met goede oogsten. In sommige streken wer- den de goden gunstig gestemd met mensenoffers, van wie het bloed over de akkers werd gesprenkeld. Een wat onschuldiger gewoonte die wel bewaard is gebleven, is het versieren van of spelen met eieren, symbool van vruchtbaarheid.
De paashaas overigens bestaat pas sinds halverwege de vorige eeuw in ons land. Het is waarschijnlijk een uit Duitsland overgewaaide manier om kinderen tot braafheid aan te moedi- gen: de haas verstopte alleen eieren voor de lieve kinderen.
Voor veel Nederlanders is Pasen vooral een gezellig voorjaarsfeest, dat soms gepaard gaat met de voorjaarsschoonmaak of een bezoek aan een meubelboulevard. Voor veel belijdende joden en christenen is het nog steeds het centrale feest, waarin gevierd wordt dat het leven sterker is dan de dood.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83
