24 WIELRENNEN
WOENSDAG 31MAART 2010
ZONDAG 94STE RONDE VAN VLAANDEREN
‘De Ronde van verkoop je niet.
DE ONGESCHREVEN FINANCIËLE WETTEN
In het peloton gelden financiële wetten die de koers mee bepaalden – zie de gesloten discussie tussen Maertens-De Vlaeminck, gisteren in deze krant – en nog altijd bepalen. Van het bod van drie miljoen – toen nog – Belgische frank van Phil Anderson voor de Ronde van Vlaanderen tot de gierige pin Cadel Evans. HANS JACOBS
WET 2
ZOEK EEN BONDGENOOT IN DE KOPGROEP
Museeuw flikt en wordt geflikt
Ronde van Vlaanderen 1994. Wat op het eerste gezicht een rechtvaardige, eerlijke millime- tersprint tussen vier mannen van eer lijkt, is een verhaal van flikken en geflikt worden. Eerst de feiten: wat een fantastische kopgroep dokkert over de Muur. Johan Museeuw, Gianni Bugno, Franco
Ballerini en Andrei
1988: Eddy Planckaert gaat achter Phil Anderson aan. ©archief
WET 1
ONTSNAPPING MET TWEE, DE WINNAAR BETAALT
Eddy Planckaert weigert drie miljoen
Ronde van Vlaanderen 1988. Eddy Planckaert en Phil An- derson rijden op kop. De Aus- traliër polst Planckaert of hij een miljoen Belgische kluiten ziet zitten. Het uitgangspunt: liever samen strijden om het peloton voor te blijven in plaats van ieder voor zich en strijdend ten onder gaan als ze de eind- meet in het vizier hebben. Het principe: de winnaar betaalt de verliezer. Beiden aanvaarden. Tot Anderson achter de rug van Planckaert, in theorie de snelste van de twee, demar- reert in de slotfase. Planckaert laat zich niet verrassen. Tijd voor meer overtuigingskracht, denkt Anderson. Planckaert: ‘Anderson bood drie miljoen als hij mocht winnen. Wel, hij mocht honderd miljoen bieden, ik had nog geweigerd.’
‘De Ronde van Vlaanderen ver- koop je niet, nooit, en zeker niet als je zelf kunt winnen.’ Aldus José De Cauwer, voormalig ploegleider, ex-bondscoach en gepokt en gemazeld in de buik van het peloton. ‘Er moet na- melijk heel veel geld op tafel ko- men. In de praktijk is dat zelfs niet te betalen, omdat de win- naar van zo’n zege een paar jaar profiteert en bovendien moet delen met zijn ploegmaats.’ Zeg dus niet: ik verkoop een klas- sieker. Maar wel: samen stoem- pen en de winnaar betaalt. Hoe vaak wordt Wet 1 nu nog toegepast? De Cauwer:
‘Bij
sommige ploegen is het officieel verboden, en in elk geval moet je de geldsom delen. Natuurlijk gebeurt het af en toe nog, maar ik zeg niet dat het gangbaar is. Het gaat vaak om heel grote omstandigheden. In kleinere koersen gaat het er meer aan toe van: zoek het zelf uit. En het gebeurt ook veel gemakkelijker wanneer het verschil tussen de twee vrij duidelijk is, als de ene in theorie minder kansen heeft dan de andere. Dat was in dit geval Anderson.’
Tchmil overleven ook de Bos- berg, bestoken elkaar nadien met demarrages, maar trekken toch samen naar de streep. Mu- seeuw is in theorie de snelste. Maar hij laat zich lang insluiten, zo lijkt het, Bugno is intussen al vertrokken. Uiteindelijk komt Museeuw er toch uit, maar te laat: het scheelt zeven millime- ter. En nu de achtergrond: Mu- seeuw maakte een deal met Bal- lerini. Als hij de sprint aantrok voor Museeuw, kreeg hij naar zijn zeggen ‘een hoog bedrag’. Maar wat is hoog? Eén miljoen Belgische
frank? Museeuw:
‘Niet zoveel. Maar wel veel geld.’ Ballerini lijkt zijn belofte waar te maken, bij het aanzetten van de sprint speelt hij locomotief voor Museeuw. In plaats van te vlam- men blijft hij tuffen. Museeuw verbaasd, Bugno profiteert en schiet weg. Als een dood ge- wicht blijft Ballerini traag in de weg rijden voor Museeuw. Voor- aleer Museeuw doorheeft wat er aan de hand is, is het te laat. Wat blijkt? Bugno had al de diensten van Ballerini ingekocht. Mu- seeuw: ‘Dat was een enorme ont- goocheling, maar wel een wijze les.’
Museeuw weigert bod
Vijf jaar na de les, Ronde van Vlaanderen 1999. Met drie op een rij sprint een Belgisch su- pertrio voor de zege: Johan Mu- seeuw, Peter Van Petegem en Frank Vandenbroucke. De Peet
1994: Bugno klopt Museeuw en had eerst een akkoord met Ballerini. ©pn
1999: Museeuw weigert een bod van Van Petegem of Vandenbroucke. ©pn
wint, voor VDB en Museeuw. Wat
zich enkele kilometers
voordien voor het tv-scherm af- speelde: Van Petegem, Vanden- broucke en Museeuw spreken met elkaar.
‘Het klinkt zo’n
groot woord, maar het ging over het verkopen van de Ronde’, zegde Museeuw in het tv-pro-
gramma De
Flandriens. Dat
vraagt om uitleg. ‘Ik kreeg een bod. Ik heb geweigerd.’ Wie dat dan wel was? ‘Tja, het kunnen er
maar twee zijn, hé.’ Van Petegem ontkent noch bevestigt: ‘Iemand Johan een bod gedaan? Jawadde, dan moet ik met Johan nog eens om de tafel zitten.’ De kern van de zaak: een bondgenoot zoeken in een kopgroep met meer dan twee, kan soms lonen. De Cau- wer: ‘Maar ik ben er redelijk ze- ker van dat een monument als de Ronde nooit echt is verkocht, dat iemand zich bewust laat ver- liezen.’
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88