This page contains a Flash digital edition of a book.
zijn ze en wat doen ze?


Nuldelijnshelper Peter Holsbergen (87), Tweedewereldoorlog- en Indiëveteraan


Hoe bent u bij nuldelijnsondersteuning betrokken geraakt? “Wij kwamen in 1996 al bij elkaar als nuldelijnshelpers. Toen noemden we het niet zo, we waren gewoon helpers. We wisselden dan ervaringen uit in het ondersteunen van veteranen, met een maatschappelijk werkster erbij.” Wat voor steun verleent u?


“Ik bezoek de veteranen. Als de problemen te complex zijn, zeg ik dat ze hulp moeten zoeken. Ik ga niet zelf voor hulpverlener spelen. Ook heb ik zes mensen bij het sterfbed begeleid.” Wat is uw meest waardevolle ervaring als nuldelijns- ondersteuner? “Toch wel de stervensbegeleiding. Dat je er voor dat laatste stukje echt voor iemand kan zijn. Dat je iemand wegbrengt die, zoals ik geloof, weer geboren gaat worden. Je kunt veel betekenen in zo’n geval, ook zonder iets te zeggen.”


Nuldelijnshelper Ada Verhaar (46), oud-militair en partner van veteraan


Hoe bent u bij nuldelijnsondersteuning betrokken geraakt? “Ik heb zelf met problemen van mijn partner ervaren hoe je tegen muren aan kan lopen wanneer je op zoek bent naar de juiste hulp. Omdat ik anderen dat graag wil besparen, ben ik de nuldelijnshelperscursus gaan doen in 2010.” Wat voor steun verleent u? “Soms simpel samen een bak koffie drinken en een goed gesprek voeren en soms doorverwijzen naar de eerstelijns- hulpverleners. Vaak is een luisterend oor al voldoende om een stuk rust te creëren.” Wat is uw meest waardevolle ervaring als nuldelijns- ondersteuner?


“Ik heb een gezin met uiteenlopende problemen echt kunnen helpen. We hebben samen hun financiën op orde gebracht en door de gesprekken aan de keukentafel zijn de spanningen in het gezin afgenomen. Dan ben ik een gelukkig mens, dat geeft veel voldoening.”


ranen komt mogelijk voort uit het feit dat zij oud-militair zijn (14 procent) of een veteraan in hun familie of vriendenkring hebben (12 procent). Dit geldt bijvoorbeeld voor Ada Verhaar (zie kader), zij is zowel oud- militair als partner van een veteraan (zie ook Checkpoint 1-2003). Daarnaast valt op dat, hoewel verre- weg de meeste steun aan veteranen zelf wordt verleend, de nuldelijns- helpers toch ook oog en oor hebben voor partners en kinderen van vete- ranen. De meeste steun die verleend wordt, is die van kameraadschap en vriendschap. Een praatje maken en samen dingen ondernemen lijken dus de belangrijkste taken van de nuldelijnshelper.


De meeste deelnemers aan het onder- zoek hebben een training in nulde- lijnsondersteuning gevolgd (81 pro- cent). De ruime meerderheid daarvan is tevreden over de vorm en inhoud van de training en vindt de training aansluiten bij de praktijk. Nog niet alle opgeleide nuldelijnshelpers heb- ben echter de mogelijkheid gehad het geleerde in praktijk te brengen. Om de nuldelijnshelpers actiever


in contact te brengen met veteranen die wel wat hulp kunnen gebruiken, loopt er momenteel een project om de nuldelijnsondersteuning voor veteranen te versterken. In Check- point 4-2013 is daar al over bericht. Onderdeel van dit project is bijvoor- beeld het informeren van de gemeen- ten en huisartsen over het bestaan van nuldelijnshelpers, zodat zij vete- ranen daarmee in contact kunnen brengen.


Landelijke dekking Verder wordt er via dit project


gewerkt aan een landelijke dekking, iets wat door veel van de nulde- lijnshelpers in het onderzoek wordt genoemd als verbeterpunt. De lan- delijke dekking zou betekenen dat er altijd een nuldelijnshelper in de buurt is te vinden. Om te komen tot een landelijke dekking met nulde- lijnshelpers is er behoefte aan nulde- lijnshelpers in met name Groningen, Friesland, Overijssel en Zeeland. Mocht u nuldelijnshelper willen worden, dan kunt u zich daarvoor aanmelden bij uw veteranenvereni- ging, een ontmoetingscentrum bij u


bij u in de buurt. Aan de oprechte betrokkenheid van de nuldelijns- helpers zal het in ieder geval niet liggen. Of zoals een deelnemer aan het onderzoek het verwoordt: ‘Eenieder verdient het zijn of haar verhaal te vertellen aan iemand die echt luistert en niet direct oordeelt.’


Het gehele onderzoekrapport over nuldelijnshelpers is te vinden op de website van het Vi: www.veteraneninstituut.nl.


MAART 2014 23


in de buurt of bij het Vi. U krijgt dan een training, uw onkosten worden vergoed en u wordt verzekerd. En mocht u nu denken: ik zou ook weleens een gesprek willen met een nuldelijnshelper, dan kunt u via www.disk-veteranen.nl in contact komen met een nuldelijnshelper


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64