INTERVIEW


gebeurde helemaal niets’ – tot ze uit- eindelijk bij een healer terechtkwam. ‘Die vrouw bracht me langzaam maar zeker terug naar mijn kindertijd. En toen ik daar eenmaal was, toen ik het helemaal doorvoelde, moest ik eerst vreselijk hard huilen. Het was net als- of ik dat kleine meisje had verraden. Die therapeute zei dat ik het creatieve deel had onderdrukt en het cogni- tieve deel verder had ontwikkeld, dat ik ook een burn-out had kunnen krijgen, maar dat ik dat moment gelukkig voor was geweest door te onderzoeken wat ik het liefst zou willen doen. Tijdens die sessies kwam ik op het idee om een koksopleiding


LEVENSLOOP BEKNOPTE


1969 Geboren in Zevenaar 1983 - 1988 Christelijk Lyceum Zeist 1988 Gaat geschiedenis studeren aan de universiteit van Amsterdam


1999 Berend wordt geboren 2002 Ties wordt geboren 2004 Neemt ontslag bij de Rabobank 2005 Wick wordt geboren 2008 Begint koksopleiding 2009 Start haar bedrijf Vergaderen aan de keuken- tafel


2009 - 2012 Kok in het EO-programma Het familiediner


2012 - 2015 Vaste kok zondagmiddagprogramma RTL4 Life4You


2013 Schrijft kookboek Aan de keukentafel 2016 Vaste kok SBS-programma Thuis op zondag 2016 - heden: werkt als tv-kok bij Tijd voor Max 2017 - heden: presenteert als tv-kok dagelijks programma Kook mee met Max


16 Magazine van KBO-PCOB april 2020


‘Alsof ik dat kleine meisje had verraden’


te gaan volgen. Ik zag mezelf bij mijn moeder in de keuken staan: als ik van die hobby nou eens mijn vak zou mogen maken… Dan moest ik dus de cultuur van zekerheidszoekers, de gouden kooi, verlaten. Na een paar sessies, toen alle leeuwen en beren uit de weg waren geruimd, was ik zover: ik kondigde mijn vertrek bij de bank aan. Ze vonden het wel stoer, geloof ik. Mijn naam kwam op het prikbord te hangen: Sandra Ysbrandy heeft een bijzondere stap gezet.’


Het besluit zorgde niet alleen voor een gevoel van bevrijding. Haar ou- ders, wist ze, zouden deze overstap niet kunnen waarderen. Ze had als oudste volgens het boekje geleefd en inderdaad: teleurstelling was nu haar deel. ‘Dat zit me, na al die jaren,


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83