NIEUW-GUINEAVETERAAN ACTIEF VOOR MAAG LEVER DARM STICHTING
‘Er is heel veel geld nodig voor onderzoek’
Door: Klazien van Brandwijk-Wiltjer
In 1980 werd Ad Joosse erg ziek. Een maagoperatie volgde, waarna hij zijn oude leven weer op kon pakken. “Ik voelde me als herboren, kreeg alle ener- gie terug. Naast mijn werk op vliegbasis Leeuwarden was ik actief in het vrijwilli- gerswerk. Toen ik korte tijd na mijn ope- ratie met de Maag Lever Darm Stichting in contact kwam, wilde ik me daarvoor gaan inzetten.”
eerst als dienstplichtige, maar al na een half jaar als beroepsmilitair bij de luchtmacht. “Ik ben geboren in Bergen op Zoom, mijn ouders waren gescheiden dus mijn moeder stond er alleen voor. Omdat we het thuis niet breed hadden, ging ik op mijn vijftiende werken op de fabriek. Dat was niet mijn keuze, maar zo was het in die tijd.” De oproep voor de mili- taire dienstplicht kwam voor Joosse als een geschenk uit de hemel. “Ik ben zelfs op eigen verzoek op 8 mei 1956 vervroegd in dienst gegaan.” De jonge Brabander moest zich in Nij- megen bij de luchtmacht melden en al tijdens de opleiding solliciteerde hij als beroeps. “Vliegtuigen zijn mijn passie. Als kind vond ik dat al prachtig en ik kan nog steeds in vervoering raken van een vliegtuig. Wat een machtig mooi brok techniek is dat.” In de zomer van 1961 was hij geplaatst in de bunker op Gilze Rijen en had het daar niet echt naar zijn zin. Groot was de opluchting toen
A 44 MAART 2014
d Joosse (77) straalt ener- gie uit die aanstekelijk is. Vol enthousiasme vertelt hij over zijn diensttijd,
Nieuw-Guineaveteraan Ad Joosse zet zich onder meer in voor de Maag Lever Darm Stichting. Foto: Jan Peter Mulder
het bericht kwam dat hij naar Nieuw- Guinea moest. “Dat was avontuurlijk, dat wilde ik meemaken! Het paste in mijn leven.”
Nieuw-Guinea
Op 24-jarige leeftijd vloog sergeant Joosse met een KLM DC 8 naar Nieuw-Guinea. “Dit was mijn eerste echte vlucht, want veel verder dan een rondvluchtje in een Dakota was ik niet gekomen.” Joosse en zijn collega’s waren de aflossing van de luchtmachters die al met de Karel Doorman en de Keerkring naar de Oost waren. Toen zij na de lange vlucht uit het vliegtuig stapten, was het nacht en door de stromende regen hadden ze niet het idee dat ze
in Nieuw-Guinea waren. “Dat besef kwam pas de volgende ochtend toen ik door een patrijspoort van de Keer- kring de palmbomen zag. Tijd om te acclimatiseren of om de omgeving te verkennen was er niet. We moesten direct aan de slag.”
Als schilder/bekleder werkte Joosse dagelijks aan de Dakota’s die talloze vluchten naar de andere locaties op het eiland maakten. Een enkele keer vloog hij mee. In zijn vrije tijd hield hij zich vooral bezig met toneel- spelen en voetbal. “Tijdens mijn verblijf in Nieuw-Guinea waren er twee dieptepunten. Dat was toen een van de Dakota’s, waar ik diezelfde dag nog aan gewerkt had, niet meer terugkeerde van een vlucht. De
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64