AKKERBOUW INTERVIEW


‘Strokenteelt is de pioniersfase voorbij’


Middelen werken niet meer of mogen niet meer, de biodiversiteit loopt terug, de bodem raakt verdicht. WUR-onderzoeker Dirk van Apeldoorn werkt aan de oplossing: strokenteelt.


Door Leo Tholhuijsen S


trokenteelt krijgt zachtjesaan voet aan de grond in de Nederlandse akkerbouw. Wageningen University & Research experimenteert er al een aantal jaren mee op de Broekemahoeve in Lely- stad en ook praktijkbedrijven schakelen over naar het systeem.


Dirk van Apeldoorn is vanuit Wageningen UR betrok- ken bij de strokenteelt. Ondanks dat nog veel wordt onderzocht en geëxperimenteerd, vindt hij dat het systeem de absolute pioniersfase wel voorbij is. Vol- gens Van Apeldoorn kan strokenteelt het antwoord zijn op verschillende problemen waarmee de akkerbouw kampt. “Het is een alternatieve weg die leidt tot goede opbrengsten en waardering vanuit de maatschappij. 40% van de ondergrond in Nederland is verdicht, we hebben te maken met droogte en het uitsterven van akkervogels. Nog intensiever boeren gaat ten koste van de bodem en daarmee van de toekomst. Met strokenteelt sla je een andere weg in. Een weg die meer biodiversiteit laat zien op de akker en die goede resultaten met plaag- en ziekte bestrijding laat zien met minder gewasbescher- mingsmiddel. Doordat het aantal insecten op de akker toeneemt, neemt ook de vogelstand toe.”


Wat is een strook?


“Een strook is een zo smal mogelijke strook gewas die je als zodanig nog kunt managen. Op plaatsen in China waar geen of alleen kleine machines zijn, is een strook 1 meter breed. Voor Nederland is 3 meter een soort ondergrens, al is er een bioteler die op anderhalve meter zit. Heeft ook te maken met de mechanisatie. Bij 3 meter zet je machines op spoorbreedte 3,15 meter. Altijd vaste paden. Aardappelen telen kan op 3 meter brede stroken. Suikerbieten ook. Afvoer product doe je dan via bunker


A14


of kipper op de strook ernaast. Uien op 4,5 meter, 3×1,5, dat is lastig. Dan naar 9 meter? Dat wordt te breed. Dan moet je gaan denken over ander uiensysteem. In Lely- stad kijken we naar 3,15 meter. Op landbouwbedrijf Erf in Zeewolde proberen we 6 meter uit. Uien worden vrij vroeg gerooid, vaak heb je dan nog geen rijstrook voor de kipper. Tenzij er graan naast staat. Maar zeker, uien inpassen in strokenteelt is wel een uitdaging. Het is een systeem in ontwikkeling, allerlei afwegin- gen moeten worden gemaakt. Ga je wel of niet met een kipper over een naastliggende graanstrook. Nadeel is dat je dan weer over een goede stoppel moet rijden, Dan lever je weer wat in op een goed systeem. Misschien kun je ook het vaste rijpad van de stoppelstrook gebruiken. Dit jaar gaan we in Lelystad aardappelen en suiker- bieten naast graan leggen. Voor spuiten, maar ook voor productafvoer. Dat gaat dan tot maximaal 6 à 8 meter breed.


De vraag is wat je wil: constant op één plek een hoog niveau van bodemdruk of steeds wisselende belasting tot aan stuk rijden toe. Ik zou zeggen: kies voor het eer- ste, maar als je uit het tweede een beter inkomen haalt, dan kies je daarvoor.


Bij strokenteelt kan een naastgelegen strook ook voor bemesting worden gebruikt. Grasklaver die daar groeit kan meteen op de naastliggende strook worden gebracht. Dan deel je het effect van de groenbemester. Het ondergrondse deel blijft zitten waar het groeide, het bovengrondse deel op de strook ernaast. Grasklaver maaien en direct afboeren naar de strook ernaast. We zijn nog aan het uitzoeken hoe dat precies moet.”


Is in het kleinschalige Nederland niet sowieso al sprake is van strokenteelt? “Was het maar zo. Voor verspreiding van nuttige in- secten zijn Nederlandse percelen echt te groot. Dat is


BOERDERIJ 105 — no. 22 (25 februari 2020)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24