Column


41


Mariola Goossens Liefde voor Defensie


Luitenant-kolonel Mariola


Goossens was als luitenant mee met het Provinciaal Reconstructie Team in Afghanistan (2007). Ze onderhield daar met haar collega’s de contacten met


burgemeesters, stamoudsten en politiecommandanten. Momenteel werkt ze


als landmachter bij de luchtmachtstaf om de


instroom van nieuw personeel te verbeteren.


D geen recht


‘maar een reservist’ doen deze mensen


woorden De


e drie woorden blij ven in de lucht hangen, drij ven met me mee, nestelen zich in mij n hoofd als ik de ruimte verlaat. Ze had


gelachen toen ze ze uitsprak, maar er zit een overvloed aan emoties achter verstopt. Teleurstelling, gekwetstheid, misschien zelfs een randje woede? Ze waren ooit achteloos tegen háár uitgesproken, zonder enig besef van hun impact. Ze lij kt ze echter gebruikt te hebben om haar gedrevenheid te voeden, als olie op het vuur. Een vuur dat van haar afspat terwij l ze haar les afdraait in de schietsimulator. Een vuur dat ik die avond in vele ogen zie opvlammen. In de ogen van de boomlange instructeur, die ons, het ‘bezoek van de staf’, voorgaat naar de simulator. We moeten bij na rennen om hem bij te houden. Hoewel hij en ik allebei een luchtmachtbaret uit onze broekzak hebben steken, ontdekken we al snel dat we een gezamenlij k, landmacht- groen verleden hebben. Een verleden waarin we zó nauw verbonden blij ken te zij n via dezelfde kameraden, dat we elkaar momenten lang sprakeloos en met kippenvel aan blij ven staren in de felverlichte gang. In de ogen van de recruiter, die deze donderdagavond alvast naar de kazerne is gekomen zodat hij morgen op tij d klaarstaat voor zij n werk. Die de zaterdag ook


door zal werken, want de krij gsmacht is nou eenmaal niet altij d een acht- tot-vij fbaan. Die bewust kiest voor een functie buiten zij n comfortzone, zodat hij zich kan blij ven ontwikkelen en kan blij ven groeien. Die hiervoor zij n leven buiten Defensie met liefde aanpast. En in de ogen van de twee leerlingen de we spreken. Buddy’s, volledig op elkaar ingespeeld, die elkaar vol drive en humor meenemen door de opleiding tot militair. Al vooruit leunend naar alles wat ze hierna bij ‘de baas’ willen gaan doen. Die weten dat het serious business is, maar daar bewust hun aandeel in willen vervullen. Aan geen van deze mensen doen de drie woorden ‘maar een reservist’ recht. Als we enkele uren later terugrij den, blij ven ze door mij n hoofd spoken. Ook ik voel een overvloed aan emoties, hoewel na vanavond een gevoel van verbondenheid overheerst. Verbondenheid door een gemeenschappelij k verleden, door humor, de wens te blij ven groeien, door voor elkaar te zorgen, maar bovenal door een liefde voor Defensie. Een liefde die op geen énkele manier beperkt blij kt te worden door het aantal uren dat je bij onze krij gsmacht dient.


Checkpoint 01-26


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68